Lied van de week : week 9 - 2009

Omen - The Prodigy

The Prodigy is terug ! En hoe ! Vernieuwend klinken ze niet meer, maar dit is een nummer dat helemaal doet denken aan hun vroege hits (No good, Voodoo people, Firestarter,...) Hier ga je helemaal op los op de dansvloer, en in de koptelefoon luid afspelen leidt tot een hevige kick !

Het nummer is terug te vinden op hun nieuwe CD, Invaders must die, dat je hier kan kopen.

Lyrics :

Now!

Now!

The writing's on a wall
It won't go away
It's an Omen
It's an Omen
It's an Omen

Now!
The writing's on a wall
It won't go away
It's an Omen

You just run out of automation

Now!
Now!
Now!

The writing's on a wall
It won't go away
It's an Omen

You just run out of automation

Now!
The writing's on a wall
It won't go away
It's an Omen
It's an Omen
It's an Omen

Now!
It's an Omen
Now!
Now!
Now!

Pop Poll

Gisteren ben ik voor de tweede naar Humo's Pop Poll de luxe geweest in het Sportpaleis in Antwerpen. En het is met een gemengd gevoel dat ik terugkwam. Natuurlijk waren er plezante momenten (The Stig die Herman uit Van vlees en bloed bleek te zijn) en opzwepende muziek (dEUS, The Clement Peerens Explosition), was er humor (Philippe Geubels heeft wel wat en de Neveneffecten hebben al bewezen dat ze wat in hun mars hebben). En dat we tussendoor (met dank wellicht aan hoofdsponsor Belgacom TV) hoogtepunten te zien kregen van de topper tussen Anderlecht en Standard gaf een bijzonder sfeertje.

Anderzijds waren er ook ergermomenten : Jasper Erkens met een erbarmelijke cover van Crazy (van Gnarls Barkley) die het niveau van de puber-voor-de-webcam-met-gitaar YouTube-filmpjes niet oversteeg, Erik Van Looy die won als "bekwaamtste TV-figuur binnenland" (bekwààmste ? Iemand al eens gezien hoeveel bloopers hij maakt, hoe snel hij in dialectklanken vervalt, hoe hij vaak hetzelfde zegt -"t is gebeurd"- ? Zet om het even wie in zo'n populair programma en de mensen denken dat het de bekwaamste presentator is... ; zijn medaille voor zijn film is dan weer wel redelijk verdiend, al haalt hij natuurlijk niet het niveau van There will be blood en No country for old men om maar 2 andere films van het voorbije jaar te noemen...), de flauwe grappen van Guy Mortier (ooit nochtans wel een gevat man).

Voor de pauze kregen we ook iets teveel van hetzelfde met Tom Helsen, Novastar (met een verkrampt bewegende, lelijk geklede Joost Zweegers) en Milow die allen in hetzelfde muzikale vijvertje vissen en met Absynthe Minded dat in die sfeer zijn muziek niet echt ten volle wist over te brengen, een contrabasspeler genaamd Maximus (wie ? en wat kwam die in hemelsnaam doen ?) en de tegenwoordig alomtegenwoordige pr-machine/pispaal Bart De Wever, de man die begrepen heeft dat opdagen als je verkozen wordt in de categorie "wie wil je NIET uit de kleren zien gaan?" ook electoraal interessant kan zijn (Yves Leterme, die rancuneuze ex-premier die zowel bekwaamste politicus -què????- als lul van het jaar als ergerlijkste politicus was, kwam -uiteraard- niet : in tegenstelling tot De Wever weet hij NIET om te gaan met "kritiek" en deze om te buigen tot een unique selling proposition in Vlaanderen : de underdogrol).

Na de pauze kregen we meteen de ferme lap genaamd Clement Peerens (oersimpele rockriffs overgoten met de meest macho-vrouwonvriendelijke teksten -hedde last van au ormonen, zijn ze weer es uit balans ?- en over-the-top sterattitude), en met de onthulling van The Stig (verrassendste moment van de avond : Herman ik zen nogal nen keirel, met maai kunde lachen) zat de vaart er steeds meer in tot we als afsluiter een mooi mini-concert kregen van dEUS, een groep die staat als een huis, en die ook Suds & soda inpassen in hun huidige sound...

Ik weet niet of ik ooit nog ga (er was iets teveel negatiefs in de balans), maar de momenten die wél pakten, wel, die pakken ze me niet meer af...

Lied van de week : week 8 - 2009

Smokers reflect - dEUS

dEUS is doorheen de jaren uitgegroeid tot een groep die heel hecht klinkt en muziek maakt die wat van de spontaniteit mist van de eerste singles, maar ook een duidelijke groei laat horen, een beetje als een puber die volwassen wordt. Splinterbommen als Suds & soda en Hotellounge zijn het niet meer voor mij, maar wel songs die naarmate je meer hoort, zich stilaan in je gehoor nestelen. Sommigen noemen het groeisongs...

Het nummer is te vinden op Vantage point, dat je hier kan kopen.

Lyrics :

The two black spots in your left eye
Are from staring in the sun
They follow everywhere you look
Like a crosshair on a gun

You're lighting one more cigarette
The last one of the pack
Reflecting on your life a bit

Oh you should be doing this
With somebody you love

Scanning purple sunrise
Before you crawl to bed
And hearing Leonard Cohen sigh
Is as deep as it will get

Future is like burning time
The past abiding steam
And the woman that is here tonight
Is a stranger with a dream

Oh you should be doing this
With somebody you love

Oh you're oversimplifying
So often you have pushed away
Until a lonely spring
Comes tell you certain things

Lied van de week : week 7 - 2009

Sound of kuduro - Buraka Som Sistema

De video kan niet ingebed worden op de blog, maar is wel hier te bekijken.

