Tentoonstelling: Fables du paysage Flamand, Bosch, Breughel, Bles, Bril

Net over de grens, in Lille, loopt nog tot en met zondag 13 januari (dat is dus volgende week al!) de prachtige tentoonstelling Fables du paysage Flamand, met werken van onder meer Jeroen Bosch, Pieter Breughel (zowel de Oude als de Jonge), Herri Met De Bles (AKA Henri Bles) en Paul Bril, in het Palais des Beaux Arts. De tentoonstelling focust vooral op hoe Vlaamse schilders (al zijn er ook enkele Italianen te bewonderen en schilders die beïnvloed werden door de Vlaamse meesters) uit de 16e eeuw in hun schilderijen vreemde wezens ten tonele voerden, of de natuur en de landschappen menselijke en dierlijke eigenschappen toedichtten. Bosch was natuurlijk de grote meester op dat vlak, maar het meesterschap van Pieter Breughel valt te bewonderen in 3 kleine, maar uiterst gedetailleerde schilderijtjes. Thema's die vaak terugkeren zijn de hel, de duivel, heiligen (vooral H. Antonius, H. Kristoffel en Johannes De Doper zijn erg in trek), Orpheus en de onderwereld,... Ik bezocht de tentoonstelling zondag, bij een bezoek aan Lille, en het is een erg mooie tentoonstelling met echt wel héél mooie en belangrijke werken uit die periode, van Vlaamse schilders die zich verspreid hadden over heel kunstminnend Europa, zoals hun schilderijen (uit allerlei musea en privé-collecties) dat intussen ook doen. 
Voor dezelfde prijs kan je meteen ook naar de tentoonstelling Babel, waar hedendaagse kunstenaars uit de hele wereld en diverse disciplines (fotografie, video, tekeningen, installaties,...) laten zien hoe ze zich hebben laten inspireren door De toren van Babel van Pieter Breughel (een werk dat je in de andere tentoonstelling ook kan zien).
Voor wie zijn bezoek aan de tentoonstelling een extra cachet wil geven: zondag 13 januari sluit de tentoonstelling af met een concert!

Ongeletterd concert Unlock Dialogue: nog meer foto's

Prachtige foto's nog van dit concert van Unlock Dialogue, door Bert Pieters:

 

Gevaarlijk jong (1/2)

Rijkelijk laat (want de tentoonstelling loopt maar tot 20 mei) ging ik in het Museum Dr. Guislain in Gent naar de tentoonstelling Gevaarlijk jong. Kind in gevaar, kind als gevaar. In die tentoonstelling worden aan de hand van kunstwerken en ander archiefmateriaal aspecten belicht van onze visie op kinderen en de kindertijd, gevaren die het kind bedreigen en op hoe kinderen zelf een gevaar kunnen vormen voor anderen (o.a. door geestesziekten of gedragsstoornissen). Kinderen is in deze overigens een term die moet begrepen worden als 'minderjarigen', aangezien het ook vaak over jongeren gaat.

Een belangrijk thema in de tentoonstelling is het ideologisch gebruik (of misbruik) van het kind. Kinderen en jeugd worden door allerlei ideologieën gerecupereerd om het eigen blazoen op te poetsen of als argumenten, die inspelen op de emoties. Immers, kinderen zijn een goed dat maatschappelijk vaak erg geïdealiseerd bekeken wordt en benaderd wordt binnen een associatie met onschuld, kracht, ongereptheid en maakbaarheid. Dat het overigens niet enkel politieke ideologieën zijn zoals socialisme en nazisme, maar ook het (ultra)liberaal kapitalistisch gedachtengoed dat op een bijzondere manier omgaat met kinderen en de kindertijd en die incorporeert, strekt tot eer van deze tentoonstelling. De hele idealisering van de kindertijd is er op zich eigenlijk eveneens een voorbeeld van. Voorbeelden hiervan zijn de kortfilm Rhabarber boy van Ulu Braun, waarin het kind in navolging van L'enfant sauvage getoond wordt als een ongerept, primitief, onbeschreven blad, dan wel als misschien toch niet zo onschuldig, en de foto's van Ruud van Empel, die de beelden zodanig manipuleert dat er een heel cleane, haast perfecte kindertijd geconstrueerd wordt.

