28 augustus 2016

Gelezen (91)

De afschuwelijke eenzaamheid van Maxwell Sim - Jonathan Coe




Jonathan Coe is een auteur waarvan ik de boeken echt graag lees. Ik ben nog steeds Katrien erg dankbaar dat ze me de weg naar zijn oeuvre wees, lang geleden. Op het korte laatste hoofdstukje na (totaal overbodig wat mij betreft) vond ik dit een erg mooi boek, over thema's als liefde, eenzaamheid, verlangen, mentale gezondheid, relaties en met jezelf in het reine komen...


Dude, where's my country - Michael Moore



Het is een beetje vreemd om een boek over de actualiteit te lezen zo'n 13 jaar na verschijnen. Dat maakt sommige delen mogelijks wat achterhaald, als merk ik ook dat Michael Moore optimistischer was dan achteraf gerechtvaardigd bleek.


De Saint en de groene papegaai - Leslie Charteris



Als ontspannende afwisseling las ik nog eens een boek van Leslie Charteris over de Saint. Dat is altijd onderhoudend en relax, al was dit zeker niet het sterkste boek uit de reeks.

The early stories - Truman Capote


Deze bundeling van vroege verhalen van Truman Capote moet een licht schijnen over het reeds vroeg aanwezige talent van de Amerikaan. Er zitten er bij die gewoon aardig zijn, die laten zien dat hij mooi kan schrijven maar verder ook niet zoveel meer, maar sommige kortverhalen zijn ook al echt áf. 

Ontferm u - Wannes Cappelle


In dit kort verhaal, geschreven ter gelegenheid van de Maand van de Spiritualiteit, heeft Wannes Cappelle, ook nog bekend van Het Zesde Metaal en als acteur in Bevergem, het vooral over verschillende vormen van zorg. Hij weet de clichés weliswaar te vermijden maar hier zat misschien wel meer in: dit verhaal kon uitgewerkt worden tot een langere roman met beter uitgediepte personages nog. Hoedanook is het nu een fijn boek om te lezen (en nog geen 100 bladzijden dik, dus wie niet veel tijd heeft, heeft toch geen excuus om het te laten liggen).

24 augustus 2016

Lied van de week: week 35 - 2016

Een mooie tijd - Maurits Pauwels


Eerlijk gezegd weet ik tot op vandaag nog niet zo heel goed wat ik moet denken van dit kleinkunstachtige werkstukje van Mauro Pawlowski, die zich onder de naam Maurits Pauwels waagt aan het Vlaamse lied. Ternauwerdoor blijft hij uit het vaarwater van de schlagers. Is dit de Limburgse Jonas Winterland of de geïmporteerde Willy Somers? Talloze beluisteringen doen me neigen naar een classificatie aan de goeie kant van de scheidingslijn tussen kunst en kitsch.

Je kan deze single hier kopen via 2ehands.be

Lyrics:

Op een wonderschone avond
Zingen onze vrienden luid en op terras
Iedereen straalt in steden welvaart
Genietend van de dagen


Wat een mooie tijd
Iedereen is blij en vol van goede wil
Een mooie tijd
Boeiend en plezant
Want het leven staat nooit stil


Onderlinge zaken handelen we af met een knipoog en een glimlach
Van koningszoon tot slaaf
Van rotselaar tot kunstenaar
Iedereen heeft dezelfde dromen


Wat een mooie tijd
Iedereen is blij en vol van goede wil
Een mooie tijd
Mateloos interessant
Want het leven staat nooit stil


Zelfs niet voor heel even
Hoe graag men het soms ook wel wil
Ieder jaar vliegt voorbij
Van mei tot april
Oh wat kan men anders doen dan het streven
Naar die mooie tijd


Die mooie tijd
En iedereen loopt blij en vol van goede wil
Door die mooie tijd
Met verandering want het leven staat nooit stil
Nooit stil
Don't care want het leven staat nooit stil

22 augustus 2016

Omar Rodriguez Lopez



Ik bedacht bij het beluisteren van het nieuwe solo-album van Omar Rodriguez Lopez dat het alweer véél te lang geleden is dat ik nog eens De-loused in the comatorium van The Mars Volta in mijn cd-speler schoof. Ooit maakte Omar deel uit van die groep. Deze plaat, Blind worms, pious swine klinkt alvast een stuk toegankelijker dan het inmiddels al dertien jaar oude meesterwerk van The Mars Volta.
Mooiste bewijs van de toegankelijkheidsstelling die ik hierboven poneerde: de (half-geslaagde) cover van Lights van Ellie Goulding. Deze versie blijft naarmate de song vordert, iets te dicht in de buurt hangen van het origineel om echt te overtuigen, al ontdoet Omar hem vooral in de aanvangsfase vakkundig van het überpopjasje. Uitkleden is één ding, een geslaagde nieuwe outfit aanmeten is duidelijk nog iets anders.
Voor de rest biedt deze plaat ook behoorlijk wat variatie aan: Savage letters krijgt een variété-kleedje aangemeten en de gitaren heersen in Hieroglyphs from hell. Atlantis is rising klinkt meer eighties dan Duran Duran en op afsluiter Only nothing is wordt nog een duchtig tekeergegaan.
Je kan deze plaat alvast hieronder volledig beluisteren:

