Lied van de week : week 22 - 2009

That look you give that guy - eels

Zeker sinds het zien van de documentaire Parallel worlds, parallel lives over de vader van E, frontman van eels, ben ik zeer geïntrigeerd geraakt door de man en zijn muziek. De pijn van het zijn wordt zelden zo mooi en trefzeker verwoord, en zelden zo afwisselend in ontroerende en in opgewekte nummers bezongen. Ook de nieuwe single is wat mij betreft een schot in de roos...

Je vindt het nummer op het nieuwe album Hombre lobo, dat je hier kan kopen.

Lyrics :

I never thought that I could be so bold
to even say these thoughts aloud
I see you with your man
your eyes just shine
while he stands tall
and walking proud

That look you give that guy
I wanna see
looking right at me
if I could be that guy
instead of me
I'd never let you down

It always seems like you're going somewhere
better than you've been before
while I go to sleep and I dream all night
of you knocking at my door

That look you give that guy
I wanna see
looking right at me
if I could be that guy
instead of me
I'd be all I can be

I'm nothing like what I'd like to be
I'm nothing much I know it's true
I lack the style and the pedigree
and my chances are so few

That look you give that guy
I wanna see
looking right at me
if I could be that guy
instead of me
I'd give you all I got

I never thought that I could be so bold
to even say these thoughts aloud
but if, let's say, it won't work out
you know where I can be found

That look you give that guy
I wanna see
looking right at me
if I could be that guy
instead of me
I'd never let you down

Verdiend !

Standard Luik is (opnieuw) kampioen, en dat is meer dan terecht. Vandaag mag dan geen gedenkwaardige match geweest zijn (eerder een boksmatch, met alweer een beschamend ongeremde Wasilewski bij Anderlecht), maar over het hele seizoen kan je alleen maar zeggen dat de beste ploeg van het land kampioen geworden is...

Lied van de week : week 21 - 2009

Heavy cross - Gossip

Een stem uit de duizend, springerige gitaren tussen Franz Ferdinand en de vroege Bloc Party en drums die een bezwerend ritme leggen onder dit alles : dat zijn de ingrediënten voor de nieuwe single van Gossip. Zelfs bij een eerste beluistering klinkt deze al heel bekend in de oren, dus je kan je wel voorstellen hoe dit na een weekje elke vezel van mijn muzikaal brein veroverd heeft...

De single zal te vinden zijn op het nieuwe album, Music for men, dat uitkomt op 23 juni. Je kan het nummer hier kopen. Het album kan je hier alvast bestellen.

Lyrics :

Ooohh oh ooooh, oh oh oh ohhh
ooohh oh ooooh, oh oh oh ohhh

It's a cruel cruel world, to face on your own
A heavy cross, to carry along.
The lights are on, but everyone's gone
And it's cruel.

It's a funny way, to make ends meet,
when the lights are out on every street.
It feels alright, but never complete,
without joy.

I checked you, if it's already been done, undo it.
It takes two, it's up to me and you, to prove it.
On the rainy nights, even the coldest days,
you're moments ago, but seconds away.
The principal of nature, it's true but, it's a cruel world.

ooooh oooh oohh, ooh ooh oooh ooh, ooo wooah

We can play it safe, or play it cool,
follow the leader, or make up all the rules.
Whatever you want, the choice is yours,
so choose.

I checked you, if it's already been done, undo it.
It takes two, it's up to me and you, to prove it.

ei ei ei ei ei, oh oh oh oh oh, ye oh oh,
ei ei ei ei ei, oh oh oh oh oh, ye eh, ye eh, ye eh.

I just knew, it's already been done, undo it.
It takes two, it's up to me and you, to prove it.

ei ei ei, woah wo, yeah eh
ei ei ei ei ei, oh oh oh oh oh, ye eh, ye eh, ye eh.

I checked you, if it's already been done, undo it.
It takes two, it's up to me and you, to prove it.
ei ei ei ei ei, oh oh oh oh oh, ye oh oh,
ei ei ei, oh oh oh oh oh, ye eh, ye eh, ye eh.

