Het beste Westvlaamse nummer ooit?

Nog tot vrijdagmiddag 12 uur kan er gestemd worden bij de Krant van West-Vlaanderen op het beste Westvlaamse nummer ooit. Stemmen kan hier.
Uit de lijst met genomineerden breng ik onderstaande nummers graag onder uw aandacht (naast de usual suspects Flip Kowlier, Het Zesde Metaal, 't Hof van Commerce, Kamiel en Willem Vermandere):

Brengt ui zuster mee - Berlaen

Ze zij me - Brihang

Nor Olland - De Feesters

Rietn zat te skietn bachtn d'Hoage - Dirty Scums

Vuf kilo groensels - Pheeta

Puree - Gèsman

s ak ze zie - Johnny Turbo

Kleine kiesak - Kleine Sanders

Ip viyoage - Mario en Kevin

Frisco in den disco - Muzze en Vantorre

Bruhhe Bruhhe - No Exp

Up en neere - Sliek De Zeesterre

De boeren van vroeger - The Violent Husbands

Wuk is dad ier nuij - The Westcrew

(wel jammer dat het Westvlaams nogal beperkt blijft...)

Gegingegeugengie - Two Russian Cowboys

Sauna - Westvlams Gemiengeld Vintekoor

Finale Oost.Best! 2013

Net als in enkele andere provincies stond dit weekend ook in Oost-Vlaanderen de finale gepland van het provinciale rockconcours. Oost.Best! liet zondag acht finalisten strijden om drie plaatsen met mooie bijhorende prijzen zoals geld, gebruik van repetitieruimte, gebruik van tourbus of een optreden.

De eer om te openen was aan RedCoat, net als vele finalisten uit Gent afkomstig. Met zang en gitaar als centraal duo en drie strijkers erbovenop begonnen ze veelbelovend met een ballad die van verre wuifde naar Adele. Wat volgde, putte uit folk en jazz om de popsongs te larderen. Helaas was het een beetje als een soufflé, die geleidelijk inzakte. Het was allemaal best wel gezellig en niet onaardig, doch vooral ook een beetje braaf.

Braaf is wel het laatste wat je ons zal horen beweren over Vermilion. Het kwartet weet met drums, gitaar, bas en keyboards een sound neer te zetten waarmee de vroege bezoekers nu wel zeker wakker geschud zijn. Dat hoort natuurlijk ook wel bij de instrumentale progressieve metal die ze ten gehore brengen. Mocht je niet goed weten wat je je daarbij moet voorstellen: gooi 5 à 10 uiteenlopende metalnummers met een snuifje jazz door een blender en de lange lappen die dat oplevert, zijn perfecte illustraties. Hoewel zeer verdienstelijk gespeeld, vonden we het allemaal nogal vermoeiend.

Een eerste echt hoogtepunt kwam er naar onze mening pas met Our Lips Are Sealed. Van de zes muzikanten was het vooral de zanger-gitarist die de aandacht naar zich trok. Hij heeft behoorlijk wat in huis om het publiek mee te krijgen en als een echte frontman de groep in zijn kielzog mee naar betere oorden te leiden. Bovendien serveren ze ons afwisselende popliedjes, met goeie melodieën en harmonieën. Alles zat goed, al zouden de songs zelf iets origineler kunnen. Nu ja, met gelijkenissen met Isbells, Das Pop, Absynthe Minded en het rustigste van The Van Jets is er natuurlijk weinig reden tot klagen.

Over Al di Miseria kan je bijna niets zeggen zonder de woorden excentriek en bijzonder in de mond te nemen. De vijf vrouwen die verzegeld worden door één mannelijke gitarist mengen avant-garde en (post-)rock met cabaret en opera. Je kan je afvragen of dit soort act op een wedstrijd als deze thuishoort. Wel geven we toe dat we, na het aanvankelijke wennen, gecharmeerd waren van de nummers. Dit zestal kan musiceren, de zangeres heeft een stembereik om jaloers op te zijn en de afsluitende wals bewees dat ze niet helemaal onterecht meededen aan een rockconcours. Misschien vraagt dit vooral het juiste moment: uiteindelijk slaagden The Dresden Dolls er ooit ook in met een weinig evidente muziekkeuze een groter publiek te bereiken.

A Fish Called Louis omschrijft de eigen muziek als “gezellige pop met een donker randje”. Waar dat donkere randje te vinden is, weten we nog steeds niet. We horen vooral vier jongeren uit Gent die een gemiddelde, zogenaamd alternatieve platenkast bezitten, die platen aandachtig beluisterden en ze bij wijze van spreken naspelen. Elbow, The National, een vleugje Mumford And Sons, Of Monsters And Men,…: het lijstje groepen dat verondersteld wordt een goede smaak te etaleren en dat ze in herinnering brachten, kan gerust een pak langer uitgeschreven worden. Het doet ons een beetje denken aan de man van de zonnegroet uit In De Gloria die Guano Apes geweldig vindt: hij definieert zichzelf middels een groep waarvan hij misschien niet goed begrepen heeft waar die eigenlijk voor staat. Het grote probleem van de Gentenaars was hier vooral dat het allemaal braaf en ongevaarlijk blijft.