Ook de tegenstelling kindertijd versus volwassenheid en de ambigue houding daaromtrent wordt meermaals geïllustreerd. Heel wat kunstenaars spelen met dat ambigue, b.v. in de foto's van Edith Maybin waarin ze haar eigen kinderhoofd op haar volwassen vrouwenlichaam plaatst. Ook wanneer misbruik en sexualisering van kinderen getoond worden, zoals in de foto's van Sergey Bratkov, wordt die ambiguïteit op confronterende wijze aan de toeschouwer voorgehouden. Foto's van kinderen die meedoen aan schoonheidswedstrijden voor kinderen (die trouwens ook al gebruikt werden voor de tentoonstelling Het gewichtige lichaam) tonen hoezeer deze vaak jonge kinderen zelf al mini-volwassenen geworden zijn, om te voldoen aan verwachtingen die van de kindertijd een soort ideale mini-volwassenheid maken.

Kinderen in gevaar behelst ook de psychiatrische kijk op problemen bij kinderen. Er wordt getoond hoe jongeren door complexe stoornissen in hun ontwikkeling bedreigd zijn, maar evenzeer hoe psychiatrisering van de normale ontwikkeling een bedreiging vormt voor kinderen (denk daarbij maar aan het hele debat rond ADHD, Rilatine en de DSM-classificaties).

Ook de jongerencultuur en hoe kunstenaars die trachten een plaats te geven in hun werk, komt ruimschoots aan bod. Er is aandacht voor historische ontwikkelingen in de kijk naar kinderen, krachten van kinderen worden belicht. Er is werk te zien van o.m. Banksy, Miro, Gerda Dendooven, Larry Clark, Keith Haring, Eugène Laermans,...

De tentoonstelling loopt nog tot 20 mei. Meer info vind je hier.

365faces

Via Turning pages kwam ik terecht bij het heerlijke project van Anja Brunt. Ze brengt elke dag gezichtjes, getekend op wattenstaafjes of aangebracht op foto's van tulpenblaadjes of...



Uiteraard heb ik het 365facesproject ook rechts in de blogroll opgenomen, zodat je elke dag mee kan volgen...

Alan Sailer

De Amerikaan Alan Sailer heeft zelf een opstelling ontworpen waarmee hij aan heel hoge snelheid foto's kan nemen. Daarmee fotografeert hij hoe hij letterlijk zijn objecten schiet (met een kogel). De impact van de kogelinslag op het voorwerp tijdens die inslag, levert heel verrassende, vaak prachtige foto's op, die bovendien heel kleurrijk zijn.

Je kan hier zijn foto's bewonderen.

Expo : Les rendez-vous ratés

In galerie Jan Dhaese in Gent loopt binnenkort een expo met werk van de fotografe Priscilla Bistoen : Les rendez-vous ratés.

De fotografe gaat op zoek naar "het verhaal" en dat levert naar eigen zeggen een reeks foto's op over gemaakte keuzes, gemiste kansen en onomkeerbare momenten. Ze werkt in haar eigen studio, waarin ze minutieus de compositie maakt van haar foto's. Alle details worden tot in de puntjes verzorgd, en zijn erop gericht om "het verhaal" te vertellen. En deze dame heeft oog voor detail, wat o.m. blijkt uit de matching van achtergrond en personage.

De expo loopt van 15 maart tot 26 april en is telkens te zien van woensdag tot en met zaterdag tussen 14u en 18u, in galerie Jan Dhaese, Ajuinlei 15B in Gent. Je kan hier alvast de trailer bekijken...