Hij was één van de hoofdrolspelers in de geboorte van triphop en maakte deel uit van de scene in Bristol die de hele wereld zou veroveren. Terwijl Portishead in de voorbije achttien jaar slechts een handvol singles uitbracht en Massive Attack het luisterpubliek ook al vijftien jaar lang laat wachten op een nieuwe plaat, bleef Tricky al die tijd wel heel erg actief en is Different when it's silent al zijn achttiende album (hoewel niet altijd onder de artiestennaam Tricky uitgebracht).
Het grote succes van Maxinquaye evenaarde hij nooit meer, wat niet wil zeggen dat zijn platen niet interessant bleven. Aanvankelijk bleef hij heel dicht bij zijn eigen stijl binnen de hiphop, naarmate de tijd verstreek mengden zich steeds meer andere invloeden in zijn muziek. Daardoor bleef hij boeiend en relevant en dat is op deze plaat niet anders.
Wat meteen opvalt voor wie niets meer beluisterde na album Adrian Thaws (een verwijzing naar zijn eigen naam), is dat Tricky een stuk rustiger geworden is. En ja, de zang laat hij op dit album vooral over aan de jonge singer-songwriter Mitch Sanders. De zelfkant van de maatschappij en van de nacht bleef altijd wel doorklinken in zijn eigen stem en zorgde voor een bijwijlen dreigend effect. De falsetto van Mitch Sanders schept meteen een andere sfeer, hoewel er muzikaal wel weerhaken en angels hoorbaar blijven. In essentie is deze plaat een meesterwerk van moderne, grootstedelijke blues. Songs als Because I don't know en Paris maybe zouden niet misstaan als soundtrack voor post-apocalyptische films of Netflix-series. Frontier town klinkt als het enige overgebleven stadje na een pandemie die de mensheid heeft uitgeroeid. Enkel afsluiter Out of place klinkt nog exact als de man die we in 1995 leerden kennen.
Tricky kruipt nog steeds onder de huid, zij het met een andere tactiek.
Je kan hieronder het volledige album beluisteren, dat je hier kan kopen via zijn Bandcamp-pagina of hier via zijn officiële site:
Geen opmerkingen:
Een reactie posten