Wie houdt van grime, dubstep, hiphop, ragga, baile funk en zowat alles wat dansbaar is, vindt zijn gading in één keer bij Buraka Som Sistema, dat aan dit alles ook nog kuduro toevoegt, een Angolees muziekgenre met 140 beats per minuut dat niet alleen in het Afrikaanse land populair is, maar ook in Lissabon. Dat M.I.A. haar medewerking verleent aan dit nummer (te vinden op het debuut Black diamond), zal zeker ook helpen om opgemerkt te worden, maar eigenlijk heeft deze groep dat absoluut niet nodig. Dit is het meest opzwepende wat ik in tijden gehoord heb !

Het album Black diamond waarop dit nummer terug te vinden is, kan je hier kopen.

Lyrics zijn op dit moment niet terug te vinden...

Wixel

Het is een haast onwezenlijk project, dat door Wixel dan ook toepasselijk Awesome stupid project genoemd werd, om elke maand een cd uit te brengen en de nummers gratis ter beschikking te stellen in mp3-formaat. Bovendien worden er maar zoveel fysieke exemplaren van gemaakt als er dagen in die maand zijn, wat moet resulteren in 365 fysieke cd's op het eind van het jaar, die je kan kopen in een mooie, zelfgemaakte verpakking.
Meer info vind je hier.




It is indeed an "awesome stupid project", as Wixel himself calls it, to make an album for every month of the year and to make physical copies of it in a limited amount, to be more precise : exactly as many as there are days in that month. This will result in 365 physical albums in self-made packages at the end of the year. January's album, Winter, is available now and the good news is that you can choose to download the mp3s just for free...
More information can be found here.

Lied van de week : week 6 - 2009

Because - Novastar

Joost Zweegers balanceert soms op de dunne rand tussen mooie zang en gezaag, en de meningen over Novastar, merk ik, zijn dan ook nogal verdeeld.
Feit is wel dat de nieuwe single, Because, het soort nummer is dat als je het enige tijd hoort, zich vanzelf nestelt in je hoofd. Een aanstekelijke melodielijn en licht verteerbare zang doen dan al eens wonderen. En na enkele weken ben ik dus nu ook gevallen voor de charmes van dit nummer. Net als eerdere liederen van de week hoef ik dit geen muzikale hoogvlieger te vinden om te merken dat ik het nummer nu toch al een paar dagen loop te neuriën...

Het nummer, terug te vinden op het album Almost Bangor, kan je hier kopen.

Lyrics :

And because the rain fell in I started to slide

It's just a little rain child

I can't walk out and not hear a sound of you running wild

It's just a little rain child

I got to make it sound I thought I'd let you know

All I do is make you promise some things I won't know

Oh is this the part of you that beats the inside

But even if it feels right

I can't walk out and not hear a sound

Of you running wild

It's just a little rain child

I got to make it sound I thought I'd let you know

All I do is make you promise some things I won't know

Love I got to make it sound I thought I'd let you know

Oh no I got to make it sound I thought I'd let you know

But all I do is make you promise some things I won't know

Love I got to make it sound I thought I'd let you know

I thought I'd let you know, I thought I'd let you know

And because the rain fell in I started to slide

Muzikale mailbox (3)

I saw their name on some of the blogs I pass by every now and again, and suddenly I found them in my mailbox : what a coincidence ! And I must say that their music stands out from most music I get sent. The Phantom Band, who have just released debut album "Checkmate savage", sound like a Scottish Nick Cave meets Vangelis playing a folk festival, but if you feel that doesn't sound to promissing, you might want to take a listen yourself and discover a touch of 80s synths (very Kraftwerk at times) and a clear voice.

The Phantom Band is op nogal wat blogs te vinden tegenwoordig, en met de songs die ik deze week in mijn mailbox vond, hebben ze mij alvast voor zich gewonnen. Wat moet je je voorstellen bij de tracks uit het net verschenen debuut "Checkmate savage" ? Een snuifje Nick Cave, synthesizers die twijfelen tussen Kraftwerk en Vangelis, een duidelijk verstaanbare mannenstem (heldere zang !) en iets wat tegelijk heel erg nu en heel erg jaren '80 klinkt. Zo omschreven doet het misschien wat wenkbrauwen fronsen, maar probeer zelf maar eens wat je er allemaal in hoort...

Left Hand Wave by Low Life Inc

Burial Sounds by Low Life Inc

Je kan het album hier kopen / You can buy the album here

They sound even older than an 80s band once they start singing (which reminds me a tad of Fleet Foxes), but they too definitely have a hint of that pop era (once again it's the synths that do the trick, I guess). The Online Romance are a six-pice band from Portland, Oregon, who describe their music as a mixture of baroque melody, girl group harmonies and folk storytelling. The band is still looking for a label for their debut album, which is at this moment a work-in-progress. This is their first song.

Ook een beetje jaren '80 (dankzij de synthesizers opnieuw) met een vleugje close-harmony zang zoals je dat vast kent van The Beach Boys en Fleet Foxes, is de band The Online Romance uit Portland, Oregon. Zelf omschrijven ze hun muziek als een mengeling van barokke melodieën, meisjesbands harmonieën en folkverhaaltjes. Op basis van hun eerste nummer lijkt me dat een behoorlijke treffende omschrijving...

