Ongeletterd Concert: Bearskin

Toen ik aankondigde dat Bearskin in mijn huiskamer zou komen spelen, was de meest gehoorde reactie: "Die klinken een beetje zoals The National." De diepe stem van Sam Geraerts rechtvaardigt die vergelijkingen, maar de Limburgers zijn niet zomaar het Vlaamse antwoord op de band rond Matt Berninger.
In oktober 2012 recenseerde ik hun titelloos debuut en vorig jaar maakte William Ludwig een heel bijzondere clip bij Passive. Datzelfde nummer brachten ze rond kerst in een nieuw opgenomen versie opnieuw uit, gratis te downloaden. Intussen werken ze aan nieuwe nummers voor een volgende plaat, en daarvan stelden ze er enkele voor aan ons zaterdagavond. 
Vooraf zou blijken dat optreden in een woonkamer enkele niet zo evidente beslissingen met zich meebrengt. Het samenstellen van de setlist dient toch wat aangepast te worden aan onder meer de buren, want normaliter spelen ze hard, die gasten. En de meeste podia waarop ze al stonden, zijn een tikkeltje groter (en vermoedelijk vooral breder) dan mijn living, dus ook de opstelling diende wat doordacht te gebeuren. Maar uiteindelijk lukte het allemaal en na een soort menselijke Tetris met het ruim opgekomen publiek (een "'full house" als het ware) konden ze eraan beginnen. 

Dat deed Bearskin met het openingsduo van hun plaat: Derelict en Passive. Het publiek werd meteen mee hun muzikale universum ingesleurd en iedereen voelde meteen dat ze een bijzondere concertavond tegemoet gingen. Voor het nieuwe nummer dat ze daarna speelden, dat voorlopig nog geen titel heeft, zijn alle suggesties welkom, liet de zanger weten. En een beetje later was het tijd voor een unicum: gedwongen door de omstandigheden werd Horsepower solo gebracht door Sam. 
Uiteindelijk brachten ze drie nieuwe nummers, waarvan enkel Wave patterns al een naam heeft. Als afsluiter, normaal gezien loeihard maar nu met aangepast volume, werd gekozen voor Bruïtism, waarin de zang heel veel gelijkenissen vertoont met die van Maynard James Keenan van Tool. De frasering roept die band heel sterk op. Het bleek een perfecte afsluiter, een ideale climax en de voorbode voor een uitgebreid applaus dat Bearskin verdiend in ontvangst mocht nemen.

Setlist:

1. Derelict
2. Passive
3. Nieuw nummer, voorlopig titelloos
4. Derivative
5. Horsepower
6. Wave patterns
7. Waiting for the kill
8. Nieuw nummer #2, eveneens voorlopig titelloos
9. Bruïtism

 

Waiting for the kill

 

Bruïtism

Wil je hen zelf ook (opnieuw) aan het werk zien, dan kan dat woensdagavond in Maastricht in de Muziekgieterij. Houd hun website in het oog voor komende concerten.

Kerstgeschenk: gratis download van Bearskin

De Limburgers van Bearskin (wiens debuutalbum ik hier besprak) hebben hun eigen nummer Passive opnieuw opgenomen, met hulp van trompettist Gerd Van Mulders (Isbells, Marble Sounds, Headphone) en violist Bram Heggermont. En als kerstcadeau bieden ze het bovendien ook gratis aan, via deze link of via de widget hieronder.
Goed nieuws ook: op 15 februari speelt de groep in onze huiskamer een Ongeletterd Concert.

Je kan hieronder trouwens hun hele album nog eens beluisteren:

Ongeletterd Concert: Ralf Mechthold Trio

Afgelopen zaterdag programmeerden we een geheel ander Ongeletterd Concert dan gewoonlijk. Drie klassiek geschoolde gitaristen brachten werk van (voornamelijk) klassieke componisten zoals de Spanjaard Federico Moreno Torroba.

