Gelezen (110)

Omgaan met de dingen. Over het gedrag van de moderne westerling - Jaap Kruithof

Jaap Kruithof schreef deze columns voor de radio en behandelt telkens kort een onderwerp vanuit filosofisch en ethisch standpunt: hij zoekt verklaringen voor ons gedrag en weegt dit af aan wat natuurlijk is dan wel cultuurbepaald. Zijn visie, die ik leerde kennen toen ik in de eerste kandidatuur psychologie les van hem had, komt er weliswaar in naar voren, maar veel minder goed en duidelijk dan in het weliswaar natuurlijk veel uitgebreidere Teksten voor de toekomst. Kruithof botst hier immers te vaak op de beperkingen van het genre en wil te vaak te veel zeggen in één column, waardoor ze overladen worden en aan duidelijkheid inboeten. 

Als ik stil ben heb ik een bos in mijn hoofd - Siel Verhanneman

Het zou overdreven zijn als ik zou beweren dat ik Siel Verhanneman persoonlijk ken. Eigenlijk ken ik haar vriend beter (en ook hem kén ik ook niet echt natuurlijk, onze paden kruisten meermaals en we volgen elkaars levens een beetje via sociale media en heel soms komen we elkaar eens tegen). En ik zou niet durven beweren dat ik weet wat precies Siel allemaal al overkomen is in haar leven, alleen weet ik dat het niet niks is dat ze al moet dragen aan verdriet en aan droeve herinneringen voor iemand die nog zo jong is.
Bij de gedichten in Als ik stil ben heb ik een bos in mijn hoofd kan ik me iets voorstellen. Ik stel me haar vader voor (die ik weliswaar nooit zag) telkens ze schrijft over zijn ziekte en zijn dood en het gemis aan hem. Ik stel me haar vriend voor telkens ze schrijft over zijn liefde (en de hare voor hem), zijn troost,... De gedichten krijgen door die persoonlijke toets nog iets meer lading voor mij. Maar zelfs wie haar niet kent en haar vriend niet en niemand over wie het gaat, ontdekt in de vaak korte gedichten zoveel écht gevoel dat je niet onbewogen kan blijven. In eenvoudige en herkenbare metaforen drukt ze uit hoe het gewone leven overschaduwd wordt door ingrijpende gebeurtenissen en toch verder de vorm van het gewone leven blijft houden.
De illustraties van Larissa Viaene maken deze bundel nog net dat tikkeltje mooier. Ik kijk nu al naar het vervolg...

Voor een goed doel

Vorig jaar postte ik dit bericht over De Warmste Week van Studio Brussel en ik sta nog steeds achter wat ik er toen over zei. Als het einde van het jaar en de kerstdagen jou echter laten nadenken over hoe je ook aan andere mensen kan denken en als je een steentje wil bijdragen voor diegenen die het moeilijk hebben (ondanks de zogezegde #extranetto waar Gwendoly Rutten het steeds over heeft), dan is dit alvast een klein maar zeer waardevol initiatief dat jouw steun verdient.
In de Consouling Store (Baudelostraat 13/001, 9000 Gent, alle dagen open van 11u tot 19u, behalve op woensdag en zondag) staat op de toonbank een potje. Daarin kan je een bedrag naar keuze steken om de Voedselbank te steunen. Mike en Nele van de winkel vinden het immers belangrijk om dat goede doel te steunen, en alle kleine beetjes helpen. Wisselgeld als je er muziek komt kopen, klein geld dat nog ergens in je broekzakken zit,... het is allemaal welkom. Op het eind van het jaar schrijven ze het over naar de Voedselbank van Oost-Vlaanderen en maken ze het bedrag bekend op hun Facebookpagina. Het is geen astronomisch bedrag, maar alle beetjes helpen.

Buysta doet mee aan de Top 2000 cover contest

In Nederland loopt voor de vierde keer de Top 2000 cover contest. Er werden vier nummers gekozen van Nederlandse bands, die dan gecoverd mogen worden.
Dit zijn de vier keuzenummers :
- Stiekem gedanst - Toontje Lager
- In the Dutch mountains - The Nits
- Father & friend - Alain Clark
- Het regent zonnestralen - Acda & De Munnik

Buysta koos voor een eigen versie van het liedje van The Nits.
Zelf deelnemen kan ook nog, tot 30 november. Informatie daarover vind je hier.