I just knew.

8tracks : Vinny birthday mix

Mijn tweede mix is een speciale verjaardagsmix voor Vinny :

On a day like this - Elbow
Born on a day the sun didn't shine - Black Moth Super Rainbow
Er is er geen een zoals jij - Bart Peeters
She's the one - Caribou
Lover's song - Aidan Moffat & The Best-Ofs
Romantika - Apparat Organ Quartet
Father and daughter - Paul Simon
Girls on bikes - Alan Wilkis
Je bent een vriend van mij - Arno
One hell of a party - Air
Waltz for string and tuba - A Hawk And A Hacksaw

In-Flight Safety... opnieuw

Hier is de mp3 van Model homes, net aanbeland in mijn mailbox...

Here's the mp3 for "Model homes", which I just received in my mailbox...

Neko Case

This is a name I have stumbled upon many times before, but never giving it much attention though... When I crossed it for the again-th time, I gave this song a listen, and I liked it !
This song is from the new album "Middle cyclone" and judging it by the songs I heard on the label's website, it sounds very well... Perhaps now is the time to finally get to appreciate this fine woman singer ?

People got a lotta nerve (mp3) - Neko Case

Ik heb geen idee hoe vaak ik de naam Neko Case al ben tegengekomen in de loop van de jaren, en haar CD's heb ik in de bib wel al meermaals gezien, maar telkens waren er interessantere ontdekkingen te doen, dus had ik totnogtoe geen flauw idee van wat deze dame eigenlijk uitspookt muzikaal. Nu heb ik de sprong gewaagd, en daar ben ik best wel blij om. Neko heeft een mooie stem, die lieflijk genoeg is om je mee te lokken, en doorleefd genoeg om het genuanceerde van het hele leven erin te horen. Het nummer dat ik hierboven meegeef, komt uit haar nieuwe album, Middle cyclone, en afgaand op de nummers die ik intussen al heb gehoord, is dat echt wel een aanrader. Neko Case heeft (eindelijk) mijn hart en oren veroverd...



Je kan het album hier kopen / You can buy the album here

Andere nummers van Neko Case :

• Star witness (mp3)
• Hold on, hold on (mp3)
• If you knew (mp3)

Gezien : Frozen river

Echte armoede in beeld brengen op een niet-stigmatiserende manier is niet makkelijk. De gebroeders Dardenne kunnen het uitzonderlijk goed, en ook de regisseur van Frozen river slaagt daar wondermooi in.

In deze prachtige film zien we hoe een vrouw die in de steek is gelaten door haar gokverslaafde man zich tracht te redden met haar 2 kinderen van 5 en 15 jaar. Ray zoekt een evenwicht tussen het financiële probleem waarmee hij haar opgezadeld heeft (hij is er vandoor met het geld voor het nieuwe huis, nu ja : een prefab-trailerparkhuis) en alle consequenties vandien, de opvoeding van haar kinderen en haar eigen woede en ontgoocheling. Haast ongemerkt komt ze terecht in een web van mensensmokkel, waarbij de Indianen uit het Mohawk-reservaat betrokken blijken. Dat reservaat ligt immers deels op Amerikaans, deels op Canadees grondgebied, met een bevroren rivier in het midden en met eigen jurisdictie voor de reservaatpolitie.

Het hele verhaal speelt zich dan wel af vlak voor Kerstmis en je verwacht al een beetje het obligate kerst-happy ending, maar de film slaagt er wonderwel in nooit in de voor de hand liggende valkuilen te trappen. De confrontaties tussen blanken en Indianen, tussen ethiek en (zelf)zorg, tussen woede en loyauteit, tussen alles wat een mens zoal in zichzelf kan voelen,... het wordt allemaal met heel veel zorg en zorgzaamheid in beeld gezet, en je wordt als toeschouwer meegenomen op een reis die je absoluut niet koud laat. Het leven zoals het is, voor de gelegenheid in scène gezet...

