Het was jaren geleden, maar ik ben dan toch nog eens op Film Fest Gent geraakt. De vorige keer heette het nog Filmfestival Gent, zo lang is het al geleden.
De film die ik er zag was The loneliest man in town. Die brengt een fictief verhaal rond de echt bestaande Oostenrijkse muzikant Al Cook (Aloïs Koch) vol biografische elementen, waarin hij zichzelf speelt. Toch is het geen documentaire, want (zoals regisseur Tizza Covi achteraf in de Q&A uitlegde) alles was gescript en de gebeurtenissen in de film komen dan wel in de buurt van wat zich echt in zijn leven afspeelde, maar kregen toch een twist in functie van het verhaal dat Tizza Covi met collega-regisseur Rainer Frimmel wilde vertellen.
In dat verhaal blijft Aloïs als enige bewoner over in een appartementsgebouw dat de eigenaren willen slopen om er een nieuw te zetten. Omdat hij in het appartement geboren is, wil hij er eigenlijk blijven wonen tot zijn dood, maar de eigenaren doen er alles aan om hem eruit te krijgen. Wanneer hij overstag gaat, wil hij zijn droom najagen en muziek gaan maken in Tennessee. En dus neemt hij langzaamaan afscheid van Wenen.
De regisseurs wilden vooral de manier waarop vastgoedeigenaren omgaan met het patrimonium in Wenen en met de soms oude bewoners van die statige gebouwen, aan de kaak stellen. Ze doen dat hier middels een mooie, ontroerende film die zeker de bluesliefhebbers ook muzikaal zeer zal aanspreken.
Er zijn geen vertoningen meer gepland op Film Fest Gent maar de inleider van de Q&A verzekerde ons dat de film in maart of april volgend jaar in de zalen te zien zal zijn.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten