Gelezen (159)

Autobiografie van mijn lichaam - Lize Spit

Ziekte (en zeker kanker) gaat meer dan wat dan ook in het leven over het lichaam en hoe we ons ertoe verhouden. Dat geldt niet alleen voor ons eigen lichaam maar ook dat van andere mensen, in het bijzonder de mensen dichtbij. Dat heb ik zelf ondervonden, bij mezelf en bij mijn lief.
Voor Lize Spit vormt de kanker, die ongeneeslijk blijkt en tot de dood leidt, van haar moeder de aanleiding om niet alleen haar verhouding tot het lichaam van haar moeder (en ook dat van haar vader) te exploreren, maar zeker ook tot haar eigen lichaam. En zoals ik uit mijn professioneel leven weet, is het lichaam ook het kanaal waarlangs waarheden doorgegeven worden, zoals over relaties, over wie we zijn, over wie we denken te zijn. De verhaallijnen in dit boek vormen daarop geen uitzondering.
Wat me nog het meest trof in dit boek, dat ik mooi maar ook soms confronterend vond om te lezen, is de roep om gezien te worden door de ander, bij zowat iedereen die in het boek voorkomt: Lize, haar moeder, haar vader, haar zussen en broer, de nieuwe partner van moeder,... Het is de eenzaamheid van het niet gezien te worden die zo pijnlijk en tastbaar beschreven wordt, en die me raakt tot heel diep vanbinnen. 

 

De Hanze: de eerste Europese handelsmacht - Arnout van Cruyningen

Dit is een al bij al overzichtelijke geschiedenis van het onoverzichtelijk middeleeuws los-vast samenwerkingsverband der Hanzesteden door historicus Arnout Van Cruyningen. Ik las het boek ter voorbereiding van onze eerste meerdaagse trip in zeven jaar. Daarbij bezochten we enkele voormalige Hanzesteden, waaronder Doesburg dat daar heel trots op is.

In augustus zien we elkaar - Gabriel García Márquez

In dit ietwat vreemde, postuum uitgebrachte boek van Gabriel García Márquez volgen we Ana Magdalena Bach op haar jaarlijks uitstapje in augustus naar het graf van haar moeder op een Caraïbisch eiland. Daar beleeft ze enkele jaren na elkaar affaires die haar bevreemden en veranderen.
Márquez was zelf niet zo tevreden over dit boek maar zijn erfgenamen vonden het wel goed genoeg om het tenslotte toch te laten uitgeven. Zelf weet ik niet goed wat ik ervan moet denken. Uiteraard is het duidelijk dat de auteur heel goed het schrijven beheerst, maar bij momenten verwonder je als lezer toch over wendingen en al zeker over het einde.

Dius - Stefan Hertmans

 

Stefan Hertmans heeft een mooi boek geschreven over een ongewone en onverwachte vriendschap tussen twee mannen die op vele vlakken elkaars tegenpool zijn. Hoewel het boek naar mijn gevoel wat traag en moeizaam begon, kwam de flow van het lezen er toch in en werd ik als lezer echt meegezogen in een verhaal van onvermogen, van mislukking maar ook van grote virtuositeit en enorme levenslust. Het was alweer een genoegen een boek van Hertmans te lezen.