21 augustus 2016

Ólafur Arnalds


IJsland heeft een betoverende aantrekkingskracht en dat is niet in het minst omwille van zijn muzikale export de laatste decennia. Wat de artiesten uit het noordelijk eiland lijkt te verbinden, is een hang naar een haast etherische sfeerzetting in hun platen.
Ook Ólafur Arnalds ontsnapt niet aan die drang op zijn nieuwste plaat, Island songs. Dat blijkt al uit de pianotoetsen in openingsnummer Árbakkinn dat ingeleid wordt door de vertelstem van Einar Georg Einarsson. Wanneer die stem wegvalt, wordt ze vervangen door violen die als wiegende takken over het landschap heersen. Hoe betoverend die song ook mag klinken, hij kan niet tippen aan het breekbare 1995 dat met heel hoge noten een zorgzaam en zorgvuldig luisteren afdwingt. Muziekleraar en organist Dagný Arnalds speelt hierop mee, de man waarmee Ólafur een zeven weken durende rondreis door IJsland maakte die resulteerde in deze plaat.
Het hemels koor op Raddir (het South Iceland Chamber Choir) plaatst je als luisteraar meteen in een kerk wat de haast religieuze beleving van dit nummer ten goede komt. Atli Örvarsson, een filmcomponist en musicus, is samen met SinfoniaNord de gastmuzikant van dienst op Öldurót. Met een minimalistisch palet schildert hij samen met Arnalds een doek waarop mist en horizon een heroïsch gevecht leveren dat resulteert in licht vibrerende grijstinten, waarbij die kleur voor één keer niet gelijkstaat met middelmatigheid maar met een allesomhullende sfeer.
Hoewel de song niet uit de toon valt op de plaat, is Dalur een pak donkerder van inkleuring. Dat heeft natuurlijk te maken met het aandeel van de koperblazers van Brasstrió Mosfellsdals. Aan de andere kant van het spectrum (bijna) situeert zich dan weer Particles dat gedragen wordt door de mooie stem van Nanna Bryndís Hilmarsdóttir, de zangeres van Of Monsters And Men, en de goed verstaanbare Engelse tekst. Afsluiten doet Ólafur Arnalds met Doria, een song waarin snelle piano-aanslagen het einde van het album wat opfleuren.
De reis door zijn eigen land en de samenwerkingen met lokale artiesten heeft de musicus Ólafur Arnalds een plaat opgeleverd die wel eens zou kunnen uitgroeien tot één van de mooiste van dit jaar. Al vanaf de eerste beluistering weet ze immers te bekoren, mee te slepen, te raken,...

Je kan hieronder het volledige album beluisteren:

20 augustus 2016

DM Stith


Het is al van 2009 geleden dat DM Stith ons verblijdde met Heavy ghost, een album waarover ik hier schreef dat het geen voor de hand liggende muziek bevat. Zeven jaar later is er Pigeonheart en nog steeds krijg je voor je geld meer waar dan bij vele andere artiesten.
Eén van mijn persoonlijke favorieten op deze plaat, is Amylette: een song waarop het achtergrondkoor tot een instrument omgesmeed wordt en waarop DM Stith zijn typische stem de tristesse van het beste van Bon Iver oproept. Ook in andere nummers brengt hij laatstgenoemde in herinnering trouwens. 
Het begint al in het openingsnummer (Human torch) maar wat deze plaat zo bijzonder maakt, is de afwisseling. In Sawtooth wordt eighties electronica geëxploreerd met de blik van de eenentwintigste eeuw terwijl Up to the letters een rustig, ontroerend werkstukje is. Rooster laat zich meedrijven op de stroming van de drumritmes en doet me daardoor zelfs een beetje denken aan Takkyu Ishino
Het wachten heeft lang geduurd maar blijkt de moeite: alweer een opmerkelijke, opwindende, verrassende en veelzijdige plaat toevoegen aan je discografie, het is niet iedereen gegeven.

Je kan hieronder het volledige album beluisteren:

19 augustus 2016

Lied van de week: week 34 - 2016

Enjoy the fall - The Strzebonsky Noizescene
 

Ooit won ik eens een singletje van het Leuvense The Strzebonsky Noizescene. Het kwam er nooit van om er op deze blog iets over te schrijven, maar deze kans om hen met de nieuwe single te nomineren voor het lied van de week, laat ik niet liggen. Ik hoop dat het op deze manier een beetje goedgemaakt is, jongens.

Je vindt het nummer op het vorig jaar al uitgebracht Exploding head syndrome, het album dat je hier kan kopen.

17 augustus 2016

Teaser EP Low Land Home


Het is nog even wachten op de EP van Low Land Home, de band waarover ik hier al berichtte, maar om het wachten te verzachten, is er dus wel al deze teaser:

video

Je kan de band ook live bewonderen natuurlijk, en wel hier:

10 augustus 2016

Lied van de week: week 33 - 2016

A living human girl - The Regrettes


Soms laat ik me in de keuze van het lied van de week ook leiden door de clip en dat is deze week weer het geval. Ik had nog nooit van The Regrettes gehoord. Blijkbaar betreft het een meidenband (nu ja, met één jongen dan) uit California en dit weinig wereldschokkend nummer klinkt zo sympathiek en is voorzien van een geweldige video, dus waarom ook niet...

Je vindt het nummer terug op hun Souncloudpagina, via dewelke je het kan kopen.

