Keizerpark

Het Keizerpark, dat enige faam en roem kreeg dankzij de clip voor Envoi van Absynthe Minded, is een mooi (her)aangelegd park in mijn buurt. Het is een echt stadspark, vlak langs wat we hier in Gent gemeenzaam de "ring" noemen.

Voor wie zoals ik altijd in de stad gewoond heeft, is het geluid van de auto's, constant hoorbaar op de achtergrond (op de nabijgelegen brug op de voornoemde "ring"), iets dat je al snel niet meer hoort en zo biedt dit park toch heel wat rust. En op een zonnige dag als vandaag zag je er dan ook veel studerende jongeren, gezinnen, zonnekloppers en lezers...

Geloof me, het is een mooi en zalig park, ideaal om even te verpozen en toch tussen de mensen te zijn...

Park

Nét terug van een klein fietstochtje naar het park wat verderop, om daar in de zon op een bankje te lezen (in het boek dat ik moet recenseren voor dit tijdschrift) en een appeltje te eten. Het was genieten.
En ik was er niet alleen...

Pop Poll

Gisteren ben ik voor de tweede naar Humo's Pop Poll de luxe geweest in het Sportpaleis in Antwerpen. En het is met een gemengd gevoel dat ik terugkwam. Natuurlijk waren er plezante momenten (The Stig die Herman uit Van vlees en bloed bleek te zijn) en opzwepende muziek (dEUS, The Clement Peerens Explosition), was er humor (Philippe Geubels heeft wel wat en de Neveneffecten hebben al bewezen dat ze wat in hun mars hebben). En dat we tussendoor (met dank wellicht aan hoofdsponsor Belgacom TV) hoogtepunten te zien kregen van de topper tussen Anderlecht en Standard gaf een bijzonder sfeertje.

Anderzijds waren er ook ergermomenten : Jasper Erkens met een erbarmelijke cover van Crazy (van Gnarls Barkley) die het niveau van de puber-voor-de-webcam-met-gitaar YouTube-filmpjes niet oversteeg, Erik Van Looy die won als "bekwaamtste TV-figuur binnenland" (bekwààmste ? Iemand al eens gezien hoeveel bloopers hij maakt, hoe snel hij in dialectklanken vervalt, hoe hij vaak hetzelfde zegt -"t is gebeurd"- ? Zet om het even wie in zo'n populair programma en de mensen denken dat het de bekwaamste presentator is... ; zijn medaille voor zijn film is dan weer wel redelijk verdiend, al haalt hij natuurlijk niet het niveau van There will be blood en No country for old men om maar 2 andere films van het voorbije jaar te noemen...), de flauwe grappen van Guy Mortier (ooit nochtans wel een gevat man).

Voor de pauze kregen we ook iets teveel van hetzelfde met Tom Helsen, Novastar (met een verkrampt bewegende, lelijk geklede Joost Zweegers) en Milow die allen in hetzelfde muzikale vijvertje vissen en met Absynthe Minded dat in die sfeer zijn muziek niet echt ten volle wist over te brengen, een contrabasspeler genaamd Maximus (wie ? en wat kwam die in hemelsnaam doen ?) en de tegenwoordig alomtegenwoordige pr-machine/pispaal Bart De Wever, de man die begrepen heeft dat opdagen als je verkozen wordt in de categorie "wie wil je NIET uit de kleren zien gaan?" ook electoraal interessant kan zijn (Yves Leterme, die rancuneuze ex-premier die zowel bekwaamste politicus -què????- als lul van het jaar als ergerlijkste politicus was, kwam -uiteraard- niet : in tegenstelling tot De Wever weet hij NIET om te gaan met "kritiek" en deze om te buigen tot een unique selling proposition in Vlaanderen : de underdogrol).

Na de pauze kregen we meteen de ferme lap genaamd Clement Peerens (oersimpele rockriffs overgoten met de meest macho-vrouwonvriendelijke teksten -hedde last van au ormonen, zijn ze weer es uit balans ?- en over-the-top sterattitude), en met de onthulling van The Stig (verrassendste moment van de avond : Herman ik zen nogal nen keirel, met maai kunde lachen) zat de vaart er steeds meer in tot we als afsluiter een mooi mini-concert kregen van dEUS, een groep die staat als een huis, en die ook Suds & soda inpassen in hun huidige sound...

