Gelezen (161)

Hier zijn de laatst gelezen boeken van 2025: 

Pechstrook - Kris Van Steenberge

Een fataal ongeluk met zijn kleine broertje waarvan hij getuige is, heeft verstrekkende gevolgen voor Raphaël, die leren kennen wanneer hij in de gevangenis zit. Het waarom wordt langzaam duidelijk in een verhaal waarin drie hoofdpersonages (Raphaël, diens vader Danny en moeder Nicole) afwisselend hun kant van het verhaal vertellen, in het heden en veelvuldig ook in flashbacks of herinneringen. Een vierde personage, zus Helena, komt pas helemaal op het eind aan het woord.
Kris Van Steenberge slaagt er op die manier in om op een ingenieuze maar niet complexe manier de lezer stap voor stap te laten ontdekken wat in het leven van deze vier mensen gebeurde en tot zo'n verschrikkelijke apotheose kwam.
Ik heb echt wel genoten van dit boek.

 

Houd afstand, raak me aan - Paul Verhaeghe

Paul Verhaeghe schreef dit essay toen we nog volop in corona-tijden zaten, vlak na de eerste lockdown. Wat meteen opvalt, is dan ook dat het minder goed onderbouwd is dan we van zijn boeken gewend zijn en bovendien is het met de inzichten van vandaag ook wel deels gedateerd. Vooral het voorzichtig optimisme dat hij vooropstelt over hoe we uit de pandemie zouden leren, is vandaag helemaal geloochenstraft. Verder komen wel de bekende thema's uit zijn boeken sterk naar voren (waaronder zelfs al een glimps van wat hij later in Wijsheid zou schrijven), zij het hier toch vooral toegespitst op de specifieke situatie van wat de pandemie met onze wereld op dat moment deed.
Het blijft natuurlijk aangename en interessante lectuur maar had hij dit essay met wat meer afstand (ook in de tijd) geschreven, het had wellicht beter geweest (en realistischer). 

 

Steeds verder weg - Boudewijn Büch

Ooit begon het met Eilanden en het tv-programma De wereld van Boudewijn Büch en sindsdien was ik altijd wel geïntrigeerd door de mix van reisverhaal en opeenstapeling van weetjes en curiositeiten die Boudewijn Büch presenteert. Doorheen de verschillende boeken en verdere tv-programma's leerde ik zijn obsessies kennen, zoals Goethe, Napoleon, eilanden en het verzamelen van elk mogelijk zeldzaam boek (zelfs folders of kleine gedrukte pamfletten). Toen ik het verhaal van zijn verzonnen leven leerde kennen (en zijn hang naar leugens om aandacht te krijgen), deed dat niet echt af aan mijn sympathie voor de man.
Toch moet ik bij dit boek vaststellen dat zijn obsessies en eigenzinnige trekjes deze later tijdens zijn leven geschreven reisverhalen zo doordrenken dat ik me er aan begon te storen. Zijn obsessies, op zich een een vreemd maar wel aardig trekje, bepalen echter zijn gedrag in die mate dat je hem gaandeweg steeds meer een verwend kind in een volwassen lichaam gaat vinden. Hij beschrijft zelf zonder schroom hoe hij nogal eisend en arrogant is, hoe negatief hij zich uitlaat over plekken en mensen, niet alleen tegenover de lezer maar ook tegenover de betrokkenen zelf. Bovendien springen het "verhaal" van zijn reizen en de uitgestrooide weetjes zodanig van de hak op de tak soms, dat er bijwijlen amper nog lijn te trekken valt in wat hij ons voorschotelt. Het lijkt soms meer op het protserig demonstreren van al zijn (weetjes)kennis en dat voegt nog meer toe aan het beeld van de schrijver dat hij zelf schetst: dat van een immer aandacht zoekende verwende man die zich heel hebberig opstelt tegenover alle publicaties die hem onder ogen komen (en andere objecten).
Van alle boeken van Büch die ik las, valt dit me dus toch wel tegen. Wie hem toch wil leren ontdekken, raad ik zijn vroege reisboeken aan, waarin die vervelende kanten van de man zelf nog bedekt worden onder zijn capaciteiten als schrijver (die hij ongetwijfeld wel bezat).

De bloemen van het kwaad - Charles Baudelaire

Eind de jaren negentig kocht ik in de reeks Rainbow Essentials deze uitgave van De bloemen van het kwaad (Les fleurs du mal) nadat verscheidene muzikanten in interview die ik had gelezen, ernaar verwezen als inspiratiebron. Mijn nieuwsgierigheid was gewekt en ik las toen met plezier deze gedichten van Charles Baudelaire.
Eind dit jaar nam ik me voor af en toe ook eens wat poëzie te lezen (terug zoals vroeger) en dit was het eerste werk waar ik naar teruggreep. De doorwrochte teksten voelen soms wat archaïsch en barok aan in vergelijking met hedendaagse gedichten maar de donkere rand (en vaak meer dan alleen de rand) is nog steeds sterk aanwezig en spreekt mij enorm aan. Het is dan ook begrijpelijk dat veel van mijn favoriete artiesten, die vaak over de donkere kanten van het leven en de dood zingen, mij op het spoor hiervan hebben gebracht. 

Wall and piece - Banksy

Toegegeven, dit boek van Banksy bevat veel meer foto's van zijn werken dan tekst, maar niettemin is de weinige tekst die tussen de foto's staat (en in een soort voorwoord) verhelderend over de ideeën (en een beetje de werkwijze) van Banksy. Bij de meeste werken staat bovendien vermeld hoelang het werk bleef bestaan (eer het overschilderd of verwijderd werd), een aardigheidje voor de lezer.
Het boek heeft alvast mijn bewondering voor Banksy verhoogd omdat ik nu iets meer inzicht kreeg in zijn beweegredenen en denkwijze. Ik begrijp nu ook iets beter één van zijn meer recente werken, dat verkocht werd en toen zichzelf vernietigde (deels althans, met die ingebouwde versnipperaar).