Ladybug, don't smile (mp3) - The Online Romance

Muziek van de band kan je hier kopen / You can find the band's music here

Lied van de week : week 5 - 2009

The fear - Lily Allen

Onmiskenbaar Lily Allen : die gedachte overvalt je van zodra je haar stem hoort in alweer een poppy nummertje dat zich klemvast verankert in je brein. Dit is nog maar eens (net als Smile en LDN) zo'n nummer dat de hele dag door je hoofd blijft spoken, of je het nu leuk vindt of niet.
Het beste nummer van het jaar is het beslist niet, maar je zal mij niet gauw horen klagen, want het blijft aanstekelijk, vrolijk, lekker meezingbaar en het heeft tenminste nog wat om het lijf...
Lily Allen ziet eruit als het ondeugende vriendinnetje dat met de jongens mee mag doen omdat ze zo lekker koel is, kattekwaad durft uit te halen waar diezelfde jongens alleen maar over pochen dat ze het ooit eens zullen doen en omdat ze ook zo onbereikbaar is. Niemand van de jongens wil echt haar liefje zijn, want dat is toch net iets te link... En ze is ook niet echt knap, maar zeker ook niet lelijk. Ze heeft iets, maar wàt precies ? Ze is lekker onweerstaanbaar, uiterst geschikt voor al je platonische genegenheid...
En dan de tekst van dit nummer : net als in de vorige singles is het heel erg Brits, het soort humor voor gegarandeerde binnenpretjes...

Het nummer zal ook te vinden zijn op het nieuwe album It's not me, it's you dat uitkomt op 9 februari en dat je hier kan bestellen.

Lyrics :

I want to be rich and I want lots of money
I don’t care about clever I don’t care about funny
I want loads of clothes and fuckloads of diamonds
I heard people die while they are trying to find them

I’ll take my clothes off and it will be shameless
‘Cuz everyone knows that’s how you get famous
I’ll look at the sun and I’ll look in the mirror
I’m on the right track yeah I’m on to a winner

[Chorus]
I don’t know what’s right and what’s real anymore
I don’t know how I’m meant to feel anymore
When do you think it will all become clear?
‘Cuz I’m being taken over by the fear

Life’s about film stars and less about mothers
It’s all about fast cars cussing each other
But it doesn’t matter cause I’m packing plastic
and that’s what makes my life so fucking fantastic

And I am a weapon of massive consumption
and its not my fault it’s how I’m programmed to function
I’ll look at the sun and I’ll look in the mirror
I’m on the right track yeah we're on to a winner

I don’t know what’s right and what’s real anymore
I don’t know how I’m meant to feel anymore
When do you think it will all become clear?
‘Cuz I’m being taken over by the fear

Forget about guns and forget ammunition
Cause I’m killing them all on my own little mission
Now I’m not a saint but I’m not a sinner
Now everything's cool as long as I’m getting thinner

I don’t know what’s right and what’s real anymore
I don’t know how I’m meant to feel anymore
When do you think it will all become clear?
‘Cause I’m being taken over by fear

Beirut : nieuwe single

Walsen zijn doorgaans enkel voor rusthuizen bedoeld, zo lijkt het wel, maar soms heb je artiesten die met de driekwartsmaat toch iets moois weten aan te vangen. Noordkaap slaagde er ooit in met Ik hou van u (voor de soundtrack van Manneken Pis) en Beirut slaagt er ook steeds weer in om, dankzij een meerlagige instrumentatie en een klagend zingen, een wals tot een muzikaal genot te maken. De nieuwe single is bovendien gratis te downloaden op de website.

A sunday smile (mp3) - Beirut

Waltzes are often more associated with afternoon parties at homes for the elderly than with quality music, but once in a while there are artists who know how to make the best of it. Belgian band Noordkaap did so with their song "Ik hou van u" for the soundtrack to "Manneken Pis" and Beirut sure know how to do it. Multi-layered instrumentation and a lamenting use of the vocals do the trick, as is proven once again in the new single, which you can download for free on the band's website.

Lied van de week : week 4 - 2009

Another world - Antony and The Johnsons

Eerst verscheen dit nummer eind vorig jaar al op een prachtige EP en nu is het ook terug te vinden op het nieuwe, adembenemend mooie album The crying light van Antony and The Johnsons. De uit duizenden herkenbare stem van frontman Antony draagt dit nummer, dat met een minimale instrumentatie een maximaal effect weet op te roepen. Treurnis en wanhoop, maar van een ontroerende schoonheid : zo hebben we hen het liefst ! Dit is echt een nummer om in weg te zinken.

Je kan het nieuwe album hier kopen.

Lyrics :

I need another place
Will there be peace?
I need another world
This one's nearly gone

Still have too many dreams
Never seen the light
I need another world
A place where I can go

I'm gonna miss the sea
I'm gonna miss the snow
I'm gonna miss the bees
I'll miss the things that grow
I'm gonna miss the trees
I'm gonna miss the sound
I'll miss the animals
I'm gonna miss you all

I need another place
Will there be peace?
I need another world
This one's nearly gone

I'm gonna miss the birds
Singing all this songs
Been kissing this so long

Another world (x4 )

Van vlees en bloed

Vlaamser dan familiekwesties in en rondom een beenhouwerij kan haast niet. Na enkele afleveringen van de nieuwe Woestijnvis-reeks Van vlees en bloed durf ik opnieuw te spreken van een "televisioneel hoogtepunt" (Lucas Van Den Eynde zette ooit de heerlijk over-the-top professionele afscheidsnemer Xavier De Baere neer en diens taalgebruik lijkt tegenwoordig gewoon ingeburgerd geraakt !).