Ik vermoed dat we daarna kunnen stemmen op deelnemers, en hopelijk wint dit lied airplay op (de Nederlandse) Radio 2:

Haar Hollandse bergen (mp3)

Hier is nog eens de clip van het origineel :

Alternatief eurosongfestival 2012 (aanvulling)

Omdat de mensen die deze landen hadden, er niet bij konden zijn, maar ze wel al een inzending hadden gestuurd, nog deze aanvulling :

Portugal : Mr. Carousel - Noiserv

Tsjechië : To se mi snad jen zda - Laura A Jeji Tygřy

Hopelijk zijn zij er volgend jaar wel bij...

Alternatief eurosongfestival 2012

Zaterdagavond hielden we een alternatief eurosongfestival (een week na het echt, om praktische redenen). Bedoeling was (naast een gezellige, plezierige avond doorbrengen) om met een open blik de independent music scenes van andere Europese landen te leren kennen. Immers, als we in België zoveel goeie bands en artiesten hebben die echter in het buitenland onbekend blijven, is de kans groot dat ook in andere Europese landen er vergelijkbaar goeie bands en artiesten zijn die prachtige muziek maken, waar we nooit kennis mee maken. En dus ging iedere deelnemer op zoek naar een lied om zijn door het lot aangewezen land te vertegenwoordigen.

Dit waren de deelnemende liedjes :

1. Slowakije : Podarí - Fuera Fondo & Ska2Tonics

2. Zweden : Allt som är ditt - Säkert!

3. Frankrijk : Cinglés - Enhancer

4. Armenië : Mi gdal ser - Reincarnation

5. Finland : NMKY - Gregorius

 

6. Litouwen : Awake/asleep - Without Letters

7. Bosnië-Herzegovina : Prikaze - Edo Maajka

En dit is de uitslag :

7. Zweden: 41 punten (hoogst behaalde score: 10)

6. Frankrijk: 41 punten (hoogst behaalde score: 12)

5. Finland: 43 punten

4. Litouwen: 45 punten

3. Slowakije: 48 punten

2. Bosnië-Herzegovina: 50 punten

en de winnaar : Armenië met 68 punten

Het scorebord:

Huisconcert : William Tyler & Volker Zander (voorprogramma : Jim White)

Gisterenavond nam ik een vriendin mee naar een achterafzaaltje, waar (gezien het grote succes) het huisconcert doorging. Ik had haar warm gemaakt voor Jim White (een fijne muzikant die bovendien schittert in de documentaire Searching for the wrong-eyes Jesus), die ze niet kende. Sowieso was het soort muziek van de huisconcerten nieuw voor haar, en dan ben je als "aangever" altijd een beetje nerveus : zal het wel in de smaak vallen ?
Toch wel een beetje tot mijn verbazing merkte ik dat het ook als effect had dat ik zelf ook anders ging kijken en luisteren, een beetje door de ogen en oren van die vriendin. Ik probeerde me voor te stellen hoe dit klinkt voor iemand voor wie alt.country en americana en alle nevenverwante genres eerder onbekend zijn, iemand ook die toch met een open geest wil luisteren naar nieuwe muziekjes.
Jim White bracht wat ik van hem verwachtte (en meer zelfs). Hij liet zich o.a. bijstaan door 2 Belgische muzikanten (van de band Stanton, en 1 van hen is ook lid van Dez Mona). Hij bracht een mengeling van alt.country en onder meer reggae, vertelde sappige en grappig verhalen tussen de nummers door, stak de loftrompet op voor Stanton, en charmeerde het publiek. Hij eindigde met het prachtige A perfect day to chase tornadoes uit zijn debuutalbum (The mysterious tale of how I shouted) Wrong-eyed Jesus! In heel wat nummers neemt religie een belangrijke plaats in, net als armoede en politiek. De humor en de prachtige teksten maken dat geheel heel erg draaglijk, en aangenaam in de oren.
Ook de vriendin knikte dat het goed was...
William Tyler (gitarist van Lambchop) en Volker Zander (bassist van Calexico) speelden het slotconcert van hun korte Europese tournee, en die leverde hen ook enkele verhalen op. Het leek wel de avond van de vertellers, want net als Jim White werden de songs uitgebreid ingeleid met (zelfs behoorlijk lange) verhalen. Het duo bracht instrumentale, "cerebrale" (zo noemde hij het zelf) nummers, waarin het virtuoze gitaarspel gevarieerd genoeg bleef om te boeien. Zich ervan bewust dat zulke muziek niet bepaald de meest toegankelijke muziek is, deed Tyler echt wel zijn best om het publiek te entertainen.
Toch realiseerde ik me dat, hoewel de kwaliteit van de muziek amper moest onderdoen voor die van mijn held Jim White, zulke instrumentale gitaarnummers voor een onvoorbereid oor een brug te ver kunnen zijn, en wel wat van de luisteraar vragen. Een blik op de meegekomen vriendin bevestigde mijn gevoel, dit is muziek die enige luisteroefening vereist.
Horen door andersmans oren, het is toch eens iets anders...

