Posts gesorteerd op datum tonen voor zoekopdracht zuydervelt. Sorteren op relevantieAlle posts tonen
Posts gesorteerd op datum tonen voor zoekopdracht zuydervelt. Sorteren op relevantieAlle posts tonen
19 april 2020
Chantal Acda en Rutger Zuydervelt
Chantal Acda is, zeker voor lezers van deze blog, geen onbekende meer en ook aan Rutger Zuyderveldt (die meestal muziek uitbrengt onder de naam Machinefabriek) besteedde ik al meermaals aandacht. Ze werkten ook al enkele keren samen, Zuydervelt daarbij soms ook als degene die het artwork verzorgde voor werk van Acda.
The sounds outside is een nieuwe samenwerking, geboren in deze door coronamaatregelen geregeerde tijd, en levert één song van ruim twintig minuten op, waarin electronica en zang elkaar aanvullen en afwisselen op de een boeiende manier, die de bevreemding die deze periode kan meebrengen, goed weet te vatten. Geluiden die soms lijken op een Geigerteller en spacy orgelmelodieën worden bedekt door zang die intens én tegelijk aliënerend onze ziel beroert. De afwisselende akoestische achtergrond waartegen die herkenbare stem aanschuurt als een puimsteen tegen een eeltplek bekoort door zijn wonderlijke capriolen.
Je kan deze song als digitaal album aan een zelfgekozen prijs hier kopen en hieronder alvast beluisteren:
Labels:
2020,
embedded player,
mening,
muziek,
nieuwe release
02 november 2015
Chantal Acda
Het eerste wat me opviel bij beluistering van The sparkle in our flaws van Chantal Acda, is dat de zangeres zelfzekerder klinkt dan op haar solo-debuut Let your hands be my guide. Het is moeilijk uit te leggen waarin precies ik dat hoor, maar de zang lijkt meer trefzekerheid verworven te hebben, beslister te klinken en daarmee te getuigen van de weg die iemand heeft afgelegd die na lang aarzelen het aangedurfd heeft solo muziek te maken, daar heel veel positieve reacties voor kreeg en dit keer de twijfel van zich afgeschud heeft nog voor het opnemen van de eerste noot.
Net als bij haar eerste plaat kreeg de Belgisch-Nederlandse hulp van Shahzad Ismaily en Peter Broderick. Tussen de andere gastmuzikanten treffen we ook haar man Eric Thielemans aan en het design is van de hand van Rutger Zuydervelt, die ik ken van zijn samenwerking met Dirk Serries. De prachtige hoes is een schilderij van Ingrid Godon, dat ook dient als cover van het boek Ik wou dat ze samen met Toon Tellegen schreef.
Eén van mijn persoonlijke favorieten is Up and down, gedragen door de inmiddels uit de duizenden herkenbare stem van Chantal Acda, mooi ondersteund door spaarzame percussie en niet-opdringerige strijkers, die allen echter de song naar een hoger niveau tillen. Still we guess leunt misschien nog het sterkst aan bij het werk van Peter Broderick en een nummer als Homes neemt rustig de tijd om zich als een lelie blaadje voor blaadje te ontvouwen.
Wie er de lyrics bijneemt, ontdekt dat verworven zelfvertrouwen als een thema doorheen het album loopt. Van het gevoel trots te mogen zijn en sterkte vinden in wat je in je hoofd opbouwt (Homes), van het durven breken van oude regels (Everything and everyone), van het overwinnen van de angst alles te verliezen (Games) tot liefde die je sterk genoeg maakt om te durven blijven waar je vroeger van wegliep (The other way) en opnieuw het breken van oude regels en het durven ergens bij te horen (Still we guess), we horen een vrouw die weliswaar nog durft te twijfelen, nog durft niet te weten maar wel vanuit een in zichzelf gevonden kracht.
De weg die Chantal Acda aflegde vanaf haar debuut, via de live-registratie in Dresden, is indrukwekkend en belooft nog veel moois voor de toekomst.
Beluister hieronder het volledige album:
29 mei 2015
Dirk Serries
Twee albums brengt Dirk Serries op korte tijd uit. Voor beiden werkte hij samen met Rutger Zuydervelt, al is dat voor de zo dadelijk als eerste besproken plaat enkel voor de lay-out. Zuydervelt kan je kennen als Machinefabriek, over wie ik het hier al eens had.
Unseen descending and lamentations is netjes verdeeld in twee songs, die toepasselijk Part one en Part two heten. Beide liggen dan ook duidelijk in elkaars verlengde en dompelen je onder in een heel eigen wereld waarin een onophoudelijke soundscape als verkeer in de verte nu eens aanzwelt, dan weer naar de achtergrond verdwijnt.