Erfeniskwesties, ontrouw, vader-zoon en baas-helperrelaties, het dicht op de huid zitten van nieuwsgierige buren : allemaal thema's die zo overbekend en herkenbaar zijn en die met zulk een naturel worden gebracht dat je vergeet dat dit fictie is. Dat is natuurlijk in de eerste plaats de verdienste van de heerlijke acteurs, maar ook van het goeie scenario.

Het zou me niets verbazen mocht deze reeks heel wat prijzen wegkapen...

Muzikale mailbox (2)

In my mailbox Toronto-based Dean Marino sent me his first album, which he made under the "nom-de-plume" EX~PO. "Central Meaner Street" opens with the kind of rock track you'd expect from the likes of Buffalo Tom and other great 90s bands. Guitars prominently lead the way, with vocals luring you into the world portrayed by this album. But little frivolties like "Banana Republic" or "Burn, burn, burn" offer a glimpse of what more this man is capable of...

Een eerste artiest waarvan ik materiaal in mijn mailbox kreeg, was de Canadees Dean Marino, die in zijn eigen studio platen van anderen produceert, maar nu onder de naam EX~PO een eerste album ("Central Meaner Street") uit heeft. Gitaren die sterk doen denken aan Buffalo Tom en andere iconen van de gitaarrock / post-grunge van de jaren '90 overheersen de meeste songs, met de krachtige stem van de man zelf erbovenop. Maar het gitaargeweld wordt af en toe onderbroken door frivoliteiten als "Banana Republic" en "Burn, burn, burn" waarin hij duidelijk uit andere vaatjes tapt.

Tasty bites (mp3) - EX~PO

Koop het album hier / Buy the album here

More guitars on In-Flight Safety's second album ("we are an empire, my dear")... The isolated location in which this band recorded the tracks, seeps through the songs of the album like the taste of salt sinks into what food it accompanies. This album is a bit darker than their debut ("The coast is clear"), but the soundscapes on offer and the melancholy being translated into the music are definite strongs of this band and this album.

Op het tweede album van In-Flight Safety ("we are an empire, my dear") krijgen we ook heel wat gitaren voorgeschoteld, die dan wel wat moderner klinken. Soundscapes waarin de geïsoleerde opnamelocatie (een leegstaand schoolgebouw in Nova Scotia) doorklinken en van melancholie doordrenkte teksten vormen zeker en vast de sterktes van deze band, en maken dit album een gewaardeerde kleinood...

Actors (mp3) - In-Flight Safety

Model Homes (mp3) - In-Flight Safety

Het album komt uit op 27 januari en je kan het hier bestellen / You can pre-order here as the album is being released on January 27th

And to end this week's edition of the Musical Mailbox, we've got FREE music ! Yes, that's right : the guys from Kingsbury offer their three EP's and their debut album for free on their website. They have shared stages with Stellastar* and Chuck Prophet to name two. The new EP "Lie to me" exploits the more atmospheric elements of what Kingsbury does. The songs share a strong emphasis on subtlety and dynamics, but remain gripping. The record is rich with layered compositions and Reed's voice sounds more comfortable than ever. Instrumental tracks like "Ocarina Mountaintop" and "Armada" were born out of sonic manipulations and stream of conscious recording, while songs like "Holy War" and the title track, "Lie To Me", were crafted in the studio completely live. The EP has been released for free on the band's recently rebuilt website and will have an official release early next year on Post-Records.

You can help this band and show your gratitude by donating.

Tot slot nog gratis muziek ook : jawel, de band Kingsbury gelooft helemaal in het digitale tijdperk en biedt zijn drie EP's (waaronder het in november uitgebrachte "Lie to me") en zijn debuutalbum gratis aan in mp3-formaat op de eigen website. Op die nieuwe EP vinden we zowel instrumentale tracks als krachtige gezongen nummers (waaronder het titelnummer), die meteen weten te overtuigen. Je kan deze band helpen door hun optredens te bezoeken en door een donatie te doen via hun website.

Lie to me (mp3) - Kingsbury

Ocarina Mountaintop (mp3) - Kingsbury

Lied van de week : week 3 - 2009

Sold! to the nice rich man - Welcome Wagon

Sold! To The Nice Rich Man - The Welcome Wagon

Na mijn lovende recensie en de vele herbeluisterbeurten de voorbije dagen, zat het eraan te komen. Ik betrapte mezelf erop dat ik vandaag de hele dag mijn persoonlijke favoriet van het debuurt van Welcome Wagon zat te neuriën, en ik kan me voorstellen dat het deze week wel elke dag zo zal zijn...

Je kan het nummer hier gratis downloaden ; het album kan je hier kopen.

