Het is niet abnormaal dat pubers fantaseren over hun eigen dood en wat die zou teweegbrengen, het is een deel van de eigen identiteitsvorming. De 84-jarige Jerry "Swamp Dogg" Williams is die levensperiode al ver voorbij en zoekt het op zijn nieuwe plaat nog een beetje verder. Op Swamp Dogg contemplates the afterlife denkt hij niet alleen over de dood na maar ook over het al dan niet hiernamaals.
Al in de jaren vijftig was deze man actief als muzikant maar zelf leerde ik hem pas in 2020, net voor corona uitbrak, kennen. Ik was toen helemaal weg van Sorry you couldn't make it, zoals je hier kan lezen.
Op zijn nieuwste plaat brengt hij opnieuw soulmuziek die je ziel verscheurt maar die je hart en je benen ook laat dansen. Opener Searching for heaven trekt de plaat langzaam op gang. Knock knock (memories) zit vol heerlijke blazers en neigt naar funk zonder dat typische soulgeluid te verliezen. Dat hoor je nog het best in de zang. Funk hoor je eveneens terug in de bas en de saxofoon in A million tears ago. Twee hoogtepunten op deze plaat volgen elkaar op met Unhappy song en Don't burry me. Voor mij kunnen zelfs zij niet tippen aan de samenwerking met Gary U.S. Bonds op Waka waka waka.
Zes jaar na Sorry you couldn't make it kruist Swamp Dogg opnieuw mijn pad en ditmaal doet hij dat met een nóg betere plaat.
Beluister hieronder het volledige album dat je hier kan kopen via zijn website:
Geen opmerkingen:
Een reactie posten