In het eerste deel van het concert speelde Ralf solo stukken van. Omdat ik niet zo vertrouwd ben met klassieke muziek, was het vooral een kennismaking voor mij, en die viel goed mee. Ook het aan mijn kinderen opgedragen Beloved little worm from wild strawberries klonk erg leuk en uitnodigend. Al schijnt het geen gitaarstuk te zijn, ondanks zijn titel, dat je door kinderen kan laten spelen.
Na de pauze brachten de muzikanten van het trio, in diverse combinaties, muziek met wat meer hedendaagse elementen, al kregen we ook gitaarbewerkingen van fragmenten uit de cellosuites van Bach. Vooral in het afsluitend stuk, toen de drie gitaristen samen speelden, werden we verrast door fijne muziek. Zo vermengt Dieter Kreidler barokke elementen met traditionele bluesidiomen. Het bleek een fijne combinatie.

(foto's: Bert Pieters)


Setlist:

Ralf solo:

1. Aria - Johan Anton Logy

2. Sarabande uit 1ste cellosuite - Johann Sebastian Bach

3. Torija - Federico Moreno Torroba

4. Ya llega el invierno - Federico Moreno Torroba 

5. Fandanguillo - Federico Moreno Torroba

6. Beloved little worm from wild strawberries - Alexander Vinitsky

7. La Catedral - Augustin Barrios Mangore

8. Verano Porteño - Astor Piazzola

Koen solo:

9. 2 menuetten en Sarabande uit 2e cellosuite - Johann Sebastian Bach

Johan solo:

10. Gigue uit 3e cellosuite - Johann Sebastian Bach

Ralf en Johan:

11. 4 Spaanse volksliederen bewerkt door Len Williams 

Trio:

12. Naughty song / Fun for 3 / Swing meets baroque - Dieter Kreidler

13. Let's take the flipside - Cees Hartog

Ongeletterd concert: Unlock Dialogue

Afgelopen zaterdag speelde Unlock Dialogue het vijfde huiskamerconcert in mijn living. Met maar liefst zes muzikanten bracht de band een set waarin afwisseling tussen rustige nummers en meer uptempo songs voor een goede balans zorgde, en waarin de arrangementen in deze setting heel goed tot hun recht kwamen.

Eerder had ik Unlock Dialogue al eens bezig gezien, in een grote zaal én in een nog grotere bezetting, en eigenlijk viel me op dat de intimiteit van een huiskamer hun muziek meer recht aandoet. De instrumenten (drums, bas, piano, cornet, viool, altviool en gitaar) en de zang vormen in deze combinatie een uitgebalanceerd geheel dat tegelijk erg vol en warm klinkt in een kleinere ruimte (zoals mijn huiskamer) en dat goed wisselt tussen rust en kracht, zonder dat er luid gespeeld moet worden. Dat het publiek dan ook om een bisnummer vroeg (dat het met Sunday ook kreeg), hoeft niet te verwonderen. Intussen ben ik zelf al behoorlijk vertrouwd geraakt met erg catchy nummers als Let's sit down by the water, About space, time and killing sleep, Rumour has it en Take tick time die ook op deze avond erg aangenaam in het gehoor lagen, en ik merkte dat ook het publiek vooral voor deze songs een wat langer applaus in petto had.

Moeiteloos wist de groep rond Jelle Vandewiele de toeschouwers voor zich te winnen. De zenuwen mochten dan wel gieren, daar viel eigenlijk tijdens de songs weinig van te merken. Naarmate het concert vorderde, zag je ook meer ontspannen interactie tussen de bandleden onderling en met het publiek. 
Unlock Dialogue bevestigde voor mij dat dit concept van huiskamerconcerten een erg mooi podium levert aan muzikanten die geen schrik hebben om de intimiteit van hun muziek te delen met een publiek dat vrijwel letterlijk op hun neus zit en dan hoeven het echt niet alleen singer-songwriters te zijn met enkel stem en gitaar voor wie dit werkt.