Lyrics :

Rich man came to our town

and wandered around, wandered around

Rich man came to change our minds

and change our plans,

take our things, take our rights,

tonights we fight

CHORUS :

Rich man bought our wandering world,

our wonderful world,

our wondering world

(2 x)

Get your guns

let's shoot him down,

let's ax his plans

but we missed the mark

There goes the ark,

here comes the dark

Rich man spoke, thunder clap,

like a waterfall

as those waters fall on those who know it alls

and there mighty causes

CHORUS

Rich man came to pay the price

he paid it all

he paid the now

he paid the was

he paid it in full

he paid it for fools

who wandered and drooled

and full of lice

he's twice as nice

Ooooh

CHORUS

Welcome Wagon

"Produced by Sufjan Stevens" the album sleeve tells me. It reads like a garantuee for quality, and it probably is... After having read about it and having listened to it on Luisterpaal, I decided to treat myself to the album "Welcome to the..." by Welcome Wagon. And it's definitely an album you'll enjoy listening to again and again. It breathes the music of gospel, americana and American folk music, and it has some surprising covers on it ("Half a person" - The Smiths ; "Jesus" - Velvet Underground).

Welcome Wagon : daar had ik al heel veel goeds over gehoord. Geproduceerd door Sufjan Stevens, het lijkt een kwaliteitsgarantie, en misschien is het dat ook wel... Op Luisterpaal had ik dit album al voorbeluisterd, en ik besloot deze CD aan te kopen, en dat is een goeie keuze gebleken, nu ik dit juweeltje al enkele malen herbeluisterd heb vandaag.

Hele, mooie, eerlijke liedjes waaronder covers van The Smiths (Half a person) en Velvet Underground (Jesus) laten je steeds weer genieten, en dit is werkelijk een pareltje :

Sold! to the nice rich man (mp3) - Welcome Wagon

Je kan het album hier kopen

You can buy the album here

Re:play (1)

In deze rubriek brengen we een oud(er) nummer nog eens onder de aandacht, uit pure nostalgie of omdat het gewoon zo goed is dat niemand het mag vergeten...

The Long Winters have made some nice poppy music so far, of which I really liked "Fire Island, AK" an awful lot. Enjoy the video, as well as some of their other songs, which they offer on their website...

Het aanstekelijke "Fire Island, AK" blijft mijn favoriet nummer van The Long Winters. Er is iets vrolijks en iets onweerstaanbaars dat zich meteen in je hoofd nestelt, en wat je dagen later nog steeds vrolijk loopt mee te zingen, fluiten of neuriën.
Op hun website kan je ook nog enkele andere nummers beluisteren, waaronder

• Pushover (mp3)
• Blue diamonds (mp3)

Je kan hun albums hier kopen / Buy their albums here

Empire Of The Sun

Australian band Empire Of The Sun, consisting of one member of The Sleepy Jackson and one member of Pnau, is said to be the sensation of the new year. You can watch the video for the title song of their debut album "Walking on a dream" and you can even download a remix of it for free here.

Het Australische discopopduo Empire Of The Sun zet het jaar alvast goed in en wordt meteen een grootse toekomst voorspeld. Hun debuut Walking on a dream is net uit en bevat echo's van Fleetwood Mac, Daft Punk, Chic en Air. Dit duo heeft trouwens voorheen al zijn sporen verdiend, één lid als frontman van The Sleepy Jackson en het andere lid als helft van het electroduo Pnau (dat u ongetwijfeld nog kent van het geweldige Baby).

Hieronder kan je de video bekijken van het titelnummer :

Op hun website kan je gratis de Sam La More remix downloaden van dit nummer.

Je kan hun debuutalbum hier kopen.

You can buy the album here.

Lied van de week : week 2 - 2009

Sabali - Amadou & Mariam

Amadou & Mariam ken ik al sinds hun fel bejubelde album Dimanche à Bamako uit 2005. Het was geleden van mijn kennismaking met Ali Farka Touré dat ik nog eens zo wild was geweest van Afrikaanse artiesten. Dit blinde koppel uit Mali weet traditionele muzikale elementen te vermengen met moderne westerse klanken, en deze single uit het vorig jaar verschenen Welcome to Mali werd bovendien geproduced door Blur-, Gorillaz- en The Good, The Bad & The Queen-opperhoofd Damon Albarn, die al eerder bewees (met Mali music) dat hij de Malinese muziek een warm hart toedraagt.
Het zou me niets verwonderen mocht dit eindelijk de doorbraak betekenen, hoewel Afrikaanse artiesten het vaak een stuk lastiger hebben om méér dan één hit te scoren...

Je kan het nummer, van het album Welcome to Mali, hier kopen.

In a cabin with...

Via een muziekblog (ik zou niet meer weten welke) raakte ik ooit verzeild bij het "In a cabin with..."-project, dat muzikanten uit diverse landen de kans biedt om een CD-opname te maken. Maarten Besseling nodigt muzikanten uit om samen op een mooie locatie te verblijven, er songs te schrijven, op te nemen en te producen. Meestal resulteert dit in een volledig album. Een week tot tien dagen worden op die manier muzikanten bijeengebracht die anders nog nooit met elkaar hadden samengewerkt, en het resultaat is gratis downloadbaar, in mp3-kwaliteit.

Bij het album hoort vaak ook nog mooi artwork, om het geheel echt helemaal af te maken...

Meer informatie en de gratis downloads van de albums vind je hier.

"In a cabin with..." is a project by the Green Motel recording studio (Maarten Besseling from The Netherlands) in which two or more musicians, who have never worked together, are being invited to a "cabin" at a unique location, where they sleep, write songs, record and produce together for a week or ten days. This results in a (full-length) album which is downloadable for free. The songs are in mp3-quality. You can find information about the project and download the albums here.

Gelezen (24)

Eén avond en nacht uit het leven van twee pasgehuwden vormt de kern van Aan Chesil Beach van Ian McEwan, en daarrond schetst de auteur hun voorgeschiedenis, een tijdsbeeld en hoe hun levens daarna verlopen.

