Dit is de selectie van deze maand:
1. Lucky now - Ryan Adams: wat een verschil maakt één letter. Niet Bryan maar Ryan Adams is een vaak gedraaide favoriet, die soms verrassende maar vrijwel altijd steengoeie albums afleverde.
2. Walking after you - Foo Fighters: dit mooie nummer komt uit hun tweede plaat, in 1997.
3. Hey, that's no way to say goodbye - Leonard Cohen: deze mooie song leerde ik kennen via de cover door Ian McCulloch op I'm your fan: the songs of Leonard Cohen. Het leidde me naar het origineel, dat nog mooier is.
4. Walk unafraid - First Aid Kit: First Aid Kit kent iedereen van My silver lining, maar de band heeft zoveel mooie platen en deze bijdrage aan de soundtrack van de film Wild is zeker ook de moeite.
5. Roads - Portishead: het debuut van Portishead, waar dit lied op terug te vinden is, was één van de mijlpalen die het ontstaan van triphop markeren en blijft een klassieker.
6. Didn't cha know - Erykah Badu: ooit won ik een kaart voor Gent Jazz en daar zag ik Erykah Badu. Hoewel R&B niet meteen mijn favoriet genre is, was ik onder de indruk van de présence van deze dame en de manier waarop ze haar nummers bracht.
7. The light - Common: de laatste tijd probeer ik me wat meer te verdiepen in J Dilla, de producer van dit nummer. Ik kocht het boek Dilla time en luister de laatste tijd af en toe naar zijn plaat Donuts. Deze song van Common is een mooi voorbeeld van de manier waarop hij hiphopartiesten naar een hoger niveau tilde.
8. Ms. Fat Booty - Mos Def: Black on both sides, het solo-album van Mos Def, die ik ervoor al had leren kennen van zijn samenwerking met Taleb Kweli, is één van de mooiste hiphopplaten uit mijn ruime vinylcollectie.
9. What it is - Busta Rhymes featuring Kelis: de herkenbare stem van Busta Rhymes wordt hier gecombineerd met vrouwelijke vocalen van Kelis.
10. Blue days, black nights - The Crickets: dit was de band van Buddy Holly, die na zijn dood in diverse samenstellingen nog doorging tot 2016. Dit komt uit de concertregistratie The Crickets and their buddies, hun laatste optreden, en op deze song speelt John Prine mee
11. Egg & daughter nite, Lincoln Nebraska, 1967 (Crazy bone) - John Prine: en diezelde John Prine horen we hier uit zijn eigen album The tree of forgiveness, zijn allerlaatste studioplaat (uit 2018). Ik raad iedereen van harte ook Souvenirs aan, waarop hij in 2000 nieuwe versies opnam van songs uit zijn vroegste periode (begin jaren zeventig).
12. Don't take her (She's all I got) - Swamp Dogg: deze song behandelt hetzelfde thema als Jolene van de net overleden Dolly Parton, maar is natuurlijk minder bekend (maar niettemin ook zeer de moeite waard).
13. Cat's in the cradle - Harry Chapin: iedereen van mijn generatie kent dit nummer eerst en vooral van de cover door Ugly Kid Joe maar dit is het origineel uit 1974.
14. Star of Bethlehem - Emmylou Harris and Neil Young: mooie samenwerking van twee grootheden en helden van mij.
15. Night of the iguana - Joni Mitchell: ik keek de voorbije weken op Netflix naar het derde seizoen van After life, de mooie reeks van Ricky Gervais over verlies en rouw. De overleden vrouw van hoofdpersonage Tony was een grote fan van Joni Mitchell en dit nummer is één van de vele illustraties waarom dat terecht zo is (ook voor vele niet-fictieve personen).
16. The orchids - Psychic TV: Psychic TV is een experimenteel video- en muziekcollectief dat ontstond uit de as van Throbbing Gristle en een hele reeks samenwerking aanging met artiesten die nog steeds tot de créme de la créme behoren van de meer experimentele muziekscene van de laatste vijf decennia.
17. Age of consent - New Order: deze band is natuurlijk vooral bekend van Blue Monday en zou heel wat meer aandacht mogen krijgen voor de andere songs die ze maakten, zoals deze.
18. I luv u - Dizzee Rascal: deze Britse rapper wordt vaak als een pionier van grime beschouwd.
19. Happiness (The Magician remix) - Sam Sparro: dit is één van de succesrijke remixes die The Magician (een DJ uit Namur) maakte, zoals ook I follow rivers van Lykke Li.
20. Hello - Martin Solveig: meer nog dan met de song zelf wist de Franse DJ Martin Solveig me te charmeren met de video voor deze song, met een leuke gastrol voor Novak Djokovic.
Beluister hieronder de twintig parels van deze maand:
Geen opmerkingen:
Een reactie posten