Al had de band voorheen al enkele platen uitgebracht, het was pas in 1993 met Gentlemen dat (The) Afghan Whigs een groter publiek bereikten. Frontman en zanger Greg Dulli werd dé posterboy van de jaren negentig bij vrouwen die pas of niet meer zo pas afgestudeerd waren en mocht zelfs (toen Studio Brussel-) presentatrice Chantal Pattyn tot zijn schare aanbidsters rekenen. Zelfs nu hij de zestig gepasseerd is, ziet hij er nog goed genoeg uit om het hart van menige dame van middelbare leeftijd het hart op hol te doen slaan. Althans, dat begrijp ik toch uit reacties van die vrouwen, want zelf behoor ik niet tot die demografische doelgroep.
Mij gaat het natuurlijk om de muziek (en hen misschien ook) en ook de daaropvolgende albums bleef die goed. In 2001 hield de band ermee op, er kwam een korte reünie in 2006 en vanaf 2011 hadden oorspronkelijke leden Dulli en bassist John Curley er weer zoveel zin in dat ze nog steeds voortdoen, onder dezelfde naam met voor de rest andere muzikanten. In 2014 resulteerde dat in Do do the beast, dat ik ook kon smaken (zoals je hier kan lezen) en nog twee platen die aan mij voorbijgegaan zijn.
Soft control, het tiende studio-album dat ze nu uitbrengen, weet mijn aandacht weer ten volle te trekken. Vanaf opener Jungle roux hoorde ik weer de soulvolle (post-)grunge waarmee ze doorbraken en hun nieuw elan van Do do the beast opnieuw wisten op te pakken. Er is de gitaarmuur waartegen die meteen herkenbare stem van Greg Dulli mooi contrasteert én afwisselend samenvalt. Het smachten in zijn stem, dat altijd al klonk alsof het voor jou persoonlijk bedoeld is, legt net dat extra laagje over elke song en dat is op Soft control niet anders. Je hoort het ook in de rustiger nummers als The deepest part of the darkest shadow en Duvateen. Natuurlijk is het o zo herkenbaar present in de opener, in House of I (dat niet misstaan zou hebben op Gentlemen) en in 77.
Afghan Whigs zijn erin geslaagd de lijn door te trekken die doorheen hun oeuvre loopt zonder afgezaagd of verouderd te klinken. Net als in 2014 bewijzen ze hun relevantie en staat de plaat weer bol van de goeie songs.
Je kan het volledige album hieronder beluisteren en hier kopen:
Geen opmerkingen:
Een reactie posten