Veertig jaar geleden brachten The Jayhawks hun titelloos debuut uit en nu is er hun (pas) twaalfde plaat. Oprichter en bezieler tijdens hun glorieperiode, Mark Olson, is er al niet meer bij sinds 1995 en met hem leek ook het succes vertrokken en werd het allemaal kwalitatief toch wat minder. Ook Sanctuary park slaagt er niet in die hoogdagen te laten herbeleven. Niettemin is het best een goeie plaat.
Het begint alvast met het erg meezingbare, oorwurmachtige Keeping our heads above the water, dat gelijkaardige kwaliteiten met zich meedraagt als de gemiddelde Beatles- of Crowded House-song. Ook Kingston girl volgt eenzelfde pad. De belofte dat we eindelijk nog eens een geweldige Jayhawks-plaat te horen krijgen, wordt ook door Mr. Lincoln, Hands upon the wheel en Leap of faith waargemaakt. Beide songs schurken ook dichter tegen country en folk aan, zoals het materiaal op Hollywood town hall en Tomorrow the green grass, voor mij nog steeds met voorsprong hun beste albums.
Daarna wordt het helaas allemaal wat wisselvalliger. Zo valt vooral American midnight me tegen, dat er niet in slaagt zijn 4'44" boeiend te houden en eigenlijk al bij aanvang een vrij middelmatig niveau haalt. Van de songs die volgen weet enkel It'll be allright tonight me op te beuren. Hier halen The Jayhawks nog eens het peil waarmee ze de eerste helft van deze plaat zo goed maakten.
Uiteindelijk eindigen we met een goede eerste helft én nog één goed nummer en dus zijn The Jayhawks erin geslaagd om opnieuw mijn aandacht op te wekken.
Je kan deze plaat hieronder beluisteren en hier kopen via hun Bandcamp-pagina:
Geen opmerkingen:
Een reactie posten