08 augustus 2016

Gelezen (90)

Habibi - Craig Thompson


Wat een prachtige graphic novel heeft Craig Thompson gemaakt met Habibi! Nog veel mooier dan Een deken van sneeuw is dit liefdesverhaal, dat zoveel meer thema's omvat. Heel veel inspiratie haalde de auteur uit de Koran en uit de moslimtradities, uit de filosofie van de Arabische wereld en de religie (ook het Jodendom en het Christendom worden aangehaald). Tegelijk sluimert doorheen het verhaal een aanklacht tegen de hedendaagse kapitalistische maatschappij en tegen de vervuiling door de mens van de natuur. En dat alles in zulke mooie, gedetailleerde tekeningen. Zo wordt een "strip" veel meer en dus waarlijk een graphic "novel"...

De stilte van het licht: schoonheid en onbehagen in de kunst - Joost Zwagerman


In deze bundel essays schrijft Joost Zwagerman zo deskundig en tegelijk zo persoonlijk over kunstwerken dat je niet anders kan dan verliefd te worden op de meeste van de werken die aan bod komen. Zelfs wanneer zijn schrijfsels eens wat minder boeiend zijn, blijven ze bijzonder prachtig geschreven. En zo is deze bundel een mooie opwarmer voor een museumbezoek en blijkt Zwagerman een enthousiaste leermeester in de kunst.

Hebben we er iets aan als de rijken steeds rijker worden? - Zygmunt Bauman


De Pools-Britse socioloog Zygmunt Bauman onderzoekt in dit korte boek de zogenaamde "trickle down"-theorie die zegt dat al de rijken het goed hebben, dit doordruppelt naar de andere lagen van de bevolking. Deze theorie wordt als rechtvaardiging gebruikt voor de extreme ongelijkheid in verloning of anderzijdse distributie van de middelen.
Aan de hand van concreet cijfermateriaal toont hij aan dat de laatste 30 jaar vooral bewijs hebben geleverd voor de hypothese dat ongelijkheid voor iedereen slecht is en bovendien een zichzelf in stand houdend en versterkend mechanisme is.
Hij geeft vier redenen aan waarom er zo weinig weerstand en verzet komt hiertegen en leunt daarbij erg dicht aan bij de analyses die je b.v. ook in de boeken van Paul Verhaeghe en Thomas Decreus vindt. Even dreigde de auteur mij te verliezen in een aanslepend filosofisch stuk, maar de verduidelijking kwam alsnog zodat het boek als verhelderend kan beschouwd worden.

Ignatz


Enkele weken geleden was My children uit het nieuwe album, The drain, hier nog lied van de week. Intussen is het album van Ignatz uit en heb ik de mooie vinylversie op de kop weten te tikken. 
In 2008 was ik al lovend over III waarbij ik opmerkte dat elk nieuw album een stap voorwaarts betekent voor de Brusselaar. Acht jaar laten en verschillende releases (waaronder enkele op cassette) blijft mijn mening onveranderd: Ignatz wordt steeds beter. 
Opener Stealing the steel is een rustig kabbelend beekje en The watertower klinkt erg vertrouwd in de oren, als een instrumentale cover van een folkliedje dat ik al eerder hoorde. Net als op vorige platen is de lo-fi vooral gedoopt in de fontein van de folk en blues, al ligt de nadruk nu iets meer op het eerste. 
Wat vooral opvalt, is de (be)rust(ing) die de plaat uitstraalt. Franjes, nu niet bepaald een handelsmerk van Ignatz, worden consequent overboord gegooid voor een totale zen-ervaring die toch mijlenver van new age verwijderd blijft. Gain is vijf minuten lang overgave aan de muziek, overgave aan de wereld rondom je, het totaal loslaten. Meadows slaat de brug tussen oud en nieuw en het meer dan acht minuten durende Strange how all is changed vat de hele plaat uitstekend samen. 
Of je nu verkoeling zoekt in de schaduw van een eeuwenoude eik of de slaap niet kan vatten in je bed rond half vier 's nachts, The drain blijkt telkens een metgezel die troost biedt, je tot rust brengt en betrouwbaarheid als keurmerk draagt.  

Je kan het album hieronder beluisteren: 


07 augustus 2016

DJ Coquelin en MC Cloarec


Dankzij Skyline Reviews, een blog die je ook rechts in de lijst met "andere uitstapjes" kan terugvinden, leerde ik muziek kennen van het Brusselse label PRR! PRR! waarop DJ Coquelin en MC Cloarec actief zijn. Eén van hun mixtapes wou ik u toch niet onthouden, en je kan hem op hun site (hij is helaas als cassette al uitverkocht) gratis downloaden: Je m'en tape. (down te loaden onder PRR004).