Setlist:

1. About space, time and killing sleep
2. The naked tree
3. Let's sit down by the water
4. Call her a friend
5. Rumour has it
6. Draw me some lines
7. Question mark
8. Reasons for seasons
9. The village
10. Sweet friends
11. Starting from today
12. Take tick time
13. Love and how to lose your way
14. Magicboy

Bis: Sunday

Hieronder zie je nog enkele opnames van het concert:

 

Rumour has it

 

Question mark

 

Sweet friends

 

Take tick time

Ongeletterd concert: Sue Me Charlie

Zaterdagavond trad het Antwerpse trio Sue Me Charlie op in mijn huiskamer. Die was bij deze gelegenheid goed gevuld, en alzeker omdat het drietal een drumstel, gitaar en bas en alle nodige appartuur diende op te stellen en zodoende al wat plaats innam. Maar ook het publiek was talrijker dan bij vorige gelegenheden, dus u hoort zeker niemand klagen.

Ook over de muziek zal u geen wee of klacht lezen, want die zat strak. De elf nummers die Sue Me Charlie bracht (allemaal eigen composities) variëren van heldere popmelodieën (Are you watching closely?) tot Californische dreampop (Even the worms). Vooral de samenzang van Charlotte Schellen en Michaël De Coster tilt de songs op een hoger niveau. En hoewel de liedjes erg herkenbaar aandoen en weinig baanbrekends lijken te doen, heeft het allemaal toch een erg jeugdige uitstraling.
Het was voor deze band de eerste keer dat ze in zo'n intieme setting speelden en niet alleen het publiek zat daarbij dicht op hun vel, ook de muzikanten zelf stonden nooit eerder op zo'n kleine oppervlakte. Leek zanger Michaël De Coster aanvankelijk nog wat onwennig bij de bindteksten, dan beterde dat naarmate het concert vorderde, en vertelde hij over hoe ze het probleem van de pas afgewerkte (maar nog niet helemaal beheerste) lyrics van A pair of lips oplosten, of over hoe ze voor hun allereerste nummer (Even the worms) ooit een clip opnamen, die ze intussen van YouTube verwijderden. Wie die clip ooit gezien heeft, weet waarom ze die vandaag toch vooral als "leren uit beginnersfouten" bestempelen.

Het tevreden publiek kreeg als bisnummer nog een herhaling van A pair of lips, met ditmaal een tipje van de sluier over hoe muzikanten zoeken om onverwachte wendingen in een song aan te brengen.
Sue Me Charlie heeft behalve de single Are you watching closely? de 8 songs tellende EP All is sizzle uit, waaruit alle nummers gespeeld werden. Samen met de 2 nieuwe nummers (waarvan voor velen Free your eyes het veelbelovendst was) wisten ze daarmee ruimschoots te overtuigen. En misschien vindt u mij bevooroordeeld, edoch: dit bandje heeft heel wat in zijn mars!

Setlist:

1. In our birthday suits
2. Are you watching closely?
3. A pair of lips
4. The cake is a lie
5. Bobby Alpha
6. Petit oiseau
7. Free your eyes
8. Humdrum quest
9. Mine is yours
10. Pushing a river
11. Even the worms

Are you watching closely?

De EP All is sizzle kan je via hun contactformulier bestellen.

Aankondiging Ongeletterd Concert: Sue Me Charlie

Na Buysta, J. Keens Balloon Flight en Flirty Faces presenteert De Ongeletterde Wanhoop komende zaterdag (10 november) alweer een nieuw huiskamerconcert.

Sue Me Charlie resideert in hartje Antwerpen en brengt verfijnde, eigentijdse pop. Begin 2010 ziet dit muzikale trio het levenslicht. Sue Me Charlie tracht met hun democratisch in elkaar gebokste songs een nieuwe en frisse blik op de hedendaagse popmuziek te werpen.
Songs over de twijfels des leven worden bezongen met verrassende en vaak meerstemmige zangpartijen. Een sobere melodie en ongec

omplic
eerde ritmes, subtiel oversaust met vervreemdende geluidseffecten, vormen de belangrijkste ingrediënten van hun creaties. Sue Me Charlie tracht hiermee een sfeer van muzikale intimiteit te scheppen.

Aldus Radio 1:
"Een kleine ruzie tussen de groepsleden leidde ooit tot de uitspraak "awel, sue me!", en een groepsnaam was geboren. Want Charlie lag al vast, er zit namelijk een Charlotte in de groep en die heeft duidelijk een stempel te drukken. Ze drumt en zingt, en dat is op zich al een zeldzamze combi waar we met plezier van opkijken. Zet er nog een gitaar, een bas en een losgeslagen loopstation bij en je komt dicht in de buurt van onze vi.be van deze week."