Ik weet niet of ik ooit nog ga (er was iets teveel negatiefs in de balans), maar de momenten die wél pakten, wel, die pakken ze me niet meer af...

Proeven van poëzie

In samenwerking met het Poëziecentrum biedt Vormingplus een vorming aan, gespreid over 5 zaterdagvoormiddagen, waarin kennis kan gemaakt worden met (nederlandstalige én ook een beetje Zuid-Afrikaanse) poëzie.

Morgen start ik deze vormingsreeks. Wat mij immers vooral interesseert, is wat een gedicht nu precies goed maakt. Waar moet je als lezer op letten ? Wat helpt om ten volle te kunnen genieten van gedichten ? En ik ben ook wel wat benieuwd naar welke hulpmiddelen je hebt om als lezer "binnen te geraken" in een gedicht, wat me soms niet zo makkelijk lijkt.

Ik heb wel wat affiniteit met gedichten (heb hier verscheidene bloemlezingen staan, van individuele dichters, maar ook de bloemlezingen die Gerrit Komrij maakt... ; ik put graag uit gedichten voor klik de gedachte ; ik lees mijn kinderen graag gedichten voor ; ...). Maar toch merk ik dat er obstakels zijn die moeten overwonnen worden om echt thuis te raken in poëzie, en ik hoop dat deze vorming me een stuk op weg zal helpen.

Twee boeken van Gerrit Komrij bieden ook een beetje wat ik van een vorming als deze verwacht : in In Liefde Bloeyende en Trou Moet Blycken bespreekt hij gedichten en legt zowel globaal als soms regel per regel of alinea per alinea (behoorlijk) precies uit waarom dit gedicht zo goed wérkt...

Ik geloof dat een goede leraar, die je de weg wijst, soms nodig is om ten volle te kunnen genieten van iets, ergens enthousiast voor te raken of ergens kennis over te verwerven... Zowel Komrij als (hopelijk) deze vorming zouden voor mij de goede leraars moeten worden voor de poëzie...

Hier mogen ze mij binnenkort verwachten...

In het Museum voor Schone Kunsten in Gent, dat dit jaar heropende, loopt sinds zaterdag een fel bejubelde tentoonstelling met Britse kunst, British vision.

Voor Gentenaars is de toegang sowieso gratis, en iedereen kan gratis binnen elke zondag van 10u tot 13u... Dus, wat houdt je nog tegen ?

Tuinieren

Zelf hebben we een vrij grote tuin, waarin we kippen kunnen houden, een (kleine) moestuin kunnen aanleggen en nog genoeg ruimte hebben voor een grasveldje en een terras. Heel wat mensen in Gent en in de randgemeenten hebben die luxe echter niet. Gelukkig bestaan er volkstuintjes, zoals in Gentbrugge. Daar kunnen ze niet alleen tuinieren en hun eigen (gezonde) groenten verbouwen, maar het is ook een uiterst geschikt middel om mensen elkaar te laten ontmoeten en te werken aan het sociaal weefsel dat de stad leefbaar moet houden...
Toen Yves Leterme nog minister-president was, bestelde hij een studie over volkstuintjes, en daaruit blijkt dat het maatschappelijk belang ervan nog verder zal stijgen, maar dat tegelijk ook zowat een derde van die volkstuintjes bedreigd is in zijn bestaan, voornamelijk om planologische redenen (als ik het goed begrijp : omdat de -lokale- overheid die locaties anders wil laten invullen).
Zelf heb ik weet van een volkstuintje dat begin jaren negentig nog bestond in de buurt van het UZ in Gent, en nu al enkele jaren verdwenen is voor nieuwe appartementen...
Al is de ligging van b.v. de Gentbrugse volkstuintjes verre van ideaal (vlak langs de snelweg), toch zou het zonde zijn mochten ze verdwijnen.Hun sociale, ecologische, gezondheidspreventieve en zelfs economische waarde valt immers niet te onderschatten !