Ik was blij verrast na mijn eerste beluistering van het debuut Cannonball van Man/Woman/Chainsaw. Al meteen hoorde ik dat hier een mooi, evenwichtig en afwisselend album gepresenteerd werd en dat verdient alle lof die ik hen hier nu ga toezwaaien.
Het Engelse zestal grossiert op deze plaat in tempowisselingen. Stevige nummer worden gevolgd door rustiger nummers en ook binnen eenzelfde song krijgen we dit voorgeschoteld, zoals in Canyons dat start als een sobere ballad maar allengs uitgroeit tot de gecontroleerde chaos van de climax. De bas en de drums bepalen de grondtoon van Goddam, lizard man!. Flick of the wrist dendert sneller voorbij dan je door hebt. The thing biedt nog eens meer van de rock die we net na de grungehoogdagen te horen kregen. Er wordt met piano en viool gegoocheld op een subtiele manier in opener Only child waardoor de plaat meteen met de deur in huis valt én een glimlach laat spelen om de mond van de luisteraar.
Absoluut hoogtepunt van de plaat is echter Nosedive, meteen het meest dansbare nummer. Pijn en onzekerheid krijgen zo'n prachtige sublimatie dat je hoopt dat het een catharsis teweegbrengt, al is het maar bij één iemand.
Het is alweer een tijd geleden dat we nog eens zo'n sterk debuut gehoord hebben als Cannonball dat meteen een grote kanshebber is om hoog te eindigen in de eindejaarslijstjes, iets waar we eigenlijk nog niet zouden hoeven aan te denken half augustus.
Je kan het volledige album hieronder beluisteren en hier kopen via hun Bandcamp-pagina of hier via hun eigen website:
Geen opmerkingen:
Een reactie posten