TROFEES:
- Winnaar Groot Lawijt 2011
- Linkerwoofer 2011
- Radio 1 Vi.be on air
- Finalist Kamp Noord 2011
- Winnaar Conquer The Cash 2011

Sue me Charlie is
Charlotte Schellen (drum&zang) /// Michael De Coster (gitaar&zang) /// Sam Huysmans (bas)
info@suemecharlie.be /// www.suemecharlie.be /// www.facebook.com/suemecharlie /// www.vi.be/suemecharlie

 

Are you watching closely? 

 

Akoestisch in Amsjterdam

Wie erbij wil zijn, moet reserveren (zie hieronder). De toegangsprijs van 5 euro per persoon gaat integraal naar de artiesten. Drank kan u bekomen aan de zeer democratische prijs van 1 euro. Het concert start stipt om  20u, dus wees zeker tijdig!

Er zijn nog enkele plaatsen vrij. Snel zijn is de boodschap: u kan erbij zijn door te reserveren via svenvolckerijck (at) hotmail (punt) com. U krijgt dan een mail met de exacte locatie.

Ongeletterd concert: Flirty Faces

Afgelopen zaterdag traden Myrthe Luyten (Astronaute, Mad About Mountains) en Annelies Moons (radiopresentatrice, voorheen bij Radio Scorpio in Leuven en tegenwoordig deel van The Wild Bunch bij Studio Brussel, en solo muziek makend als Mrs. Bojangles) samen op in mijn huiskamer. Flirty Faces heet hun gezamenlijk project.

Ze speelden een set die opgebouwd was uit solo-optredens van elk van hen en twee échte Flirty Faces-gedeelten. Astronaute wil graag (o.m. dankzij de ervaring die ze intussen opdeed met Mad About Mountains) nu eens werk maken van het opnemen en uitbrengen van haar songs, en liet ons alvast vier mooie singer-songwriterliedjes horen, waarbij ze zichzelf begeleidde op gitaar. Haar behoorlijk lage en daardoor zo typische stem geeft die liedjes extra warmte en diepte mee.

Mrs. Bojangles speelde enkele eigen nummers én covers (van Peggy Lee, Marion Black -die naar het schijnt slechts enkele songs schreef- en Nina Simone). De eigen nummers, begeleid op een elektrische piano, bevatten de kiem van goed singer-songwritermateriaal, al kunnen ze nog wat groei gebruiken. Toch klonken ze aangenaam in het oor, en vielen ze mooi tussen de zorgvuldig gekozen covers.
Flirty Faces bleken op hun best als duo, wanneer de stemmen elkaar perfect aanvullen en de schitterende coverkeuze hun mogelijkheden mooi tentoon weet te spreiden. Hoogtepunten waren zeker Cinder and smoke (van Iron And Wine), Autumn leaves (Miles Davis) en The bakery (Arctic Monkeys). Na enkele pogingen waarin de juiste akkoorden maar niet gevonden wilden worden, brachten ze alsnog een schitterende versie van Ella Fitzgerald's Say it's only a paper moon. Voor hun coverkeuze bleken ze overigens ook te rade gegaan bij Haruki Murakami, een schrijver waar ze duidelijk fan van zijn.

Setlist:

Astronaute

1. Two kings
2. In the cold of the sleeping alone
3. King winter
4. Coast of Normandy

Flirty Faces

5. These days (Nico)
6. VCR (The XX)
7. Cinder and smoke (Iron And Wine)
8. Vehicles and animals (Athlete)

Mrs. Bojangles

9. Fever (Peggy Lee)
10. Caveties of time
11. Who knows (Marion Black)
12. I wish I knew how it would feel to be free (Nina Simone)
13. Past cocoon

Flirty Faces

14. Say it's only a paper moon (Ella Fitzgerald)
15. Autumn leaves (Miles Davis)
16. The bakery (Arctic Monkeys)
17. La Javanaise (Serge Gainsbourg)

Bis: Echoes (Astronaute)

 

Coast of Normandy - Astronaute

 

Who knows - Mrs. Bojangles

 

Autumn leaves - Flirty Faces

Video: J. Keens Balloon Flight (+ aankondiging concerten)

Dit is een video van Funeral march van J. Keens Balloon Flight, tijdens het Ongeletterd Concert van 4 februari 2012:

Voor de snelle beslissers: J. Keens Balloon Flight treedt vanavond op in CC De Steenoven in Herzele (om 20u), en morgen om 14u op Festival Aan Zee in De Panne.