Daartegenover kan je over Dorian And The Grays vooral zeggen dat ze hard klonken, gedreven en met haar op de tanden. De stevige indierock van de Wetterenaars zette een grote muil op, zij het wel op een erg Britse manier. Hun songs situeren we ergens tussen Blur en een Londense variant op de Foo Fighters. Zowel op het podium als bij het publiek lag het enthousiasme erg hoog.

Bakken attitude kunnen een goeie zaak zijn, maar als je net iets te weinig songs in huis hebt, riskeer je arrogant over te komen. Dat overkwam Unknown Five. Hun zanger beleefde één langgerekte adrenalinestoot. Helaas beleefden wij zo ongeveer één langgerekt nummer, want variatie zit er nu nog niet in hun set. Nochtans beschikken deze mannen over genoeg kracht om hun stonerrock overtuigend te brengen. Kyuss en ook de vroege Soundgarden werden meermaals in herinnering gebracht. Zet hier een songschrijver bij, en je hebt een combinatie die meteen meer succes kan scoren.

Het afsluitende Nicely Dressed leed aan de kwaal die we al meermaals hadden gezien en gehoord: braafheid. Hebben ze schrik voor de Sint? Geen idee, maar de (af en toe zelfs wat saaie) poprock ambieert soms Hooverphonic, maar eindigt bij de mindere liedjes van Alanis Morissette. Ook qua originaliteit scoort de band niet erg hoog. Het is ons dan ook een verrassing waarom net zij met de hoofdprijs gaan lopen.

De tweede plaats gaat naar A Fish Called Louis en Vermilion mag met de derde prijs naar huis. Ons lijkt het een wat vreemde keuze, want onze favorieten waren net Our Lips Are Sealed en Dorian And The Grays, die er naar onze mening toch wel bovenuit staken. Over smaken, zo leerden we echter, valt altijd te twisten.

Je kan dit concertverslag ook hier lezen op Indiestyle.

8tracks mix: Sea mix (gewonnen door Nachtbraker)

In deze wedstrijd ter gelegenheid van 6 jaar De ongeletterde wanhoop won Nachtbraker een gepersonaliseerde 8tracks-mix. Hij koos voor het thema "de zee".
Het voordeel van het kunnen klaarzetten van blogposts is dat ik van deze gewonnen blogpost meteen de eerste post van het nieuwe jaar kan maken.
Gelukkig nieuwjaar aan iedereen, en veel plezier aan Nachtbraker (en aan alle andere lezers ook natuurlijk) met deze thematische mix. We starten bij Sea en eindigen Overseas, en onderweg komen we in stormen terecht, raken jongens en zelfs hele staten verzwolgen door de zee en komen we met onze geliefden samen aan de zee...

Sea mix from deongeletterdewanhoop on 8tracks Radio.

Dit zijn de songs in de Sea mix:

1. Sea- Low
2. A burial at sea - Get Well Soon
3. Stay with me (by the sea) - Al Green
4. Sun and sea and you - Pond
5. Secret of the sea - Billy Bragg & Wilco
6. Rolling sea - Vetiver
7. Sea green sea - Bad Rabbit
8. Sea - Codeine
9. On the sea - Beach House
10. Back to the sea - The Futureheads
11. The seabirds - The Triffids
12. Sea talk - Zola Jesus
13. The golden boy that was swallowed by the sea - Swans
14. Sea of orange - Jonas Munk
15. The sea after a storm - Sea+Air
16. Deep blue sea - South Memphis String Band
17. Lost at sea - The Fiery Furnaces
18. The day Texas sank to the bottom of the sea - Micah P. Hinson
19. Overseas - Floyd Jones

Wedstrijd: win 1 jaar lang gratis concerten

Stuur hier je Brusselse top 3 door en win 1 jaar lang gratis optredens in de AB en de Botanique!
De nummers uit je top 3 moeten iets te maken hebben met Brussel in de ruimste zin (titel, uitvoerder,...). Op basis van die inzendingen, wordt dan door FM Brussel een Brusselse top 100 samengesteld. Vorig jaar won Les yeux de ma mère van Arno.