Mededogen regeert, wanneer de moeilijkheden waarmee de hoofdpersonages (Edward en Florence) verkend worden : goeie bedoelingen te over, maar gebrek aan tools en communicatieve vaardigheden, niet geholpen door de heersende normen (in het begin van de jaren zestig). Het leidt tot een persoonlijk drama, dat alle hoop en verwachtingen van de partners zo totaal verbrijzelt. Als lezer kan je niet anders dan spijt voelen voor wat hen overkomt, in het besef dat velen vandaag wél over de middelen beschikken om het sexueel probleem waarmee de geliefden worstelen, te kaderen en op te lossen. Hoewel... ook vandaag zijn er nog mensen voor wie sexuele verlangens en verwachtigen zo moeilijk een naam te geven zijn, dat zij onbeholpen tegenover elkaar staan.

Ian McEwan bewees in het verleden al dat hij een uitstekend schrijver is, en veel kan ik daar niet aan toevoegen. Hij heeft alweer een parel aan zijn oeuvre toegevoegd...

Muzikale mailbox (1)

In deze nieuwe rubriek post ik elke week (of toch ongeveer elke week) mp3s die mij werden toegezonden door artiesten, ter promotie. Dat zijn er vaak veel, dus soms zal het een selectie worden. Omdat het vaak ook in het Engels is dat ik aanvragen krijg (de meeste van deze artiesten kennen mij van And the ass saw the angel), zal ik ook telkens wat tekst in het Engels toevoegen.

Hier volgt een eerste selectie :

Already late (mp3) - Antiqcool

This UK based independant band is formed around a singer/songwriter who just likes to collaborate with any of his friends to make the music they like. They describe their music as "The Police arrest Fleetwood Mac defended by Crosby Stills and Nash in Simon and Garfunkel's Crowded House"


Antiqcool is een Brits project van een singer/songwriter die af en toe met muzikale vrienden samenwerkt of op zijn eentje songs opneemt. Je hoort op zijn MySpace enkele tracks, die zijn voornaamste invloeden (The Police, Fleetwood Mac, Crowded House,...) inderdaad duidelijk laten horen. Deze band heeft nog geen platencontract, en ik heb ook geen informatie omtrent concerten, maar hey, dit is een fijn nummer, en dat laat ik altijd graag horen...

Komodo (mp3) - Hermanos Inglesos
Komodo (The Toxic Avenger remix) (mp3) - Hermanos Inglesos

Hermanos Inglesos are real life brothers Cédric and Didier Engels, resident DJs at the Culture Club in Ghent (Belgium) and winners of the 2004 Belgian edition of Diesel-U-Music Awards. They have just signed with Fine Day records and this is their first release, with remixes added by French producer The Toxic Avenger, label mates Plastic Operator and Acidkids. You can buy the songs here


Dit brengt ons dichter bij huis, meer bepaald in de Culture Club in Gent, waar de broers Cédric en Didier Engels resident DJs zijn. Als Hermanos Inglesos traden ze al vaak op (op de Gentse Feesten b.v.) en nu hebben ze een nieuwe single uit, die bovendien vergezeld is van 3 remixes (door The Toxic Avenger, Plastic Operator en Acidkids). Mijn favoriete remix krijg je er meteen bij...

Volgende week meer...

Lied van de week : week 1 - 2009

Walking on air - Kerli

Een ietwat lieflijk verleidelijke stem, die toch alle alarmlichtjes doet flikkeren, bezorgt Kerli een shortcut naar mijn hoofd. Natuurlijk besef ik ook wel dat dit een goed geproduced nummertje is van een popprinsesje waar we wellicht niet al te lang van zullen horen, maar aanstekelijk is het wel...

Je kan het nummer, van het album Love is dead, hier kopen

Lyrics :

There's a little creepy house in a little creepy place
Little creepy town in a little creepy world
Little creepy girl with her little creepy face
Saying funny things that you have never heard

Do you know what it's all about
Are you brave enough to figure out
Know that you could set your world on fire
If you are strong enough to leave your doubts

Feel it
Breathe it
Believe it and you'll be walking on air
Go try
Go fly so high and you'll be walking on air
You feel this unless you kill this
Go on and you're forgiven
I knew that I could feel that
I feel like I am walking on air
Yeah

She has a little creepy cat and a little creepy bat
Little rocking chair and an old blue hat
That little creepy girl
Oh
She loves to sing
She has a little gift
An amazing thing

With her little funny eyes of hazel
With her little funny old blue hat she will go and set the world on fire
No one ever thought she could do that

Feel it
Breathe it
Believe it and you'll be walking on air
Go try
Go fly so high and you'll be walking on air
You feel this unless you kill this
Go on and you're forgiven
I knew that I could feel that
I feel like I am walking on air

Flitter up and hover down
Be all around
Be all around

You know that I love you
Go on

Feel it
Breathe it
Believe it and you'll be walking on air
Go try
Go fly so high and you'll be walking on air
You feel this unless you kill this
Go on and you're forgiven
I knew that I could feel that
I feel like I am walking on air

I am walking on air
(Walking on air)
Yeah

Lied van de week : jaaroverzicht 2008

Omdat ik pas later dit jaar (begin juli) startte met deze rubriek, is dit slechts een gedeeltelijk jaaroverzicht, maar niettemin...