DM Stith

Het album Heavy ghost van DM Stith is veelbesproken. Net als heel wat releases op het asthmatic kitty label (je weet wel, van Sufjan Stevens), is het geen voor de hand liggende muziek die ons gebracht wordt, en natuurlijk hoeft dat ook niet.

Stith tracht ons telkens opnieuw te overdonderen met nummers die tjokvol instrumenten en geluiden zitten, en waarin zijn zweverige stem nog meer toevoegt aan de al onaardse sfeer die de nummers uitademen.

Ik heb nu al het gevoel dat dit een album is dat in het jaaroverzicht heel hoog zou kunnen eindigen, want dit is en blijft toch het soort muziek dat met kop en schouders uitsteekt bij de stortvloed aan releases die we te verduren krijgen langs alle kanten...

Je kan alvast proeven met deze twee nummers :

• BMB (alternate version) (mp3)
• Pity dance (mp3)

On the label we all know from Sufjan Stevens, DM Stith has released a wonderful album which brings us songs filled to the top with strange music and noises, and a voice adding to an already unearthly atmosphere. There is much talk of this album, and that shouldn't surprise at all ! I have a strong feeling that at the end of the year this album will rank very highly in my (and many other's) abum chart of 2009, for this is the kind of album that stands out of the heapload of releases we are confronted with...

Het album Heavy ghost kan je hier kopen / You can buy the album here

Lied van de week : week 20 - 2009

Model homes - In-Flight Safety

Enige tijd geleden kon je hier het album van In-Flight Safety winnen. Nu hebben ze uit dat wondermooie album (hoe meer ik het beluister, hoe liever ik het hoor...) een nieuwe single uitgebracht, en die weet wederom te charmeren. Dit is geen opdringerig nummer, maar een aangename melodie met een prachtige zangstem en in de achtergrond mooie harmonieuze samenzang van de overige groepsleden.

Je vindt het nummer op het album We are an empire, my dear dat je hier kan kopen.

Lyrics :

I need to be alone
I need to be alone
I don't need to be with someone
I don't need to join the swarm

And everywhere you look out
Like two birds that lose their home
They're blocking all the street cars
They're holding up our phones

And if it leaves a bad taste you need to wash it down
And if you build a model home just burn it to the ground
I refuse to show my good side
In no place to call my own
It's no home
No
No
No
No

So can you smell these eyes burn
Can you feel it in your bones
I don't feel like I'm a lover
And I know I can denounce the throne

It's their own investigation
It's a try put on for cats
I'm not the one to feel so selfish
There's no way this one will last

And if it leaves a bad taste you need to wash it down
And if you build a model home just burn it to the ground
I refuse to show my good side
In no place to call my own
It's no home
No
No
No
No

Whoa
Oh
Oh
Oh
Whoa
Oh
Oh
Oh
Whoa
Oh
Oh
Oh
Whoa
Oh
Oh
Oh
Whoa
Oh
Oh
Oh
Whoa
Oh
Oh
Oh
Whoa
Oh
Oh
Oh
Whoa
Oh
Oh
Oh

And if it leaves a bad taste you need to wash it down
And if you build a model home just burn it to the ground
I refuse to show my good side
In no place to call my own
It's no home
No
No
No
No
No home
No home
No
No
No
No
No home
No home
No
No
No
No
No home
No home
No home
No home

Lied van de week : week 19 - 2009

Last of the English roses - Peter Doherty

Het drumlijntje in de strofes deed me vanaf de eerste beluistering helemaal denken aan Lullaby van The Cure (vergelijk maar... de ritme is anders en er zijn kleine verschilletjes, maar toch...) Intussen ben ik toch wel gevallen voor dit nummer van de overschatte Pete(r) Doherty... Zoals meestal bij het "lied van de week" merk ik dat het nummer zich geleidelijk aan een plaats verovert en in je gedachten opduikt voor je er erg in hebt...

Je vindt het nummer op het album Grace/Wastelands dat je hier kan kopen.

