Posts tonen met het label re:play. Alle posts tonen
Posts tonen met het label re:play. Alle posts tonen

17 januari 2012

Re:play (12)

Omdat ik eigenlijk niet eens weet wat ik het mooist vind, het lied van Peter Gabriel of deze clip (waarvan niet meteen terug te vinden is wie de animatie maakte, het is immers niet de officiële clip)...





Met dank aan Sterreklimt

17 augustus 2010

Re:play (11)

Toegegeven, ik kende natuurlijk Paranoid al van kindsbeen, van op de radio en zo, maar toen wist ik niet eens hoe het nummer heet of van wie het is.
Mijn eerste kennismaking met Black Sabbath kwam er op een avond, terwijl ik aan het babysitten was. In die periode had je op Studio Brussel nog elke weekavond een thema-uitzending, en één avond (ik denk maandag) was er Metalopolis : een programma waarin alle genres van metal aan bod kwamen. Op één zo'n avond, babysittend en lezend, hoorde ik tracks uit een tribute-album dat net was uitgebracht : Nativity in black. Ik heb zelfs meegespeeld (maar tevergeefs) om dit album, met 12 covers van Black Sabbath-nummers, te winnen. Enkele dagen later kocht ik de vinyl versie in Music Mania, toen nog rechtover de Vooruit.
Het meest was ik meteen weg van The wizard, dat door Bullring Brummies (bleek uiteindelijk Black Sabbath zonder Osbourne en Iommi maar aangevuld met nog 3 andere muzikanten, te zijn). Ook Iron man, gecoverd door Ozzy Osbourne zelf, samen met Therapy?, en Supernaut van 1.000 Homo Dj's (een zijproject van Al Jourgensen van Ministry) zette ik ontelbare malen op.
Al luister ik met plezier naar alle nummers op de platen ('t is een dubbel-lp)...
En een paar dagen geleden was er dan een blogpost (klik hier) waarnaar ik verwezen werd op Facebook, en toen las ik ook over de debuutplaat van Black Sabbath en de impact ervan op de auteur van de blog. Toen ik gisteren CD's ging kopen, vielen mijn ogen op dit album, en ik kocht het blindelings...
Alweer via Facebook kreeg ik een link naar een webpagina waarop uitgelegd wordt hoe je de openingstonen van titelnummer (én ook opener) Black Sabbath ongeveer kan naspelen. Ik probeerde het op mijn pas gekochte gitaar, en -het is inderdaad eenvoudig- het lukte, wat voor een beginnend (en dan bedoel ik ook écht beginnend) gitarist een leuk gevoel is...



Black Sabbath - Black Sabbath

26 oktober 2009

Re:play (10)

Today I've been listening to "The loon" by Tapes 'n Tapes, and I'm still very charmed by the song "Insistor"



Vandaag heb ik nog eens geluisterd naar The loon van Tapes 'n Tapes, en telkens opnieuw word ik enorm gecharmeerd door Insistor, de aanstekelijke single die ze uit dat album plukten...

Geniet ervan / Enjoy :

Je kan het album hier kopen / You can buy the album here

04 oktober 2009

Re:play (9)

Al meer dan een jaar staat Kids van MGMT op mijn mp3-speler en ik hoor het dus wekelijks minstens 2 keer (en de eerste maanden draaide ik het nummer al grijs thuis...), maar nog steeds ben ik het niet beu gehoord ! Dat is toch wel opmerkelijk, want veel zelfs heel goeie nummers kan je door teveel beluisteren "kapot draaien" : je wordt ze (minstens tijdelijk) beu.

For over a year this song ("Kids" by MGMT) has been on my mp3-player, which means that after having listened to it almost endlessly for the first couple of months, I still hear it at least twice a week. And yet I don't get bored by it, something some even quite good songs don't manage to accomplish.