Beluister de teaser voor dit album hieronder:
Wie om wat voor reden ook overweegt slechts één plaat te kopen, raden wij dan toch Buoyant aan, de samenwerking met Rutger Zuydervelt waarop Dirk Serries de gitaren bespeelt en effecten toevoegt en Zuydervelt verantwoordelijk is voor de overige geluiden en de verwerking van alle geluiden (of hoe moeten we "processing" anders begrijpen?). Onze suggestie heeft alles te maken met de grotere verscheidenheid die op dit album horen.
Lost trail opent de plaat rustig en sluit het meest aan bij het geluid op Unseen descending and lamentations, al horen we al in de details dat een breder geluidsspectrum aangesproken wordt. In The whispering scale houden we vooral van hoe naar het einde toe het aanzwellend geluid lijkt terug te springen, alsof de naald op het vinyl een heel eind terugspringt. Het geeft een aliënerend gevoel, alsof je als luisteraar weggeduwd wordt telkens je meegroeit in de opbouw van het geluid. Unraveled blanket klinkt zoals de stilte voor de storm, geladen met electriciteit. Onze favoriet op deze plaat is echter The dissection, dat begint alsof we door een deur heen luisteren naar de intensive care-afdeling in het ziekenhuis. Het regelmatige gepiep van de machines wordt omringd door onrust en naarmate de song vordert, klinkt het alsof de wind waait doorheen dat alles, ijzig en kou. De spanning is te snijden zonder dat de muzikanten drukte hoeven te maken.
Beluister het album hieronder:
Beide albums kan je kopen bij Consouling.
Unseen descending and lamentations is netjes verdeeld in twee songs, die toepasselijk Part one en Part two heten. Beide liggen dan ook duidelijk in elkaars verlengde en dompelen je onder in een heel eigen wereld waarin een onophoudelijke soundscape als verkeer in de verte nu eens aanzwelt, dan weer naar de achtergrond verdwijnt.
Beluister de teaser voor dit album hieronder:
Wie om wat voor reden ook overweegt slechts één plaat te kopen, raden wij dan toch Buoyant aan, de samenwerking met Rutger Zuydervelt waarop Dirk Serries de gitaren bespeelt en effecten toevoegt en Zuydervelt verantwoordelijk is voor de overige geluiden en de verwerking van alle geluiden (of hoe moeten we "processing" anders begrijpen?). Onze suggestie heeft alles te maken met de grotere verscheidenheid die op dit album horen.
Lost trail opent de plaat rustig en sluit het meest aan bij het geluid op Unseen descending and lamentations, al horen we al in de details dat een breder geluidsspectrum aangesproken wordt. In The whispering scale houden we vooral van hoe naar het einde toe het aanzwellend geluid lijkt terug te springen, alsof de naald op het vinyl een heel eind terugspringt. Het geeft een aliënerend gevoel, alsof je als luisteraar weggeduwd wordt telkens je meegroeit in de opbouw van het geluid. Unraveled blanket klinkt zoals de stilte voor de storm, geladen met electriciteit. Onze favoriet op deze plaat is echter The dissection, dat begint alsof we door een deur heen luisteren naar de intensive care-afdeling in het ziekenhuis. Het regelmatige gepiep van de machines wordt omringd door onrust en naarmate de song vordert, klinkt het alsof de wind waait doorheen dat alles, ijzig en kou. De spanning is te snijden zonder dat de muzikanten drukte hoeven te maken.
Beluister het album hieronder:
Beide albums kan je kopen bij Consouling.
Labels:
2015,
embedded player,
mening,
muziek,
nieuwe release,
stream
13 september 2009
Machinefabriek

Machinefabriek is de Nederlander Rutger Zuydervelt die muziek maakt tussen ambient en modern klassiek in, en zijn muziek draagt absoluut de woordenloze kortfilm Dauw (geïnspireerd door het gelijknamige album) (video kan niet ingebed worden, dus klik gewoon op de link en bekijk op YouTube) die de eenzaamheid en het gebrek aan communicatie in een ouder koppel wel heel erg voelbaar maakt. Zijn minimale soundscapes met een vaak dissonante ondertoon doen een beetje denken aan Fennesz, Mogwai en Godspeed You! Black Emperor, maar deze man heeft toch een eigen geluid weten te ontwikkelen. Wie het experiment niet schuwt, kan een verborgen pareltje ontdekken...
Geniet alvast van deze nummers :
- Pulses & places 1 (mp3)
- Christopher (for Suzanne) (mp3)
- Stukje 3 (mp3)
- The boy who died (mp3)
Abonneren op:
Posts (Atom)