Je kan fragmenten eruit beluisteren via de Soundcloudpagina van het label:


 
Hier volgt de tracklist van beide zijden:

SIDE AARGH…

1. DJ Coquelin - Nitro
2. Robert Armani - Ghost (DJ Coquelin Feat. MC Cloarec Vocal Mix)
3. Chasis - Fly on the wings of love
4. M. Bass - Destruction (DJ Coquelin Street Jazz Edit)
5. Rioteer - WMF (Waschmaschinenfest 2014)
6. An Ultimate DJ - GO NUTS! (Waschmaschinenfest OFF Edit)
7. 696 - 52 Haze
8. Skyrock - Good Morning Cefran
9. Evil Grimace - 3 Litres
10. Kid Kosmoe - Die Gans Wird Geschlachtet (Crispy Crapy Christmas Compilation)
11. GoPro - Intro
12. Blue Boy Joints Feat. DJ Coquelin - What's Blue Boy Stuff?
13. Low Jack - Judo Coaster
14. National Geographic - Lion vs Lion
15. Renato - Mi Pistolon
16. DJ Coquelin - Yes Clo Clo (DJ Katapila Style)
17. Skyrock - La Skyrave
18. Ideal J - Hardcore
19. Renato - Mi Pistolon
20. Skyrock - La Skyrave
21. Headbanger - Was Is'n Teschno!!!
22. DJ Coquelin - HA-HA MEGAMIX
23. DJ Coquelin - Erwan Tarek Skit
24. DJ Coquelin - Skypeman
25. An Ultimate DJ Feat. Hitoshi Kojima & Clara! - Sondages (Radio Advert For Earth, Almost)
26. DJ Coquelin - Allez qui c'est David et Fregant ?
27. DJ Cloarec - Best Of Psycho Drums (DJ Coquelin Vêtements De Sport Fix)
28. DJ Coquelin Feat. MC Cloarec - Maquina 103 RCX interlude
29. Liaisons Dangereuses - Être assis ou danser (Go-Go Dancer Cloarec Breath Edit)
30. DJ Coquelin - Dramatic Outro
31. La Foudre - P.Rif Sud Vespa Traxx

SIDE BOOM!

1. DJ Coquelin - Joyfull Intro
2. Liaisons Dangereuses - Être assis ou danser
3. DJ Pinnacle - Drop One
4. DJ Coquelin - Song with the BIP… (Concerto Panoramic Version)
5. DJ Coquelin Feat. MC Cloarec - PRR! PRR!
6. DJ Coquelin Feat. MC Cloarec - Roland D20 To Sell (Sold Out) (Barrio Beats Mix)
7. DJ Coquelin Feat. Clara! - Drama Phone Call
8. IUEKE - PRR! PRR! Spirit Custom At Rinse France
9. MC Cloarec - Rinse
10. ALLÔ GWEN C'EST QUOI CE TRACK ?!
11. DJ Coquelin - ???
12. Clara! Feat. DJ Coquelin - Reggaeton Signatures
13. TOUGH! - Street (Demo)
14. John Foxx - Metal Beat (Meta Beat Edit)
15. user18081971 (Aphex Twin) - 8 Metal Beat (One Drum)
16. Jean Bach - Tausend Stimmen (Qual Remix)
17. Scoop - Drop It
18. DJ Coquelin - Nouvel Album Maoupa Mazzocchetti
19. Fatal Error - Fatal Error (DJ Coquelin Feat. MC Cloarec & ARThur_du_78 Gossip Edit)
20. Aids-3D - Official Warm Up Intro DLD 2012
21. Another Breton - Bag Pipe
22. Mystery Knights - Prototype : Techno Celtique (DJ Coquelin Feat. Clara! Advert For Gravats)
23. DJ Coquelin - Sascha Schierloh Interview Skit
24. Search & Destroy P.E.E.P. - What Kind Of Madness (Coquelin Example Of Madness Edit)
25. Erwan Tarek - Bien teubé
26. Cachette à branlette - Perles du front

06 augustus 2016

Lied van de week: week 32 - 2016

Famous - Kanye West


Of The life of Pablo nu hét meesterwerk van 2016 is of een megalomaan project van een egotripper die zich vertild heeft aan zijn eigenwaan, daar ben ik na maanden nog steeds niet uit. Het album van Kanye West bevat zeker en vast enkele hoogtepunten maar als geheel is het vooral verwarrend. 
Dat is ook het minste wat je kan zeggen van de meer dan tien minuten durende clip bij Famous, nu al berucht vanwege de vele naakte lichamen die samen met Kanye in een superkingsize bed liggen. De clip bevat immers naast het nummer nog andere songs van het album en een lang stuk waarin je de mensen ziet en hoort slapen. Maar: de song zelf is een blijvertje, niet weg te branden uit mijn hoofd.

Je kan het album The life of Pablo nog steeds niet op een fysieke drager kopen. Voor alle up-to-date informatie verwijs ik je dan ook graag naar de site van Kanye West zelf.

Lyrics:

Man I can understand how it might be
Kinda hard to love a girl like me
I don't blame you much for wanting to be free
I just wanted you to know
Swizz told me let the beat rock


For all my Southside niggas that know me best
I feel like me and Taylor might still have sex
Why? I made that bitch famous
God damn
I made that bitch famous
For all the girls that got dick from Kanye West
If you see 'em in the streets give 'em Kanye's bests
Why? They mad they ain't famous
God damn
They mad they're still nameless
(Talk that talk man)
Her man in the store tryna try his best
But he just can't seem to get Kanye fresh
But we still hood famous
God damn
Yeah we still hood famous


I just wanted you to know
I loved you better than your own kin did
From the very start
I don't blame you much for wanting to be free
Wake up Mr West
I just wanted you to know


I be Puerto Rican day parade floatin'
That Benz Marina Del Rey coastin'
She be Puerto Rican day parade wavin'
Last month I helped her with the car payment
Young and we alive, whoo!
We never gonna die, whoo!
I just copped a jet to fly over personal debt
Put one up in the sky
The sun is in my eyes, whoo!
Woke up and felt the vibe, whoo!
No matter how hard they try, whoo!
We never gonna die