Hieronder krijg je alvast het origineel, 3 remixes en 1 mash-up met We are your friends van Justice / Here's the original and 3 remixes and 1 mash-up with Justice's "We are your friends"

Je kan het album Oracular spectacular, waarop het nummer te vinden is, hier kopen / You can buy the album "Oracular spectacular", which features the original, here

31 juli 2009

Re:play (8)

Een echt one-hit wonder is deze groep : Mulu. Met het zomerse, aanstekelijke Pussycat hadden ze even een radiohitje te pakken, waarna nooit meer iets van hen vernomen werd. En ik merk dat ik dit nummer nog af en toe eens draai, gewoon omdat het écht wel leuk is...


Mulu turned out to be one of those "one-hit wonders" with their song "Pussycat" being played quite a lot on the radio before nothing was ever heard of them again. And yet I find myself listening to this song from time to time, just because it's so much fun to listen to...

Je kan het album Smells like a shark
hier kopen / You can buy the album "Smells like a shark" here

15 juni 2009

Re:play (7)


A few days ago ZZ Top played one of the country's largest concert halls and I read in the paper it was quite a good show. This triggered me in wanting to listen to their album "Antenna" again (but my cassette deck failed me, so I had to settle with this YouTube version of the opening track)...




Ik las in de krant dat ZZ Top enkele dagen geleden een goed concert speelde in Vorst Nationaal, en dat was voor mij de aanleiding om mijn cassette van hun album Antenna nog eens boven te halen. Helaas, mijn cassettedeck liet me in de steek, en ik keek nochtans vooral uit naar openingsnummer Pincushion. Gelukkig is er ook nog zoiets als YouTube...

Je kan het album hier kopen / You can buy the album here

02 juni 2009

Re:play (6)

Orbital must have been one of those '90s bands which I have listened to endlessly on Saturday evenings before going out, or playing loud on my car cassette deck when driving around in my very first car. The playful music they have been delivering, especially in this still magically sounding "The box", always made my day !



Ik kan me nog goed voorstellen hoe ik op zaterdagavond voor het uitgaan nog snel even luisterde naar bands als Orbital, of hoe ze in mijn allereerste auto vaak luid speelden op mijn radiocassette, met het raam wijd open en "cruisend" langs de Vlaamse wegen. Ik vond hun nummers vaak heel erg speels, alsof het een soort twintigste-eeuwse kinderliedjes waren. In dit nummer, The box, hoor je geen vocals, en toch staat op de hoes dat de vocals dor Grant Fulton en Alison Goldfrapp gezongen werden... Ook een grapje van de gebroers Hartnoll, de mannen achter Orbital ?

The box (mp3) - Orbital

01 mei 2009

Re:play (5)

Today I'm taking you back to the early eighties, when I was just 12 years old and this Dutch band, Roberto Jacketti and The Scooters, had their five minutes of fame with a hit both in The Netherlands and Flanders (don't know if it got them anywhere else...). It's just sentimental nostalgia, but hey, everyone needs that once in a while, right ?



Roberto Jacketti & The Scooters waren zo'n typisch jaren '80 bandje met één hitje (in de Lage Landen toch...) dat ze nooit meer evenaarden. Muzikaal stelt het allemaal niet zo veel voor natuurlijk : een popdeuntje, met wat Caraïbische invloeden verwerkt en vijf vlotte jonge jongens die én een beetje ondeugend én de ideale schoonzonen lijken... Maar soms is het leuk om eens nostalgisch terug te luisteren naar wat je zoal hoorde toen je 12 was...

I save the day (mp3) - Roberto Jacketti & The Scooters

Je kan het singletje hier kopen of de CD met hun bekendste nummers hier / You can buy the vinyl single here or a CD with their "very best" here

12 april 2009

Re:play (4)


It's one of my favourite clips ever (and I know it must be my girlfriend's too) : though very simple (and probably cheap to make), it unfolds such beauty in what is shown (the love between people of all sorts and ages) that it really touches you right in the heart. And the music simply matches the feelings it awakes in the spectator. All that by just watching people listen to a simple pop song... Isn't that just awesome ?