Driving this road until death sets you free - Zombie Zombie
Paper planes - M.I.A.
Signatune - DJ Mehdi featuring Thomas Bangalter
Hollereer - De Jeugd Van Tegenwoordig
I go to the doctor (CSS remix) - Tetine
Killer - Sons And Daughters
Time - A Brand
Lotuk - Arsenal
Beggin - Madcon
Molten light - Chad VanGaalen
Off the record - My Morning Jacket
Sex on fire - Kings Of Leon
Estupendo - Arsenal
Kids - MGMT
Sexy boy - Air
Five years time - Noah And The Whale
Many shades of black - The Raconteurs
Every morning breaks out - Freaky Age
Human - The Killers
Sway - The Kooks
Heart's a mess - Gotye
Living the way you should - Tim Vanhamel
Love lockdown - Kanye West
Use somebody - Kings Of Leon
Inni mér syngur vidleysingur - Sigur Ros

And the ass saw the angel

Mijn engelstalige muziekblog zal ik vanaf 1 januari integreren in deze blog. Ik merk immers dat het teveel moeite kost om in het Engels iets kwijt te kunnen over mijn liefde voor muziek, én bovendien werd ik met allerlei problemen geconfronteerd in verband met de muziek die ik postte. In een gewijzigde vorm zal ik echter blijven over muziek schrijven, in het Nederlands, en als een integraal onderdeel van deze blog.

Ook andere lichte wijzigingen zijn te verwachten komend jaar, maar je zal het wel zien als het zover is...

Muzikaal jaaroverzicht 2008

Het moeilijke aan lijstjes maken is dat je soms appelen met citroenen moet vergelijken. Is een geweldige dansplaat beter dan een fantastisch rockalbum ? Kan je een Afrikaanse plaat vol zomerse vibes en met traditionele instrumenten eigenlijk wel rangschikken tegenover een dubstepmijlpaal ? Over de zin en onzin van lijstjes kan je uren doorgaan, en toch... ook hier probeer ik -gedeeltelijk in lijstjesvorm- een overzicht te geven van hoe het muzikale jaar 2008 eruitzag voor mij.

Eerst nog enkele bijzondere categorieën :

• Opmerkelijkste instrumentale nummer : Driving this road until death sets you free - Zombie Zombie (mét een heerlijke video)


• Opvallendste binnenlandse trend : pubers aan de macht : Freaky Age, Steak Number Eight,...


• Beste terug-onder-de-aandacht-gebrachte artiest : Roy Orbison met de prachtige verzamelaar The Soul of Rock 'n Roll


• Beste concert gezien (toegegeven, veel concerten heb ik niet gezien dit jaar) : Shearwater in Vooruit (Gent)


• Muziek-DVD van het jaar : Part of the weekend never dies (Soulwax)


• Single van het jaar : Kids - MGMT (werkelijk onweerstaanbaar nummer én niet kapot te krijgen...)

En dit waren voor mij de 60 beste albums van het jaar :

Lotuk - Arsenal

Devotion - Beach House

A certain feeling - Bodies Of Water

Carried to dust - Calexico

Conor Oberst - Conor Oberst

In ear park - Departement Of Eagles

Crystal Castles - Crystal Castles

Waiting for the sunrise - David Vandervelde

Useless trinkets - Eels

Antidotes - Foals

Friendly fires - Friendly Fires

Glasvegas - Glasvegas

Hurricane - Grace Jones

Fordlandia - Jóhann Jóhannsson

Only by the night - Kings Of Leon

OH (Ohio) - Lambchop

Here we go again - Lady Linn And Her Magnificent Seven

Finally - Mark Kozelek

Snowflake midnight - Mercury Rev

Surfing - Megapuss

Evil urges - My Morning Jacket

No age - Nouns

Night must fall - Padded Cell

I was raised on Matthew, Mark, Luke and Laura - PAS/CAL

Censored colors - Portugal The Man

Gossip in the grain - Ray LaMontagne

Cardinology - Ryan Adams & The Cardinals

Santogold - Santogold

Alpinisms - School Of Seven Bells

Lookout mountain lookout sea - Silver Jews

Cipher - Slim Cessna's Auto Club

This gift - Sons And Daughters

April - Sun Kil Moon

Domkirke - Sunn O)))

The '59 sound - The Gaslight Anthem

Saturnalia - The Gutter Twins

No bye no aloha - The Ideal Husbands

Doing the dishes - The Nits

Consolers of the lonely heart - The Raconteurs

Moonwink - The Spinto Band

Post-apocalyptic love - The Very Sexuals (gratis te downloaden op hun site)

Knock on wood - The Young Gods

The hungry saw - Tindersticks

Dear science - TV On The Radio

Vampire weekend - Vampire Weekend

Object 47 - Wire

All hour cymbals - Yeasayer

Women as lovers - Xiu Xiu

Futuristically speaking... never be afraid - Yo Majesty

Visiter - The Dodos

en mijn persoonlijke top 10 :

10. III - Ignatz : Op het bijzondere en experimentrijke label K-R-AA-K verscheen intussen al het derde album van de Brusselaar die met een korrelige sound onaards mooie, in blues en folk gedrenkte nummers maakt. Elke nieuwe plaat lijkt een enorme stap voorwaarts, met herkenbare sound én toch nieuwe horizonten die verkend worden. Echt een plaatje voor melancholische zielen op melancholische dagen... Verdwaal gerust in de mist...