Ongeletterd concert : J. Keens Balloon Flight

Op zaterdag 4 februari speelde J. Keens Balloon Flight het eerste Ongeletterd concert, een huiskamerconcert in mijn living. De jonge singer-songwriter speelde onversterkt, met niet meer dan een gitaar en zijn eigen, mooie stem.
De al bij al korte set was evenwichtig opgebouwd uit oudere nummers en enkele nieuwe songs, en we hoorden enkele mooie en verrassende covers. Enkele liedjes werden ook ingeleid met een mooi verhaaltje, zoals de totstandkoming van Meaningless boy, dat geschreven werd voor het kaasmuseum van Passendale. Je hoort ook dat deze zanger gegroeid is: tussen de oudere en nieuwere nummers hoor je wel wat verschil. Ze klinken meer voldragen...
We waren overigens erg onder de indruk van de gedurfde, akoestische cover van Idiotheque van Radiohead, een nummer dat in de gestripte versie zo basic klinkt dat je er voor of tegen bent. Een tussenweg lijkt me haast onmogelijk.
Ook de 2 toegiften waren covers. Het van Adele bekende Dylan-nummer To make you feel my love kwam goed tot zijn recht in de akoestische versie, en de stem van J. Keens Balloon Flight maakt er een persoonlijke interpretatie van. Hij klinkt noch als Dylan noch als Adele...
Ook Hey ya van Outkast was een bijzondere cover, en sloot een mooi, maar wat kort concert perfect af...

Setlist :

1. Crime Of Mother Nature

2. Ark Of Noah

3. Coming Of Age

4. Bozo The Clown

5. Endless Talking

6. Scary Voices

7. Bone Collector

8. Meaningless Boy

9. Idiotheque

10. Funeral March

11. To Make You Feel My Love

12. Hey Ya

Scary voices :

Aankondiging : Ongeletterd Concert

Vincent Coomans was al eens te gast op de blog in de reeks "10 platen die zijn leven beïnvloedden" en nu is hij ook te gast in onze huiskamer voor een intimistisch huisconcert.

J. Keens Balloon Flight is het pseudoniem van Vincent Coomans. Of omgekeerd. J. Keens houdt ervan te reizen. Zijn gitaar in de hand kijkend over een brede horizon verrijkt hem met ervaringen die hij niet anders kwijt kan dan in zijn nummers. Het is 's mans droom enkel gepakt en gezakt met een gitaar de wereld rond te varen. Nog meer wil de ballonvaarder over de provinciale grenzen. Verwacht van J. Keens Balloon Flight fluistermuziek met af en toe een luide brul. Het ene moment luguber en grauw, het ander warm en zacht maar met één constante, een niet aflatende honger naar gedreven luisteraars.

"J. Keens Balloon Flight, het is Tracy Chapman met Sufjan Stevens in een groot bruin houten bed die krakt en piept en uit elkaar rammelt."
(Jonas Messelier, Bruges In & Out - Tip v/d maand November)

J. Keens Balloon Flight vind je ook hier op Facebook.


Praktisch :

Het huisconcert is op zaterdag 4 februari 2012.
Het concert start om 20u, gelieve zeker tijdig aanwezig te zijn! We starten immers stipt.

Vooraf reserveren is noodzakelijk en kan via svenvolckerijck@hotmail.com. Het aantal plaatsen is immers beperkt.

Toegang : 5 euro
Drank : 1 euro / drankje

Wie reserveert, krijgt een mail met de exacte locatie.
Je mag deze uitnodiging ook verder verspreiden...