Eigenlijk is het niets meer dan mensen die alleen of samen naar het nummer luisteren : een heel eenvoudig idee dat in dit geval een waarlijk wondermooie clip oplevert. Het simpele liefdesliedje dat Bright Eyes (Conor Oberst die zich bij sommige nummers laat bijstaan door andere muzikanten) door de koptelefoon presenteert aan deze mensen (én een hond) van diverse afkomst, leeftijd, in diverse relaties,... is zo ontwapend, en de blikken en interacties die je te zien krijgt zo hartverwarmend, dat dit één van mijn favoriete clips geworden is. De eerste keer zag ik het in Wintergasten met Jonathan Safran Foer, en ik was meteen verkocht. Enkele maanden later vond ik ergens in een afprijsbak het singletje, dat ik uiteraard kocht.
Intussen is ook mijn vriendin helemaal verkocht, dus het is een beetje op haar verzoek dat ik dit nummer en deze clip nog een bovenhaal...


Je kan dit nummer hier kopen / You can buy the song here

05 april 2009

Re:play (3)

The Walkabouts have been on my list of bands to follow ever since I heard their great album "Satisfied mind". They really blew me off my socks with that, and though they have sounded quite differently from time to time, I have kept a liking for this underestimated band.
One of their greatest songs to me is "The light will stay on" from their 1996 album "Devil's road".



Mijn kennismaking met The Walkabouts blies me echt van mijn sokken : Satisfied mind bleek het soort album dat je van tijd tot tijd blijft beluisteren, omdat werkelijk alles eraan goed zit. Sindsdien ben ik hen blijven volgen, en hun sound verschilt wel eens van album tot album, maar eigenlijk hebben ze me nog nooit teleurgesteld. Op het album Devil's road bijvoorbeeld uit 1996 wisten ze me alweer te charmeren, o.m. met dit prachtige, roadmovie-achtige The light will stay on. Chris Eckman en Carla Torgerson, de spil van de band, hebben stemmen die door hun complementariteit de songs verheffen. Hoewel beiden ook eens samen een album maakten (Swinger 500), is hun beste werk toch met The Walkabouts. Op Devil's road benaderen ze bij momenten ook de sfeer van de vroege Tindersticks, en kijk eens aan, Dickon Hinchcliffe, violist bij Tindersticks, blijkt op The leaving kind mee te spelen...

Je kan het album hier kopen / You can buy the album here

16 maart 2009

Re:play (2)

In 1995, The Jayhawks released their fourth album and it opened with what I still consider to be their absolute best song ever : Blue ! The music shows them at the top of their skills, and then that close harmony singing in the chorus : man, it just gets to you, sticks to you and never lets go again...



Na het al succesvolle album Hollywood town hall brachten The Jayhawks in 1995 hun vierde album uit, Tomorrow the green grass, waarop het prachtige, met samenzang getooide Blue als opener mocht fungeren, nog steeds hun -volgens mij- mooiste nummer ooit.

Geniet van deze prachtige acoustische versie, opgenomen voor de 2 meter sessies.
This is an acoustic version for a Dutch radio show :

Je kan het album hier kopen / You can buy the album here

07 januari 2009

Re:play (1)

In deze rubriek brengen we een oud(er) nummer nog eens onder de aandacht, uit pure nostalgie of omdat het gewoon zo goed is dat niemand het mag vergeten...

The Long Winters have made some nice poppy music so far, of which I really liked "Fire Island, AK" an awful lot. Enjoy the video, as well as some of their other songs, which they offer on their website...

Het aanstekelijke "Fire Island, AK" blijft mijn favoriet nummer van The Long Winters. Er is iets vrolijks en iets onweerstaanbaars dat zich meteen in je hoofd nestelt, en wat je dagen later nog steeds vrolijk loopt mee te zingen, fluiten of neuriën.
Op hun website kan je ook nog enkele andere nummers beluisteren, waaronder

Je kan hun albums hier kopen / Buy their albums here