31 juli 2011

Kevin Ayers


De laatste dagen luister ik opnieuw regelmatig naar Still life with guitar, een album uit 1992 van Kevin Ayers, dat ik toen kocht op basis van het intrigerende I don't depend on you. De tekst van dat nummer sprak mij enorm aan :

Radio's playing the blues
Somebody's making the news
And I'm rolling along in the way that I do

Saying I don't depend on you


Hearing the words that you say
Watching you walking away
Telling myself I'm just feeling blue

And I don't depend on you


Now you're all over there all alone in your chair

While I'm over here drinking wine

And I'm asking the sky won't you please tell me why

That woman could never be mine


It's getting late by now

I've got to keep moving somehow

Telling myself I'm just feeling blue

And I don't depend on you


Now you're all over there all alone in your chair
While I'm over here drinking wine
And I'm asking the sky won't you please tell me why

That woman could never be mine


It's getting late by now
I've got to keep moving somehow
Telling myself I'm just feeling blue

And I don't depend on you


Vooral de manier waarop Ayers het lied zingt, met zijn slepende stem, maakt het verlangen én evenzeer de gelatenheid heel erg tastbaar. Hij lijkt zichzelf zonder hoop op slagen en tegen beter weten in te willen overtuigen, enkel maar omdat je nu eenmaal op die manier kan overleven na een breuk...
Het hele album was een openbaring voor me, vooral omdat ik zelden zulke "laid-back" muziek had gehoord op dat moment, en omdat de muziek rust bood, maar de teksten toch ook vaak herkenbaar bleken.

Ook qua vormgeving was het album atypisch voor wat ik toen kende. Een heel sobere hoesfoto met een getekend lettertype dat niet helemaal goed inkleurd werd, het wekte een indruk alsof er heel snel nog iets in elkaar geflanst moest worden. En tegelijk klopt het qua charme helemaal met de plaat.

Nadien maakte ik kennis met ouder werk van Kevin Ayers, van wie ik verder niet veel vernam (ik zag op zijn website dat hij -geruisloos, zo lijkt het wel- 15 jaar later, in 2007, nog een album uitbracht : The unfairground). Maar voor mij blijft dit album mijn favoriete Ayers-plaat, omdat ze mij meteen wist te grijpen, en (al gingen er ook jaren voorbij waarin ik de plaat nog amper afspeelde) nooit meer echt losliet. En ook beluisteringen vandaag zijn vervuld van zulke behaaglijke herkenning en thuis-komen, dat ik ervan overtuigd ben dat ik Still life with guitar de rest van mijn leven voorzichtig en met mondjesmaat zal blijven koesteren...

4 opmerkingen:

Peter J Kuipers zei

Ook heel mooi is: Deja ...Vu
uit '84
relaxed swingend met dames achtergrond koor

Sven zei

Ah, dat zal ik zeker eens moeten beluisteren dan...
Bedankt voor de tip !

Sylvia zei

Another Rolling stone is mijn favoriet, de cd is ook heel goed waar dat nr op staat maar weet de naam van de cd nu even niet.

Sven Volckerijck zei

Sylvia, bedankt voor de tip! Ik kende het nummer niet (het staat op 'Falling Up' uit 1988, een album dat ik nog nooit hoorde, en het staat jammer genoeg niet op zijn 'Best Of' die ik wél heb) maar je hebt alvast gelijk dat het erg mooi is...

Klik op oranje tekst om de links te volgen en blauwe links voor de mp3's.