Lyrics :

Honey, honey
My you did look dapper in your mother's
Old green scarf
With your famous Auntie Arthur’s trousers on
You were slapped by that slapper
And how we all laughed
But she laughed the loudest
Oh in ‘93
You could charm the bees knees of the bees

“Cheeky” you’d say and we all fell around
Rolling ’round the playground

“Saucy” you’d say and we all fell about
Rolling ’round the playground

In the ‘94
We all sang
Skipping and dancing hand in hand
Yeah with all the boys together
And all the girls together

She’s the last of the English roses
She’s the last of the English roses

(I wish to be so whirl awake again)
She knows her Rodneys from her Stanleys
And her Kappas from her Reeboks
And her tit from her tat
And her Winstons from her Enochs
It’s fine and take what I
Coming out, coming alive

Round the Snooker table
You dance the Frutti-Tutti

She almost spilled her lager
Toasting girls of great beauty

But the closing moved by
Coming of age, coming alive
All the boys together
And all the girls together

She’s the last of the English roses
She’s the last of the English roses
Yeah she’s the last of the English roses
She’s the last of, last of the English
English roses

Ah sometimes you can’t change
There’ll be no place
Ce soir, disons chez moi
Enfin je compte de toi
Je te drague la rose mystique
Tu l’arroses mystique?
Ha, vas-y
C’est mon monde de soleil

8tracks : Benelux mix

Weet je nog hoe we vroeger cassetjes maakten voor mensen die we graag hadden ? En als het voor een mooi meisje was, deed je extra je best...

Je kan datzelfde gevoel (een beetje) herbeleven op 8tracks, waar je zelf een "mix" kan maken van minstens 8 nummers (die gewoon na mekaar gezet worden) en die je kan laten beluisteren op je website of blog. Je kiest zelf de nummers (uit hun aanbod of eigen mp3's die je uploadt) en je bepaalt de volgorde. Wie ernaar luistert, krijgt slechts éénmaal de door jou gekozen volgorde te horen, nadien wordt de volgorde gerandomiseerd (moet blijkbaar omwille van de beheersovereenkomst van 8tracks). Je kan ook maximaal 2 nummers van dezelfde artiest of hetzelfde album gebruiken, maar voor de rest is het écht weer alsof je een cassette samenstelt...

Hieronder mijn eerste probeersel, waarbij ik gewoon "lukraak" wat Belgische en Nederlandse bands heb geselecteerd... Geniet ervan !

Beep beep love - Gruppo Sportivo

Wasmasjien - Trafassi

Beats of love - Clement Peerens Explosition

Kauwgomballenboom - Elly & Rikkert

Pastorale - Liesbeth List

Love is colder than death - Poésie Noire

Death disco - Arbeid Adelt

Lievelingsdier - Fixkes

Vaarwel - Wixel

Verwacht nog meer 8tracks-mixes...

Re:play (5)

Today I'm taking you back to the early eighties, when I was just 12 years old and this Dutch band, Roberto Jacketti and The Scooters, had their five minutes of fame with a hit both in The Netherlands and Flanders (don't know if it got them anywhere else...). It's just sentimental nostalgia, but hey, everyone needs that once in a while, right ?

Roberto Jacketti & The Scooters waren zo'n typisch jaren '80 bandje met één hitje (in de Lage Landen toch...) dat ze nooit meer evenaarden. Muzikaal stelt het allemaal niet zo veel voor natuurlijk : een popdeuntje, met wat Caraïbische invloeden verwerkt en vijf vlotte jonge jongens die én een beetje ondeugend én de ideale schoonzonen lijken... Maar soms is het leuk om eens nostalgisch terug te luisteren naar wat je zoal hoorde toen je 12 was...

I save the day (mp3) - Roberto Jacketti & The Scooters

Je kan het singletje hier kopen of de CD met hun bekendste nummers hier / You can buy the vinyl single here or a CD with their "very best" here

Lied van de week : week 18 - 2009

Exes - Daan

Er is iets wat Daan onweerstaanbaar maakt... Ik weet niet precies of het zijn licht accent is in zijn zang, zijn looks (playboy en toch iets kwetsbaar), zijn hang naar scheutjes kitch, zijn zoektocht om af en toe eens iets heel anders te maken,... maar zeker zijn singles kunnen keer op keer op mijn geknik en geneurie rekenen. Nummers als Housewife, Swedish designer drugs en Addicted blijven onweerstaanbaar, en net als in Swedish designer drugs slaagt Daan er in Exes in om met rijm toch een onweerstaanbaar grappig tekst bijeen te schrijven...

Je vindt het nummer op zijn allernieuwste album, Manhay, dat je hier kan kopen.

Lyrics :

Exes I've got no acces to my exes
I'm sure by now they've moved to Texas
or took a one way trip to Naxos
Exes I've lost the battle of the sexes
Like making love inside of taxis
They liked the sting but not the cactus

I know that exes reflect my youth
I know that exes are my male proof
I know they're guilty of being the past
But you've killed the cupid
You're over them
Exes I've got no problem with my exes
They loved me driving in my Lexus
A road's as good as all its exits
Exes so out of date like sending faxes
I was the tree they were the axes
They liked the pray but not the mantis

The cynical collector of birds not bees
The problem detector got high on heels
The beauty protector with no degree
for exes

Which is good which is constructive
Which is what a woman needs
Don't go asking for forgiveness
Go plead guilty all degrees
You were raised on definitions
With your dears obscuring deeds
Your actions

Exes you like 'm young but not the acne
You like the team but not the referee
I wonder how it feels to ex me
So go ahead and ex me
Try to forget just don't annex me
I thought I threw away the frisbee
I'd say we try to stick to plan B

Like a missile that ain't guided
I was following my seed
Like a horse that hasn't travelled
I took hay for upper purple weed
I got excommunicated
Cause I couldn't play the creep
for exes
Exes too young to check all their reflexes
No use explaining who T-Rex is
They are the source of all complexes
You know... exes

Gelezen (26)

Eén van de allermooiste boeken die ik ooit las, is Het is de liefde die we niet begrijpen van Bart Moeyaert. Hoewel de taal eigenlijk eenvoudig is en het (dunne) boek in een wip uit is én zeer toegankelijk is voor lezers van jonge leeftijd, is de inhoud zo volwassen en zo schrijnend mooi, dat dit echt een aanrader is voor iedereen, letterlijk iedereen !

Het is dan ook met heel veel verwachtingen dat ik elk nieuw boek van Bart Moeyaert lees. Zijn nieuwst, Graz, dat zich afspeelt in de gelijknamige Oostenrijkse stad, bewijst zijn schrijverstalent eens te meer met prachtige zinnen, een mooi opgebouwde structuur en verhaallijn, waarbij slechts mondjesmaat informatie gegeven wordt aan de lezer en de puzzel zo maar stukje voor stukje gelegd wordt en met een mededogen voor de personages dat ook zijn andere boeken kenmerkt. Toch kan dit boek me minder beklijven dan zijn andere boeken, al kan ik niet goed uitleggen waarom. Op de één of andere manier pakt het mij minder.

Het hoofdpersonage, Eichler, een apotheker wiens leven heel erg afgebakend is en die niet bepaald de meest sociale man is van de stad, wordt geconfronteerd met zijn eigen demonen, wensen en verlangens wanneer net voor zijn deur een ongeval gebeurt met een fietser. Hij vindt naderhand de portefeuille van de ongelukkige, en raakt steeds meer geïntrigeerd door de onbekende...

Ongeletterde Wanhoop in de Geletterde Mens !

Het voorbije weekend was ik met mijn vriendin in Hasselt. We logeerden er in een gezellige B&B en nadat we zaterdagavond Kom op tegen kanker hadden gesteund in Zepperen (nabij Sint-Truiden), genoten we op zondag van wandelingetjes in en rond Hasselt, van een bezoekje aan het Jenevermuseum én aten we een lekkere spaghetti in De Geletterde Mens. Zalig !