9. 13 blues for thirteen moons - Thee Silver Mt Zion Memorial Orchestra & Tra-La-La Band : veel nieuws viel er dan wel niet te rapen op dit uur muziek, verdeeld over 4 nummers, maar Silver Mt Zion (dat zijn groepsnaam de voorbije jaren heeft uitgebreid) beheerst de eigen stijl nu wel tot in de perfectie en dat maakt dit nieuwe album toch tot hun beste. De afwisseling tussen rustige samenzang en energieke uitbarstingen met veel noise verloopt naadlozer dan ooit.

8. Sunshine, joy and happiness : a tragic tale of death, despair, and other silly nonsense - Get Set Go : eindelijk nog eens een popalbum met genoeg inhoud om de aandacht vast te houden. Zo winters als Silver Mt Zion en Ignatz waren, zo zomers is dit... (en ze verdienen ook een prijs voor de lange titel, is het niet ?)

7. Dig, Lazarus, dig !!! - Nick Cave & The Bad Seeds : geen enkele artiest weet zo mijn goedkeuring weg te dragen als Nick Cave. Ik geniet telkens opnieuw van haast elk nummer dat hij uitbracht, verslond zijn boek (en noemde er zelfs een muziekblog naar...) en heb hem al enkele keren live gezien. En nu hij er weer stevig tegenaan gaat, bewijst hij nog eens waarom hij al zolang meedraait. Deze man kan songs schrijven, en zijn strakke band beheerst de uitvoering ervan tot in de perfectie. Na meerdere platen waarin hij zich van zijn rustigste kant liet zien, deed het ook deugd om dit soort Cave-nummers geserveerd te krijgen...

6. London zoo - The Bug : mijn trip naar Londen deze zomer blijft wellicht voor eeuwig verbonden met deze plaat, die ik op Luisterpaal ontdekte de avond voor ik vertrok. Ook in Londen zelf bleek men in de Rough Trade muziekwinkel gek van deze plaat, en ik begrijp heel goed waarom. Alles wat de voorbije jaren gebeurde aan drum 'n bass, dubstep en andere "obscure" dance-genres, komt samen in dit krachtige recept voor stramme benen.

5. The age of the understatement - The Last Shadow Puppets : branie spreidde Alex Turner al ruimschoots tentoon bij Arctic Monkeys, en met zijn maatje Miles Kane van The Rascals en een heus orkest voegt hij daar nu ook grandeur aan toe. Het levert songs op die aan het epische van Mercury Rev doen denken, én toch zeer Engels klinken... Naar het schijnt bleef dit alles ook live overeind, en dit is zeker en vast een concert waarvan ik het betreur dat ik het gemist heb. Alex Turner wordt stilaan de Midas van de Engelse muziekscene, die alles wat hij aanraakt in écht goud verandert.

4. Third - Portishead : ja, ze kunnen het nog steeds ! Waar Tricky teleurstelt en Massive Attack nét iets te wisselvallig geworden is (hoewel nog steeds doorgaans uitstekend), haalt Porthishead zonder veel moeite nog steeds hun oude niveau, al klinken ze natuurlijk ook wel een beetje geëvolueerd. Machine gun is een machtig nummer, zoals we er maar zelden één te horen krijgen, en het nummer is géén eenzaam hoogtepunt...

3. Fleet foxes - Fleet Foxes : harmonische samenzang waarbij je meteen aan The Beach Boys moet denken, en een sound die ook klinkt alsof de plaat écht in de jaren zestig of begin jaren zeventig is opgenomen, en tóch allesbehalve gedateerd klinken : je moet het maar doen. Voor velen, zo merk ik, is dit dé plaat van het jaar, en ik kan heel goed begrijpen waarom. In de meeste jaren zou dit bovenaan mijn lijstje gestaan hebben, maar hey, er waren nu eenmaal nog 2 straffere platen

2. Med sud í eyrum vid spilum endalaust - Sigur Rós : intussen is hun muziek wat toegankelijker geworden, wat poppier, maar vergis u niet : engelachtig en feeëriek zullen ze altijd blijven klinken (dat komt wellicht ook doordat ze hardnekkig Ijslands blijven zingen, een mooie taal die zo mysterieus klinkt, nét omdat je hier en daar iets meent te herkennen...). Ik hoop van harte dat ze volgend jaar nog eens ons land aandoen voor een concert (bij voorkeur Pukkelpop, waar ik normaal gezien opnieuw naartoe ga), want dat ik dit gemist heb, doet me heel veel verdriet... Ik geniet intussen nog heel dikwijls van dit fijne schijfje...

1. Rook - Shearwater : het was een close call, en eigenlijk is het bijna niet te zeggen wie nu het beste album van het jaar maakte, Sigur Rós of Shearwater. Dat deze plaat het gehaald heeft, hebben ze te danken aan hun schitterende concert in de Vooruit (ongelooflijk dat je dit gratis kan bekijken in 2008) en aan het feit dat uiteindelijk hun plaat hier ten huize het meest gedraaid werd. Gewonnen op punten, heet zoiets... Laat je helemaal betoveren, wegzinken, opnemen in deze songs (ze doen ook al aan Mercury Rev denken eigenlijk...) en geniet van de prachtige stem, de meeslepende instrumenten en de sfeer die doorheen elke noot geademd wordt... Hoe kan het dat Studio Brussel hier zo doof voor gebleven is ? Lezen ze geen muziekblogs ? Volgen ze de muziek nog op de voet ? Deze groep verdient een groter publiek... (luister meteen ook eens naar hun vorige Palo Santo).