Tears and saints - William Tyler & Volker Zander

Madrid

Ik had echt geluk met het weer, het voorbije weekend. Ik bezocht een vriendin die een schooljaar lang als vrijwilligster in een kleuterschool in Madrid werkt, en het was het eerste zonnige, warme weekend in de Spaanse hoofdstad, zo bleek.

Ik bezocht er musea (Prado natuurlijk, de prachtige collectie van Thyssen-Bornemisza en het Museo Naval, en jammer genoeg moest ik Museo Reina Sofia laten schieten), wandelde door de stad, at Spaans, Indisch en Arabisch, verpoosde in het prachtige Retiro park, pikte een concertje mee van Steve Zee & His Blues Reunion, deed terrasjes en een soort prondelmarkt op zondag en vloog voor het eerst van mijn leven.

Geniet mee met enkele foto's :

De kikkerprins

Ik kreeg van een vriendin dit als geschenk :

Ik weet niet of ze het zo bedoeld had, maar de symbolische waarde van die kikker/prins ontging me niet. Want al is het niet zo dat ze me ooit met één kus van een kikker in een prins veranderde (dat gebeurt enkel in sprookjes), ze heeft wel een grote invloed gehad in mijn leven tot dusver. Sinds ik haar ontmoette, en doorheen alle moeilijkheden die we tegenkwamen én (ook heel veel) vreugde die we samen beleefden, ben ik al heel wat veranderd. Daar heeft zij een aandeel in, daar ben ik van overtuigd.

Net zoals ze zegt dat ik belangrijk ben voor haar omdat ze zichzelf kan zijn als ze bij me is, is zij zeer belangrijk voor mij. Ze heeft me, op allerlei manieren, maar vooral door eerlijk te zijn tegen me zelfs als ik dat niet graag hoorde, uitgedaagd om dingen te veranderen, om open te bloeien, om de wereld meer tegemoet te treden.

En als ik vandaag de dag meer vrienden rondom me weet, meer contacten onderhoudt, sneller en makkelijker contact leg met anderen, als ik me complexlozer en vrijer beweeg in de wereld, als ik toesta ook te voelen en niet alleen te denken, dan is dat ook dankzij haar.

En zo "kuste" ze me tot een gelukkige prins...

Hetzelfde concert, anders gezien...

En mijn compagnon zondag schreef een geheel eigen review, hierzo...

Kentering

Het is niet iets van vandaag, niet van gisteren,... Het is al een hele tijd aan de gang. Zoiets gaat nu eenmaal niet van de ene op de andere dag.
Maar het is intussen wel onmiskenbaar geworden. Ik ben veranderd. De situatie is veranderd. Na de scheiding en na de breuk met V. zat ik diep, heel diep. Het ging ook (bijna) allemaal mis op dat moment. Ik slaagde er niet in om een goede modus vivendi te vinden op de dagen dat mijn kinderen hier waren en moest lang (en hard) zoeken hoe ik de dingen alléén kon doen i.p.v. samen met hun moeder. Zelf hadden ze het ook lastig, en sommige dagen leken meer op een gevecht, op armworstelen, maar dan "voor écht"... Ik voelde me zelf ook helemaal niet goed, was helemaal ondersteboven van de gebeurtenissen in mijn leven en het ene terrein waar het wel nog goed leek te lopen, daar had ik enorm veel schrik dat het ineens zou instorten.
En nu, een jaar later, voel ik me goed. Mijn kinderen en ik vonden elkaar, en we kregen ons leventje samen georganiseerd, en zowel zij als ik genieten van het samenzijn. En wanneer we deze vakantie samen een week weggaan, dan is het in het volste vertrouwen dat dat leuk zal zijn, en dat ik het alleen kan beredderen, zo'n weekje samen. En dan heb ik er ook alle vertrouwen in dat ze vrede hebben met dat dit hun leven is : soms bij mama, soms bij papa. En dat waar hun leven zich op dat moment afspeelt, het goed kan zijn (ook als dat papa is).
En ik ben weliswaar nog steeds single, maar dat maakt me niet meer onrustig. Ik heb er vertrouwen in dat ik wel iemand zal tegenkomen (of misschien ben ik haar al tegengekomen, en is er stilletjes iets aan het ontkiemen, wie weet...), en het hoeft niet meer zo nodig liever-gisteren-dan-vandaag. Ik heb heel wat leuke mensen leren kennen, mannen en vrouwen, en ik merk dat ikzelf ook anders in het leven en in de wereld sta : rustiger én meer vastberaden.
Verdriet dat ik had, is niet weggeduwd maar heeft een plaats gekregen en ik kan me, ook al herinner ik me zonder problemen hoezeer ik geraakt werd door de plotse omwenteling vorig jaar, gelukkig voelen en "in vrede met" het leven zoals het is.
De kentering is stilletjes gekomen, niet meer aanwijsbaar. De mensen die me dierbaar zijn, hebben soms een nieuwe plaats moeten zoeken (of ik heb een nieuwe plaats tegenover hen moeten zoeken), maar ze zijn er nog steeds, en ze zijn elk op hun manier belangrijk voor me. En heel wat nieuwe, toffe mensen kregen ook een plaats in mijn leven en ik voel dat het goed is...
Vandaag kan ik zeggen : ik voel me best wel gelukkig, en morgen zal ik dat wellicht nog steeds zijn...