I just wanted you to know

Bam bam, bam bam
Bam bam dilla, bam bam
'ey what a bam bam
How you feeling right now, let me see you ladies in the air
Bam bam dilla, bam bam
Bam bam eh
Bam bam, bam bam
Let me see your middle finger in the air
Bam bam, bam bam
Bam bam dilla, bam bam
Let me see you act up in this mother fucker
'ey what a bam bam
Bam bam dilla, bam bam
How you feelin', how you feelin, how you feelin' in this mother fucker, god damn
Bam bam
One thing you can't do it stop us now
Bam bam, bam bam
Bam bam dilla, bam bam
You can't stop the thing now
'ey what a bam bam
Man it's way too late, it's way too late, it's way too late you can't
Bam bam dilla, bam bam
Bam bam, bam bam
Bam bam, bam bam
To the left, to the right
Bam bam dilla, bam bam
I wanna see everyone's hands in the air like this
'ey what a bam bam
Bam bam, bam bam
Bam bam dilla, bam bam


I just wanted you to know
I loved you better than your own kin did
From the very start
I don't blame you much for wanting to be free
I just wanted you to know

05 augustus 2016

Gelezen (89)

Brideshead revisited - Evelyn Waugh


In deze klassieker schetst Evelyn Waugh een beeld van een vriendschap tussen een "gewone" student (Charles Ryder) in Oxford en de welgestelde Sebastian Flyte, in de jaren tussen beide wereldoorlogen. Zoals het een klassieker betaamt, worden allerlei thema's aangeraakt, niet enkel vriendschap, maar ook fatsoen, liefde, eenzaamheid, (on)geluk,... Waugh doet dat op een haast onnavolgbare wijze in prachtige zinnen. Het verhaal houdt voldoende tempo om de aandacht vast te houden, terwijl voldoende ruimte gelaten wordt om de personages ten volle uit te diepen. Prachtboek, al moet ik toegeven dat ik er wat in moest komen, het leek aanvankelijk een beetje een studentikoze schelmenroman te gaan worden...


Een woord een woord - Frank Westerman



Frank Westerman, van wie ik ooit El negro en ik las (en goed vond), gaat in dit boek op zoek naar de kracht van woorden in relatie tot (fysiek) geweld en terrorisme. Het is een interessant boek geworden over onderhandelen, over de macht van het woord tegenover geweld, van de Molukse gijzelingen in Nederland tot de gijzelingen in het Russisch-Tsjetsjeens conflict en IS. Al bij al was het ook verhelderend en werpt het een licht op twee episodes die mij minder bekend waren (de Molukse gijzelingen al helemaal, de Tjetsjeens oorlog kende ik iets beter).


Gorsky - Vesna Goldsworthy



Vesna Goldworthy slaagt erin een moderne herwerking te maken van The great Gatsby. Dit keer is het verhaal gesitueerd in Chelsea en Kensington, Londense wijken waar de Russische miljonairs (op de vlucht voor Poetin, sommigen toch) gedijen. Het Abramovich-achtig hoofdpersonage bouwt een grootse kunstbibliotheek voor zijn (helaas getrouwde) grote liefde. De verteller, een werknemer in een kleine boekhandel, raakt betrokken en beschrijft als een toeschouwer aan de zijlijn die soms het verhaal mee ingesleurd wordt, de ontwikkeling van een liefdesgescheidenis die enkel als tragisch voorbestemd lijkt. 
Naar het schijnt bevat het boek ook talloze verwijzingen naar de Russische literatuur, maar daar ben ik te weinig vertrouwd mee om die op te merken, dus ik zal de auteur maar op haar woord geloven.


Komt een vrouw bij de dokter - Kluun



Mijn lief begon ooit aan dit boek maar omdat het hoofdpersonage zo'n klootzak was (volgens haar), smeet ze het algauw aan de kant. Tot op zekere hoogte kan ik dat begrijpen, want Stijn die het verhaal vertelt van zijn vrouw die kanker krijgt, neukt er vrolijk op los, ook wanneer zijn vrouw ziek is. Hij is een echte rokkenjager voor wie trouw zijn, onmogelijk is en die ook geen moeite doet. Zelf noemt hij het monofobie (de angst voor monogame relaties).
Toch dient gezegd dat wie het boek uitleest, Stijn leert kennen als een meer genuanceerd romanpersonage. Wie voorbij zijn ontrouw kan en durft kijken, ziet ook een echt liefhebbende man (al zal dat voor sommigen klinken als een onmogelijke paradox, zelfs al heiligschennis). 
Kluun schrijft het verhaal (gesitueerd in een wereld van jonge, creatieve mensen uit de reclamewereld en aanverwanten) op een erg vlotte, jonge, moderne manier, veelvuldig gebruik makend van wramples (het literatuurequivalent van samples) van (in Nederland minstens) bekende muzikanten en schrijvers.