Lied van de week : week 17 - 2009

High on a wire - The Black Box Revelation

Belgisch, én zo bluesy als wat ! The Black Box Revelation behoort tot het beste wat de laatste jaren in Vlaanderen uit de klei is gekropen, en eigenlijk is zowat elke single beter en beter geworden... Ook dit stevige High on a wire is een voltreffer !

Je vindt het nummer niet op hun debuutalbum Set your head on fire dat je hier kan kopen, maar je kan deze nieuwe single wel hier gratis downloaden...

Geen lyrics gevonden...

Gelezen (25)

In Uitgesteld afscheid van Julia Leigh is het verlies van een kind weliswaar het centraal gegeven maar eigenlijk snijdt de auteur heel wat meer aan en vertelt ze meer over familierelaties dan over rouw. Leigh wordt, zo lees ik, wel vaker met J.M. Coetzee vergeleken, en wat ze zeker gemeen heeft met hem is dat ze erin slaagt met weinig woorden en met weinig uitleg een verhaal vorm te geven waarin je als lezer heel lang de "kans" krijgt om zelf invullingen te maken, veronderstellingen in het achterhoofd te houden en waarbij lang niet alle mysteries opgelost raken of alle vragen beantwoord worden.

En natuurlijk past het verhaal met alle personages uiteindelijk heel mooi in elkaar en is het genieten van de schrijfstijl, maar wat dit boek misschien nog het meest bijzonder maakt is dat in amper 121 bladzijden zoveel opgeroepen wordt dat je leeshonger mooi gevoed is.

Lied van de week : week 16 - 2009

Mykonos - Fleet Foxes

Ondanks het goeie optreden van Bishop Allen deze week kies ik toch voor de nieuwste single van Fleet Foxes. White winter hymnal en He doesn't know why konden al bij de eerste beluistering absoluut mijn goedkeuring wegdragen, maar vreemd genoeg bleek Mykonos heel wat meer tijd nodig te hebben om mij te overtuigen. Nochtans zijn dezelfde elementen aanwezig die ik zo goed vond bij Fleet Foxes (harmonieuze samenzang, nostalgisch klinkende sound,...), maar misschien ligt het wel aan de complexere structuur van het nummer...

Het nummer is te vinden op het album van Fleet Foxes (eveneens Fleet Foxes genaamd en met een mooie Breughel op de hoes...), dat je hier kan kopen.

Lyrics :

The door slammed loud and rose up a cloud of dust on us

Footsteps follow, down through the hollow sound, torn up

And you will go to Mykonos

With a vision of a gentle coast

And a sun to maybe dissipate

Shadows of the mess you made

How did any holes in the snow tipped pines, I find

Hatching from the seed of your thin mind, all night?

And you will go to Mykonos

With a vision of a gentle coast

And a sun to maybe dissipate

Shadows of the mess you made

Brother you don't need to turn me away

I was waiting down at the ancient gate

You go

Wherever you go today

You go today

I remember how they took you down

As the winter turned the meadow brown

You go

Wherever you go today

You go today

When I'm walking brother don't you forget

It ain't often that you'll ever find a friend

You go

Wherever you go today

You go today

Vooruit Caféconcert : Bishop Allen

Afgelopen donderdag werden alle verwachtingen ingelost die ik had voor het optreden van het New Yorkse Bishop Allen, in de Gentse Vooruit.

De 5-koppige band (4 mannen en 1 vrouw) maakte er een opwekkend, afwisselend en heerlijk concert van, ondanks de beperkte publieke belangstelling. De afwezigen hadden nochtans groot ongelijk, want dit is echt een groep die het in een tent op Pukkelpop bijzonder goed zou doen : goeie interactie met het publiek, schitterende nummers en een aanstekelijk enthousiasme.

Vanop letterlijk de eerste rij zag ik hoe de basgitarist en de vrolijke gitarist samen gekscheerden, hoe de zanger-gitarist verbeten zijn lichaamsdelen alle kanten bleef opschudden gedurende het hele optreden, hoe de drummer (een weggelopen lid van Fleet Foxes of Grandaddy, te oordelen aan zijn baard) soms als een echte Animal op zijn vellen mepte en hoe de zangeres/multi-instrumentiste (xylofoon, een grote trommel, melodica,...) lange tijd vooral het visuele uithangbord leek van de groep, maar uiteindelijk toch enkele nummers mocht zingen.