Klassiek : Gents Opera- en Belcantokoor 25 jaar jubileumconcert

Op uitnodiging van een zeer goeie vriendin, die tevens lid is van het Gents Opera- en Belcantokoor Liane Soudan, ging ik deze namiddag naar hun jubileumconcert. Het koor bestaat immers 25 jaar, en dat werd uitgebreid gevierd samen met een Nederlands koor en een zeer talentvol Utrechts orkest (met heel veel jonge mensen).

Vooral het eerste deel, met heel veel variatie, sprak mij aan. Nu ben ik niet echt thuis in de klassieke muziek, dus ik heb niets herkend. Gelukkig vertelde dirigent Herman Streulens bij zijn dankwoord dat ze 2 kleine creaties van Liane Soudan speelden en de ouverture van August Gevaert, en mijn vriendin -zo meen ik me toch te herinneren- had me o.a. verteld dat ze iets uit Nabucco gingen zingen. In het tweede deel werd één groot stuk gebracht (ik denk dat het Cavalleria rustica moet geweest zijn...)

Aanvulling op 7/12/09 :

JUBILEUMCONCERT
6 december 2009 - 15u30: "De Bijloke" Gent
"Gents Opera- en Belcantokoor Liane Soudan"&"Utrechts operakoor"
Utrechts SYMFONISCH ORKEST
SOLISTEN
Francis VAN BROEKHUIZEN, Sopraan (NL) - Klara ULEMAN, mezzosopraan (NL)Frank VAN AKEN, tenor (NL) - Lola DI VITO, contralto (B) - Paul CLAUS, bariton (B)
DIRIGENTEN
HERMAN STREULENS (B) - JOHAN VAN CAMP (NL)
HET PROGRAMMA OMVAT 3 EVENEMENTEN:

1. Herdenking 200 jaar Frans August Gevaert (°31 juli 1828 - † 24 december 1908)

Na een geslaagde hercreatie, brengt GOBS met enige fierheid de Feest-ouverture van Frans August Gevaert. Dit stuk werd voor het laast uitgevoerd op woensdag 14 september 1927 door het Symphonisch Orkest der Maatschappij van Dierkunde van Antwerpen, onder leiding van de Heer Flor Alpaerts. De Feest-ouverture is een grootse vlaamse compositie, met Wagneriaanse invloeden. Kortom een werk waar Vlaanderen mag fier op zijn.

2. Huldiging en creatie van de composities van Liane Soudan (°Gent 1920 - †Gent mei 2006)

Na het overlijden van mevr. Soudan ontdekte dhr. Streulens in de documenten van mevr. Soudan, twee eigenhandig gecomponeerd en genoteerde composities. Deze composities, 'Ave Maria' en 'Les Yeux' zullen voor het eerst uitgevoerd worden door GOBS.

3. 25 jaar GOBS met “Cavaleria Rusticana” van Mascagni en werken van Verdi

Een blog als geschenk...

Een vriendin van mij is net dertig geworden, en speciaal voor haar heb ik een blog gemaakt : Ik ben dertig... maar dat geeft niet

Neem gerust een kijkje !