Dit was alvast mijn top 3:

1. Do Ya Think I'm Sexy - Revolting Cocks


 
Revolting Cocks werd mee opgericht door Richard Jonckheere, de Brusselaar die bekender werd als Richard 23 (van Front 242)

2. Witte nachten - Madou


 
De groep is vernoemd naar een Brussels plein

3. Lucifer Sam - La Muerte



Een door velen vergeten, maar onovertroffen Brusselse band

Wedstrijd: win een 8tracks-mix

Deze blog bestaat bijna 6 jaar. Op 25 november 2006 verscheen een eerste, bescheiden post. Intussen ziet het er naar uit dat we dit jaar vlot de kaap van de 250 posts zullen passeren.

En hier is dus een wedstrijd, om de blogverjaardag te vieren.

Wat valt er te winnen?

 Ik maak speciaal voor de winnaar een gepersonaliseerde 8tracks-mix van 10 liedjes, op basis van het door de winnaar gekozen thema. Die 8tracks-mix post ik in de dagen na de zesde verjaardag hier op deze blog, met vermelding van de winnaar en diens gekozen thema. Misschien/wellicht leer je zo nieuwe songs kennen, die aansluiten bij je favoriet thema...

Hoe kan je meedoen?

Bedoeling is dat je zoveel mogelijk mensen ertoe aanzet om fan te worden van onze Facebook-pagina of volger te worden van onze blog of ons aan te bevelen op Google+ (buttons in rechterkolom).
Doe dat door onze Facebook-pagina te delen op FB, door ons op Google+ aan te bevelen, door te mailen met de link naar deze blog, door Volger te worden, door onze blog via Twitter bekend te maken (vermeld dan zeker ook @ong_wanhoop, dan zien we meteen ook al je bericht),...
Stuur daarna een mail met je naam, hoe je promotie hebt gemaakt voor deze blog en welk jouw thema is indien je de winnaar bent, naar svenvolckerijck (apestaart) hotmail (punt) com

Tips voor de thema's: kies een thema dat niet te abstract is (zoals melancholie), maar ook niet te eng (zoals één bepaalde schrijver, één bepaald dier,...). Het beste resultaat verkrijg je door een thema te kiezen dat een concrete "groep" vormt (b.v. "Europese landen", "neerhofdieren", "kleuren", "blaasinstrumenten",...)

Hoe wordt de winnaar gekozen?

Op 25 november trekt een onschuldige hand de winnaar uit alle deelnemers. Die brengen we alvast op de hoogte via mail (en ik vermeld het ook al op FB en Twitter), en in de dagen erna maak ik zijn/haar gepersonaliseerde 8tracks-mix.


Succes!

Buysta doet mee aan de Top 2000 cover contest

In Nederland loopt voor de vierde keer de Top 2000 cover contest. Er werden vier nummers gekozen van Nederlandse bands, die dan gecoverd mogen worden.
Dit zijn de vier keuzenummers :
- Stiekem gedanst - Toontje Lager
- In the Dutch mountains - The Nits
- Father & friend - Alain Clark
- Het regent zonnestralen - Acda & De Munnik

Buysta koos voor een eigen versie van het liedje van The Nits.
Zelf deelnemen kan ook nog, tot 30 november. Informatie daarover vind je hier.

Ik vermoed dat we daarna kunnen stemmen op deelnemers, en hopelijk wint dit lied airplay op (de Nederlandse) Radio 2:

Haar Hollandse bergen (mp3)

Hier is nog eens de clip van het origineel :

Alternatief eurosongfestival 2012

Zaterdagavond hielden we een alternatief eurosongfestival (een week na het echt, om praktische redenen). Bedoeling was (naast een gezellige, plezierige avond doorbrengen) om met een open blik de independent music scenes van andere Europese landen te leren kennen. Immers, als we in België zoveel goeie bands en artiesten hebben die echter in het buitenland onbekend blijven, is de kans groot dat ook in andere Europese landen er vergelijkbaar goeie bands en artiesten zijn die prachtige muziek maken, waar we nooit kennis mee maken. En dus ging iedere deelnemer op zoek naar een lied om zijn door het lot aangewezen land te vertegenwoordigen.

Dit waren de deelnemende liedjes :

1. Slowakije : Podarí - Fuera Fondo & Ska2Tonics

2. Zweden : Allt som är ditt - Säkert!

3. Frankrijk : Cinglés - Enhancer

4. Armenië : Mi gdal ser - Reincarnation

5. Finland : NMKY - Gregorius

 

6. Litouwen : Awake/asleep - Without Letters

7. Bosnië-Herzegovina : Prikaze - Edo Maajka

En dit is de uitslag :

7. Zweden: 41 punten (hoogst behaalde score: 10)

6. Frankrijk: 41 punten (hoogst behaalde score: 12)

5. Finland: 43 punten

4. Litouwen: 45 punten

3. Slowakije: 48 punten

2. Bosnië-Herzegovina: 50 punten

en de winnaar : Armenië met 68 punten

Het scorebord:

Humo's Rock Rally preselectie in Leffinge

De zesde preselectie van Humo’s Rock Rally 2012 in De Zwerver in Leffinge bracht heel wat genres op het podium, tot zelfs hiphop toe.
Geopend mocht er worden door Januskopf. De jongeman bleek enkel gewapend met zijn gitaar te braaf uit te vallen, en kon enkel in zijn tweede nummer, ‘Indian Summer’ beklijven. Niet toevallig werd hij daarin geassisteerd door een bassist, wat zijn muziek meteen meer body gaf. En zo maakte hij in amper drie nummers al zijn naam waar, maar de balans helde jammer genoeg over naar de verkeerde kant.
Een frisse jongedame uit Gent, bijgestaan door 2 muzikanten maar toch aangekondigd als een solo-artiest: Paper Fox bracht lichtvoetige indietronica met inhoud. Ze stond behoorlijk stevig op het podium en kan bogen op voldragen nummers, en dat kon het publiek erg smaken.
Het viertal Noble Tea bracht het soort indierock waarbij je al eens dreigt uit de bocht te gaan en jezelf te verliezen in bombast. Opmerkelijk was dan ook dat ze erin slaagden om die valkuil te vermijden, zelfs al gingen ze in hun laatste nummer helemaal uit hun dak. Bovendien beschikken ze over een set evenwichtige nummers en zit het met de rockattitude duidelijk snor.
Underground hiphop uit Oostende: Mad Sin was zeker de opmerkelijkste deelnemer aan deze preselectie. Gehuld in een doktersjas leek de frontman op een kruising van Dr. Octagon op steroïden en een bokser. In het eerste nummer zaten flarden drum ’n bass en dubstep, en Mad Sin zweepte het publiek op. In de volgende nummers deden ze steeds meer denken aan Cypress Hill. Drie nummers lijkt me te kort voor hen om iedereen echt mee te krijgen, en hun muziek is atypisch voor dit soort wedstrijd. Desalniettemin gaven ze een gesmaakt optreden.
Bij Soldier Six hoorden we twee nummers lang héél veel potentieel, tonnen rockattitude, heel veel goeie muzikale ideeën en een opwindende uitvoering. Toch stuiterden de songs teveel alle kanten uit, waardoor ze een hyperkinetische verzameling van wel 20 songs leken. In het slotnummer slaagden ze er gelukkig wel in om hun vuile, rauwe rock ook coherentie mee te geven, en toen zag je pas echt wat een goeie band dit is.
Semper Fi had een horde fans, gestoken in een band T-shirt, mee en hun ruime podiumervaring was goed merkbaar. Stevige metalsongs met hele flarden Tool zetten De Zwerver in lichterlaaie, en de übercoole bassist, de wild meppende drummer en de zijn manschappen aanvurende gitarist maken het podium hun thuis. Enkel een gebrek aan variatie kan een struikelblok vormen.
Alweer uit Gent kwam het trio The Glücks, met stevige bluesrock die wil klinken als The Jon Spencer Blues Explosion. Meer dan genoeg attitude heeft deze band, met een gitarist die als een waar podiumbeest uit zijn dak gaat. Ze lappen ook de regels aan hun laars (en wilden hun set al inzetten en zelf aankondigen vooraleer de officiële presentatrice dat kwam doen). Toch ontwaarden we enkel in het derde nummer een echt goeie riff als basis, waardoor de meeste songs wel de feel hadden, maar nog niet de inhoud.
Breathe The Sound, helemaal uit Antwerpen afgezakt, mét fanbase, maakt erg toegankelijke poprock, met samenzang die erg melodieus klinkt en de refreinen radiovriendelijk en catchy maakt. Als u ons referenties zou vragen, komen Milow en Coldplay spontaan op, en we kunnen ons voorstellen dat ze daar erg blij mee zijn.
Alleen met een gitaar op het podium kruipen bleek vanavond niet zo’n best idee. Nelly Ann heeft een mooie stem, kan gitaar spelen, maar mist iets dat haar boven de ontelbare singer-songwriters laat uitstijgen. Dat werd het meest duidelijk toen ze een nummer van Lana Del Rey coverde. Doorleving kan ze nog onvoldoende in het nummer leggen en daardoor blijft ze te weinig beklijvend.
Dirty Harry & His Smelly Harper mocht afsluiten met onversneden blues. Het duo bestond uit een zanger-gitarist, bijgestaan door een sympathieke knul op mondharmonica, die intussen ook de basdrum bediende. Ze klinken dan ook erg basic, en deden ons bij aanvang zelfs wat aan G. Love & Special Sauce denken. Zwakke plek is echter de zang, waardoor ze ondanks de juiste houding en het enthousiasme wat door de mand vielen.

Je vindt dit verslag ook hier op Indiestyle.