Er werd al meteen voluit van wal gestoken met The ancient commonsense of things (mp3), dat al enkele weken op mijn mp3-speler staat en ik dus haast dagelijks hoor, maar dat niets aan kracht had ingeboet. Ook de volgende nummers haalden vlot hetzelfde niveau, en al (her)kende ik ze niet allemaal, het waren stuk voor stuk songs die zich meteen met weerhaakjes achter je oren nestelen. Het eerste echt rustige nummer was meteen het eerste nummer waarop de zangeres op de voorgrond mocht treden, maar dat bleek niet zo'n geweldig idee : haar stem viel te broos uit in het geluid van het optreden, en het nummer kabbelde teveel waar alle voorgaande nummers bergriviertjes leken. Gelukkig mocht ze meteen daarna toch nog even herkansen met True or false (mp3), waarin haar stem wel tot zijn recht kwam (met de ogen toe leek het Suzanne Vega).

Daarna mocht de zangeres opnieuw haar "rechtmatige" plaats innemen en werden we verder getrakteerd op enkele klaterende nummers, waaronder vooral opvallend aanstekelijke versies van Click, click, click, click (mp3) en Rain (mp3).

Je kan het album van Bishop Allen (Grrr) hier kopen.

Clement Peerens Explosition

Nieuwe single : Zegt dat nie waar is

Je kan deze single hier gratis downloaden.

Conor Oberst

Gisteren nog gepost over Bright Eyes, en vandaag een gratis nieuw nummer van Conor Oberst and the Mystic Valley Band : Nikorette (mp3).

Dit nummer staat op het album Outer south dat uitkomt op 5 mei.

Re:play (4)

It's one of my favourite clips ever (and I know it must be my girlfriend's too) : though very simple (and probably cheap to make), it unfolds such beauty in what is shown (the love between people of all sorts and ages) that it really touches you right in the heart. And the music simply matches the feelings it awakes in the spectator. All that by just watching people listen to a simple pop song... Isn't that just awesome ?

Eigenlijk is het niets meer dan mensen die alleen of samen naar het nummer luisteren : een heel eenvoudig idee dat in dit geval een waarlijk wondermooie clip oplevert. Het simpele liefdesliedje dat Bright Eyes (Conor Oberst die zich bij sommige nummers laat bijstaan door andere muzikanten) door de koptelefoon presenteert aan deze mensen (én een hond) van diverse afkomst, leeftijd, in diverse relaties,... is zo ontwapend, en de blikken en interacties die je te zien krijgt zo hartverwarmend, dat dit één van mijn favoriete clips geworden is. De eerste keer zag ik het in Wintergasten met Jonathan Safran Foer, en ik was meteen verkocht. Enkele maanden later vond ik ergens in een afprijsbak het singletje, dat ik uiteraard kocht.
Intussen is ook mijn vriendin helemaal verkocht, dus het is een beetje op haar verzoek dat ik dit nummer en deze clip nog een bovenhaal...

• First day of my life - Bright Eyes (mp3)

Je kan dit nummer hier kopen / You can buy the song here

Lied van de week : week 15 - 2009

Kalemba (wegue wegue) - Buraka Som Sistema

Eerder dit jaar zwaaide ik hier al met alle lof voor Buraka Som Sistema, dat ons een Angolees muziekgenre (kuduro) introduceerde, en ook de tweede single uit hun album is er pàl op !
Aanstekelijke dansmuziek waarop ik écht niet kan stilzitten, en die ik het liefst keihard door mijn koptelefoon jaag, of nog liever ergens live op een podium zou meemaken (misschien iets voor Polé Polé op de Gentse Feesten ?).

Je kan het album nog steeds hier kopen.