Aaron Neville


Aaron Neville is niet meteen een artiest waar ik vaak naar luister. Mijn vorige "ontmoetingen" met zijn oeuvre waren vaak toevallig, via samenwerkingen of op gelegenheidsplaten (zoals Our New Orleans, ten voordele van de slachtoffer van orkaan Katrina). Het genre waarbinnen hij opereert (eerder traditionele rhythm 'n blues, vermengd met soul) is niet meteen mijn favoriet en zijn stem noopt ook al, zoals bij Bob Dylan, tot auditieve inname in matige porties. Hij heeft, met andere woorden, ook al zo'n stem waar je van houdt of niet, maar een tussenweg lijkt amper mogelijk.
De 75-jarige artiest heeft net een nieuw album uit, Apache, en het dient gezegd: het begint alvast heel aanstekelijk met Be your man. Het zou zo uit de soundtrack bij de serie Treme kunnen komen, al is dat wellicht voor de kenner een blasfemische omkering...
Het hoeft trouwens niet altijd uptempo zijn om te bekoren: ook All of the above straalt van de kwaliteit én weet het hart te raken. Het achtergrondkoortje geeft het geheel een toets die doet denken aan het beste van Motown. Maar eigenlijk hangt de hele plaat aan elkaar van steengoeie songs.
Is er dan niets negatiefs te melden? Jazeker: ik hou al niet al te veel van erg slepende slows (zoals Sarah Ann of het al bij al eigenlijk best nog te pruimen I wanna love you) maar qua klefheid is Heaven er voor mij toch echt over.
Maar laat slechts één minpuntje u er niet van weerhouden dit verrassend mooi werkstuk van een te vaak vergeten artiest te beluisteren, en u kan dat gewoon ook hieronder al doen:

31 juli 2016

Twintig parels per maand: juli 2016


Halfweg de grote vakantie en we hebben de Gentse Feesten achter de rug, een weekje vakantie met de kinderen in Heuvelland en nog zo veel mooie dingen. Tijd dus voor de maandelijkse portie parels. Geniet ervan:
  1. Soul bossa nova - Quincy Jones: minder bekend dan zijn werk als producer van onder meer Thriller van Michael Jackson, is het feit dat hij als jazzmuzikant startte en onder meer voor dit prachtlied verantwoordelijk is
  2. Got to give it up (part 1) - Marvin Gaye: zwoel op een andere manier is Marvin Gaye hier
  3. Wonderland (S-Man's Dark Tribe Mix) - The Psychedelic Waltons with Róisín Murphy: de frontvrouw van Moloko figureert hier op een door Roger Sanchez onder handen genomen nummer en zo krijgen we een zomers én laidback nummer voor de kiezen
  4. If you take care of me - Lonnie Liston Smith: ooit eens op de rommelmarkt als maxi-single gevonden. Niet meteen het meest hoogststaande, maar toch heeft dit iets...
  5. Goud - Bazart: één van de meest beklijvende songs van dit jaar. De combinatie van Nederlands zo gezongen dat het bijna om het even welke taal kan zijn en het triphoparrangement werkt zo aanstekelijk dat dit onmogelijk uit je hoofd te bannen valt
  6. I'll get along - Michael Kiwanuka: hij moest de grote doorbraak worden van 2012 maar dat is er toch niet van gekomen, ondanks het succes van Home again (de single). Op het gelijknamige album staan nochtans een pak heel mooie songs zoals dit
  7. Wake up and make love with me - Ian Dury: Ian Dury wordt al te vaak over het hoofd gezien hoewel de man toch echt wel heel goeie nummers maakte, vooral in de jaren tachtig
  8. The sound of the crowd - The Human League: soms moet je van goeie groepen een iets minder bekend nummer kiezen (al is dat natuurlijk niet onbekend) om in wezen de beste song naar boven te spitten, zoals in dit geval
  9. Believe - GusGus: in 1997 kleurde dit het muzikale jaar
  10. Needy girl - Chromeo: het Canadese electrofunk-duo Chromeo wist zich te onderscheiden met enkele goed opgebouwde songs die zo vertrouwd klinken dat ze als oorwurmen zich vastnestelen in je hoofd. Dat is met deze song niet anders.
  11. Contact - Brigitte Bardot: heel campy en toch bijzonder charmant, die liedje van Brigitte Bardot
  12. I and love and you - The Avett Brothers: het loont de moeite om de albums van deze band te beluisteren want je zal er ongetwijfeld een hoop straffe songs vinden. Dit was voor mij in ieder geval in 2009 het mooiste liefdeslied van het jaar
  13. In the name of the father - Bono and Gavin Friday: de titelsong uit de gelijknamige film is een mooie samenwerking tussen Bono en die andere Ier, Gavin Friday, die ik al eens live aan het werk zag en die mij telkens weer weet te fascineren (al vind ik zeker niet al zijn platen even goed)
  14. Ulakanakulot - The Virgin Prunes: die Gavin kan u trouwens kennen van zijn eerdere band, The Virgin Prunes, die soms heel geschifte platen maakten
  15. Fools parade - Channel Zero: nog eens lekker metal door je boxen jagen, van eigen bodem dan nog
  16. To defy the laws of tradition - Primus: dit is niet echt metal natuurlijk, maar ook stevig gitaarwerk (en het moeten niet altijd Too many puppies zijn)
  17. Poep in je hoofd - De Raggende Manne: zelfs na al die jaren weet ik nog altijd niet goed wat ik van dit moet vinden. Is het een uit de hand gelopen grap of is het een geniale punksong in het Nederlands? Oordeelt u zelf maar...
  18. Camel walk - Southern Culture On The Skids: ook van dit nummer ben ik nooit zeker hoe serieus het eigenlijk is. Het klinkt in ieder geval als een grap, maar hey, in de VS zijn er groepen die hele platen vol van dit soort muziek maken en toch niet Ween heten
  19. Have a lucky day - Morphine: terug wat rustiger nu met Mark Sandman en zijn zelfgebouwde tweesnarige basgitaar bij Morphine. Wie zin heeft gekregen, moet zeker ook eens op zoek naar Treat Her Right, zijn bluesrockgroep waarmee hij in '86, '89 en '91 albums uitbracht
  20. De koereur - Bobbejaan Schoepen: eerder deze maand zag ik op Canvas een documentaire, gemaakt door zijn zoon Tom, over Bobbejaan Schoepen. De verzamelaar The world of Bobbejaan songbook toont hoe hij zowel mooie, serieuze nummers maakte als grappige niemandalletjes. Vaak klinken die tegenwoordig nogal gedateerd maar soms hoor je tijdloze klasse. En soms, zoals dit voor de maand waarin de Tour de France gereden wordt toepasselijk De koereur, kan je niet anders dan glimlachen...
Beluister hieronder de volledige afspeellijst:

30 juli 2016

Lied van de week: week 31 - 2016

Come near me - Massive Attack featuring Ghostpoet
 


Wat een fijn nieuws: Massive Attack heeft (met hulp van Ghostpoet) een nieuwe single uitgebracht. Zoals altijd staat dat garant voor kwaliteit. Nochtans is dit geen instant-hit, eerder een song die je behoedzaam besluipt, je in je slaap overvalt, binnenkruipt en van binnenuit je opvreet.
In de clip zit trouwens een leuk moment wanneer hun eerste hit Unfinished sympathy passeert, daarmee de sfeer van vervreemding nog vergrotend.

De single is ook terug te vinden op The spoils als een soort B-kant.

Lyrics:

[Hook]
We've been here before, don't fear me
Don't stand by the door, come near me
We've been here before, don't fear me
Don't stand by the door, come near me

 

[Verse 1]  
Quick thought, left or right
Could it be a strong case of fight or flight?
We'd never know you're slightly overworked
And self-conscious
Sweating beads of doubt
This can't be right
Whisperin' out, "This can't be right, right?"
This ain't like a DVD
Pretty from aftershave
I'm scared life will leave me
Strung out and needin' love
Surely I'm as overcome but brimstone won't come to [lungs?]


[Refrain 1]
But I ain't done
Surely I ain't done
Oh, nah, nah
I ain't done
Oh, but my mind's on the run

[Pre-Hook 1]
Caused by your never-ending dream
And it ain't what it seems
It ain't what it seems
You know what I mean?

[Hook]
We've been here before, don't fear me
Don't stand by the door, come near me
We've been here before, don't fear me
Don't stand by the door, come near me

[Verse 2]
Monster on the bed, regurgitating out
[There's?] monkey on my bite
Pulling it like puppet strings, slow to react
Tell me what's the matter, love
Life's drive slow-mo
Front crawl in speedos
Fight against the rising tide
Breathe deep, never stop clawing at the light
Clinging on to what we got

[Refrain 2]
But I ain't done
I ain't done
Surely, surely, surely we must overcome
But my mind's on the run
My mind's on the run

[Pre-Hook 2]
Caused by your never-ending dream
Nah, and it ain't what it seems
It ain't what it seems
Baby girl, it ain't what it seems
Nah, it ain't what it seems

[Interlude]
Too cruel to be mean
To be cruel
Don't wanna lose ya
Uh

[Hook]
We've been here before, don't fear me
Don't stand by the door, come near me
We've been here before, don't fear me
Don't stand by the door, come near me

26 juli 2016

Bat For Lashes


Geheel in lijn met de titel, The bride, is de nieuwe plaat van Bat For Lashes een zachte, rustige en zalvende plaat geworden, muzikaal dan. Dat is niet altijd het geval geweest bij de albums van Natasha Khan, zoals de artieste eigenlijk heet.
Vanaf opener I do overheerst een berustende houding. Je zou bijna vrezen dat je overromantische muzak voorgeschoteld gaat krijgen doch daar blijft de zangeres gelukkig ver genoeg van weg. Toch is het zeker niet allemaal rozengeur en maneschijn: Honeymooning alone is niet exact de droom van elke vrouw. Het is dan ook een conceptplaat geworden die verhaalt over de bruid die achterblijft nadat haar bruidegom onderweg naar de kerk verongelukt. Het is dan ook verrassend dat we al bij al weinig woede (om zoveel onrecht) door horen klinken en de muziek net zo gelijkmatig klinkt. Tekstueel blijkt de gebeurtenis (niet geheel onverwacht) nochtans wél ingrijpend en reden tot kwaadheid naast het verdriet.
Teleurgesteld hoeven we echter niet te zijn over dit album. Daarvoor is het te mooi. En opnieuw slaagt Bat For Lashes er dus in om schoonheid over ons heen te storten...

