Het is natuurlijk niet alleen in de VS dat immigranten, vluchtelingen en asielzoekers in het verdomhoekje terecht gekomen zijn, maar sinds Trump de jacht helemaal geopend heeft met brutale ICE-acties, is een alarmkreet zeer op zijn plaats. En hoewel slechts enkele mij bekende artiesten meedoen, is het album Passages: artists in solidarity with immigrants, refugees and asylum seekers zo'n muzikaal protest.
Alan Sparhawk (Low) opent de plaat met het rustige No more darkness, waarop hij hun verborgen en angstig bestaan even in het licht zet. Met Afterburner krijgen we het typische geluid van Lambchop in wederom een mooi lied en The autumn wind (no. 71) laat heel kort horen dat Bonnie 'Prince' Billy in goede doen verkeert. Dat laat het beste verhopen voor zijn later te verschijnen eigen plaat. Ook Dirty Projectors doen hun duit in het zakje met het gezellig folky One hundred-twenty dollar song, waarin we Who do you love? van The Doors herkennen.
De overige artiesten mogen dan onbekend zijn maar wat ze aandragen voor het goede doel, is vaak een aangename verrassing. En zo mondt dit project uit in een fijn plaatje waarvan je de aanschaf niet zal betreuren.
Je kan het volledige album hieronder beluisteren of hier kopen:
Geen opmerkingen:
Een reactie posten