Lyrics :

wegue
wegue wegue wegue
wegue
wegue wegue wegue

quando eu entro o palco se move,
talento aqui chove,
claro que o povo me ouve
sou Pongolove
estou com a Buraka
abro a fronteira
não digo lixo
nem digo asneira
no microfone sou a primeira
vou levantar a minha bandeira

Angola o mundo cobiça
mas é o povo que te enfeitiça
a Pong no beat capricha
porque sou rara tipo welwitchia
sou mesmo eu a dama ngaxi muito agressiva
me derrubar nem com macumba
sou criativa

a Buraka é que está a cuiar
sai fora
Pongolove é que esta a bater
vão se embora
wegue
wegue wegue wegue
são piadas
wegue
wegue wegue wegue
novo esquema

rima pesada
tipo embondeiro
eu faço o que eu quero
canto para Angola
e para o mundo inteiro
no kuduro impero

sou palanca negra gigante
sigo a passada de Njinga Mbandi
sigo a corrente do Dande

logro o feitiço de Tomé Grande

por no mapa Oxaena
terra de grandes nomes do semba
arraso tipo kalemba
sou de Angola como a mulemba

mano jukula
(kimbundu)
mambo exclusivo
toque de Angola
(kimbundu)

Re:play (3)

The Walkabouts have been on my list of bands to follow ever since I heard their great album "Satisfied mind". They really blew me off my socks with that, and though they have sounded quite differently from time to time, I have kept a liking for this underestimated band.
One of their greatest songs to me is "The light will stay on" from their 1996 album "Devil's road".

Mijn kennismaking met The Walkabouts blies me echt van mijn sokken : Satisfied mind bleek het soort album dat je van tijd tot tijd blijft beluisteren, omdat werkelijk alles eraan goed zit. Sindsdien ben ik hen blijven volgen, en hun sound verschilt wel eens van album tot album, maar eigenlijk hebben ze me nog nooit teleurgesteld. Op het album Devil's road bijvoorbeeld uit 1996 wisten ze me alweer te charmeren, o.m. met dit prachtige, roadmovie-achtige The light will stay on. Chris Eckman en Carla Torgerson, de spil van de band, hebben stemmen die door hun complementariteit de songs verheffen. Hoewel beiden ook eens samen een album maakten (Swinger 500), is hun beste werk toch met The Walkabouts. Op Devil's road benaderen ze bij momenten ook de sfeer van de vroege Tindersticks, en kijk eens aan, Dickon Hinchcliffe, violist bij Tindersticks, blijkt op The leaving kind mee te spelen...

• The light will stay on (mp3)
• The leaving kind (mp3)

Je kan het album hier kopen / You can buy the album here

Lied van de week : week 14 - 2009

Black hearted love - PJ Harvey & John Parish

PJ Harvey is een hele bijzondere, en straffe madam ! Eigenlijk ben ik nog nooit teleurgesteld geweest in haar albums, hoe verschillend die ook mogen zijn. Haar hernieuwde samenwerking met John Parish levert alvast deze prachtige single op, en ik ben heel benieuwd naar de rest van het album dat ze samen opnamen. Waar PJ Harvey vooral goed in is, is in het oproepen van sfeer, doorheen de muziek én haar zangstem. Zelfs als je de lyrics niet begrijpt, voel je al de dreiging én vooral de weerhaakjes...

Dit nummer is terug te vinden op het nieuwe album, A woman a man walked by, dat je hier kan kopen.

Lyrics :

I think I saw you in the shadows
I move in closer beneath your windows
Who would suspect me of this rapture?

And who but my black hearted love
And who but my black hearted love

When you call out my name in rapture
I volunteer my soul for murder
I wish this moment here forever

And you are my black hearted love
And you are my black hearted love
In the rain, in the evening I will come again

I'd like to take you
I'd like to take you to a place I know
My black hearted
I'd like to take you
I'd like to take you to a place I know
My black hearted
I'd like to take you
I'd like to take you to a place I know
My black hearted
I'd like to take you
I'd like to take you to a place I know
My black hearted