Beluister hieronder zelf het volledige album:

25 juli 2016

Gespot voor u: Jerusalem In My Heart


Jerusalem In My Heart kan de hipster in u kennen van de erg geslaagde samenwerking met Suuns vorig jaar. De plaat die ze samen maakten, is één van de opmerkelijkste én beste platen van 2015, die ik jammer genoeg pas dit jaar leerde kennen.
Ook nog in 2015 brachten ze zelf If he dies, if if if if if if uit, en die is uw aandacht minstens evenzeer waard. Van bij opener Al affaq, lau mat, lau lau lau lau lau lau klinken de Libanese roots van Radwan Ghazi Moumneh door. Hij werkte ook samen met onder meer A Silver Mt. Zion en een blik op het label (Constellation) maakt duidelijk van waar de wind waait. Avontuurlijke muziek op het kruispunt van traditie uit het Midden-Oosten en post-rock is dan ook het resultaat.
Bovendien kan je de band in het najaar live aan het werk zien in de Botanique in Brussel (12 november). 

Beluister hieronder het volledige album:

21 juli 2016

YJY


Meer dan drie letters hebben ze niet nodig, dit viertal uit New Jersey. Wat ze brengen, is heel Amerikaans klinkende en heel Californisch-relaxte surfrock. In augustus wordt hun vorig jaar uitgebracht EP Couch surfin USA opgevolgd door het vier songs tellende The same noise. Je kan alles hier bestellen op hun Bandcamp-pagina.


20 juli 2016

Lied van de week: week 30 - 2016

Drinkee - Sofi Tukker


Deze week koos ik voor een lekker zomers deuntje. Sofi Tukker, eerlijk gezegd had ik nog nooit van hen gehoord, is een duo uit New York. Ze zingen in het Portugees en geef toe, dat is altijd een pluspunt op warme zomerdagen. Je waant je zelfs op het werk toch een beetje op vakantie...

Je kan de single hier kopen.

Lyrics:

Com Deus me deito
Com Deus me levanto
Comigo eu calo
Comigo eu canto
Eu bato um papo
Eu bato um ponto
Eu tomo um drinque
Eu fico tonto

19 juli 2016

Jezus Factory compilatie


Een minder bekend maar steengoed platenlabel is Jezus Factory. Op hun Bandcamp-pagina bieden ze nu een compilatie aan van de voorbije tien jaar (God owes us a hot tub) voor amper een half pond (wat sinds de beslissing tot brexit voor mensen die in euro's betalen extra voordelig is). Wie fysieke exemplaren bestelt van releases van het label, krijgt -zolang de voorraad strekt- zelfs een GRATIS fysiek exemplaar meegezonden.
Het label brengt voornamelijk eigenzinnige Belgische artiesten uit en heeft ook enkele mooie compilaties van Belgische undergroundplaten uit.

Beluister hieronder alvast de compilatie:

Whispering Sons



Helemaal uit Houthalen-Helchteren bereiken ons sinds eind vorig jaar berichten over een Belgische post-punkband die intussen ook Humo's Rock Rally won: Whispering Sons. We namen de tijd om hun debuut-EP te beluisteren. Endless party heet die en bevat zes nummers. Joy Division is nooit veraf maar de band beschouwen als een doorslagje van die legendarische groep, zou hen onrecht aandoen. Waar wij ook moeten aan denken, is aan de goeie new wave en post-punkbandjes uit de jaren tachtig die toen in ons land actief waren, zoals Lavi Ebbel en Nacht Und Nebel. New wave klonk zelden zo modern als bij deze Limburgers.

Je kan de band hier live aan het werk zien binnenkort:


Je kan de EP bestellen via de Bandcamppagina van de band. Beluister hem alvast hieronder:


13 juli 2016

Lied van de week: week 29 - 2016

Life itself - Glass Animals


Glass Animals kwamen al eerder aan bod op deze blog en dat doen ze dit keer opnieuw heel verdiend met deze nieuwe single. Mooi om te horen hoe ze van een in wezen eenvoudig popdeuntje toch iets heel bijzonders weten te maken...

Dit nummer staat op de eind augustus te verschijnen plaat, How to be a human being, die je hier alvast kan bestellen.

Lyrics:

Daddy was dumb said that I’d be something special
Brought me up tough but I was a gentle human
Said that he loved each of my two million freckles
When I grew up was gonna be a superstar


I can't get a job so I live with my mom
I take her money but not quite enough
I sit in the car and I listen to static
She said I look fat but I look fantastic


Come back down to my knees
Gotta get back, gotta get free
Come back down to my knees
Be like them, lean back and breathe
Come back down to my knees
Gotta get back, gotta get free
Come back down to my knees
Be like them, lean back and breathe


I'm waking up, lost in boxes outside Tesco
Look like a bum sipping codeine Coca-Cola
Thought that I was northern Camden's own Flash Gordon
Sonic ray gun, gonna be a superstar


I can't get a job so I live with my mom
I take her money but not quite enough
I make my own fun in grandmama's basement
Said I look mad, she said I look wasted


Come back down to my knees
Gotta get back, gotta get free
Come back down to my knees
Be like them, lean back and breathe
Come back down to my knees
Gotta get back, gotta get free
Come back down to my knees
Be like them, lean back and breathe


Come back down to my knees
Gotta get back, gotta get free
Come back down to my knees
Be like them, lean back and breathe
Come back down to my knees
Gotta get back, gotta get free
Come back down to my knees
Be like them, lean back and breathe
Come back down to my knees
Gotta get back, gotta get free
Come back down to my knees
Be like them, lean back and breathe
Klik op oranje tekst om de links te volgen en blauwe links voor de mp3's.