Dat ik een zwak heb voor de in monnikspijen gehulde mannen van Sunn O))) mag blijken uit de vele posts over (of met) hen in al de jaren dat ik deze blog onderhoud. Hun nieuwe, titelloze album voegt daar nog maar eens een streepje meer respect aan toe. De zes drones die hun tiende studioplaat vullen weten de luisteraar meteen hun unieke universum in te zuigen. Althans, dat geldt voor wie open staat voor dit soort trance-achtig gitaargeweld, want anders vind je er vast geen moer aan.
Stephen O'Malley en Greg Anderson, het duo dat lijkt weggelopen uit een kruising tussen The name of the rose en The lord of the rings, slagen er ook dit keer een expressie in muziek te brengen van wat abstracte begrippen zijn, natuurkrachten als storm, tektoniek en stroming (van water). Het levert ook op deze plaat weer massieve songs op, waartegen vechten zinloos lijkt en onvoorwaardelijke overgave de enige mogelijkheid is die ze je laten.
Bijna twintig minuten lang rijst opener XXANN voor de geïmponeerde luisteraar op. Alles rondom je vergeet je wanneer je je laat meedrijven op de drones, die allerminst vervelen vanwege de vele kleine variaties en net merkbare wijzigingen die stilstand uitsluiten. Does anyone hear like venom? klinkt daarna weliswaar minder overweldigend maar vergis je niet, de band beukt onophoudelijk.
De zes songs gaan naadloos in elkaar over en daardoor lijkt ook deze plaat weer één langgerekte song, meer een gevoel dan een melodie, meer sfeer dan ritme. En toch blijft het ook op deze tiende werken als vanouds.
Toegegeven, wie de band voorheen links liet liggen wegens "niet zijn/haar ding", zal niet van mening veranderen. Wie het duo nog niet kent, kan een verrassende ontdekking doen. En wie hen wel al wist te smaken (zoals ik), mag opnieuw juichen.
Beluister hieronder het volledige album. Je kan het album hier kopen via hun Bandcamp of hier op de store van hun website.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten