30 juli 2014

Eleanora


Het Gentse Eleanora had al een split album uitgebracht met Amenra en nu is er dus een eerste eigen, titelloze EP. Het vijftal vuurt 2 rauwe lappen sludge en post-hardcore op ons af die met gemak de 7 minuten overschrijden.
Opener Mammon is van beide mijn favoriet. Langzaam komt de song opzetten, maar zodra de zanger zijn keel openzet en de drums als een mitrailleur de gitaarpartijen ondersteunen, weet je dat de rust wijkt. Een onweer barst los om pas bij de laatste noot tot bedaren te komen. Misschien denk je na tweeëneenhalve minuut dat de storm gaat liggen, maar dat is slechts een schijnbeweging à la Robben. Gelukkig glijden de Gentenaars niet zo makkelijk onderuit bij het minste contact als de Nederlandse voetballer. Integendeel, nog meer duivels worden ontbonden en het keelgat wordt verder opengetrokken voor een niet-aflatende stomende song.
Ook Amenable weet me te bekoren. Eigenlijk ligt het in de lijn van de voorganger op deze EP. Toch is er iets in dit lied dat het nét dat tikkeltje minder goed maakt. Ik denk dat er meer variatie zit in de opener dan hierin en dat het verschil voor mij daarin gemaakt wordt.
Toch is dit een erg te smaken en veelbelovende EP geworden.


29 juli 2014

Lied van de week: week 31 - 2014

Matamoros - The Afghan Whigs



Wat ik van het nieuwe album van The Afghan Whigs, Do do the beast, vind, kon je hier al lezen. En nu is er dus de nieuwe single. Geniet ervan!


Je kan het album hier kopen.


Lyrics:

Now that the blood has begun
I'd like to see how it's done
Behind my back
Up to my face
Let's take the money and run
Before you go for that, son
You better think about luck
While you're debating
I'll be waiting for the sound of a bomb
Boom
Boom
Boom
If my desire for your company
Made this motherfucker
Point his gun at me
Every conversation, every little crime
That you hide, I will find
And if you ever do change your mind

I'm over you
I'll tell you why
Your kiss is poison
And your cast off ways defined
I'll cut you down, I'll stitch you up
You played with FIRE with me

They say that fate is a card
And that the sun is a star
I'm throwin' shade, we got it made
I think I'll have a cigar
I got a number for real
There ain't no way it can fail
I'm so excited you decided
To come over and beg

28 juli 2014

Boomtown concert: Bearskin


Behalve hun Ongeletterd Concert in mijn eigen living, zag ik eigenlijk Bearskin nooit eerder live. Gelukkig traden ze zaterdag op tijdens de Gentse Feesten, op Boomtown dan nog. In de tent op de Kouter speelden ze een set van zo'n veertig minuten en eindelijk slaagde ik er dus in hen eens "gewoon" aan het werk te zien.


Voormalig bassist Joshua R. Geboers verliet intussen de band wegens te drukke andere bezigheden (o.m. bij Astronaute en Mad About Mountains), dus stond één nieuw gezicht bij het vijftal. De Limburgers speelden enkele nieuwe nummers en die leken steviger dan het werk van hun debuutalbum, maar het kan ook zijn dat dat slechts zo lijkt omdat ik hen nooit eerder live voluit hoorde gaan. Er werd nochtans al goed afgetrapt met Derelict waarna hun bekendste song, Passive, uit de kast gehaald werd. Iemand in mijn gezelschap merkte na enkele nummers op dat de gitaarpartijen hem sterk deden denken aan The Sundays. Misschien moet ik die band toch ook eens beluisteren de komende dagen, ik werd nieuwsgierig gemaakt...


Tussen enkele nieuwe nummers door werd Waiting for the kill op het publiek losgelaten en het nieuwe Drum and bass (niet vernoemd naar het genre, maar naar de instrumenten die het nummer openen) klonk erg veelbelovend voor het nieuwe album dat stilaan in zicht lijkt te komen, maar de absolute apotheose kwam toch met afsluiter Bruitism. Ik heb al meermaals aangegeven hoe schatplichtig dat lied is aan Tool en het is verheugend vast te stellen dat Bearskin een hele hoop toevoegt aan die basis, waardoor het een erg sterk einde van hun set betekent.

23 juli 2014

Consouling Store concert: Nordmann


Terwijl mijn verhuis mijn jaarlijkse portie Gentse Feesten drastisch inperkt, zag ik gisteren, op uitnodiging van de zaakvoerders, in de Consouling Store in Gent, een nieuwe platenwinkel, de band Nordmann. Binnenkort kan u op deze blog een review lezen van hun EP, die ze gisterenavond voorstelden in de winkel van de mensen achter het platenlabel dat in samenwerking met De Werf de release verzorgt.
Ongeveer een uur lang verbaasden ze ons met muziek die niet alleen aan jazz schatplichtig is, maar evengoed bluesinvloeden, post-rock en rock in zich draagt. Op de beste momenten werden wij aan Morphine herinnerd. Het viertal, met bassist, gitarist, drummer en saxofonist, begon erg woest aan de set maar slaagt er met evenveel gemak in heel melodisch uit de hoek te komen. Nu eens voeren de drums de boventoon, dan weer speelt de saxofoon de eerste viool. Op deze manier weet de band, die tweede werd in de recentste editie van Humo's Rock Rally, heel wat variatie in de hun optreden te brengen. Dat beloof alvast voor hun optredens op Sint-Jacobs op de Gentse Feesten (26/7), Jazz in het Park in Gent (7/9), Krock in Sint-Niklaas (19/9), Recyclart in Brussel (3/10), Jazz In Bad in Overijse (7/10) en de AB in Brussel (7/11).



Je kan de EP hier bestellen.

Lied van de week: week 30 - 2014

Netzwerk (Falls like rain) - Klangkarussell


Er is iets onweerstaanbaars aan de single van Klangkarussell, waardoor ik er telkens door gegrepen word.Het geluid is alvast heel erg nu en het mysterie dat in de sfeer van de song kruipt, wordt onderlijnd door een clip die een hoog Clock Opera-gehalte heeft. Grootsteedse vervreemding hangt boven geluid en beeld.

Je kan de song hier bestellen. Het album Netzwerk verschijnt op 25/7 en kan je via dezelfde link bestellen.

Lyrics:

I look up to the sky above
Full of sweet release
From the days that I waste
Trying to fight for space
Well I know what my heart believes


I won't run when the storm clouds come
I won't turn away


Cause if your eye's on the ground
When the night comes down
You only see the stars when they fall like rain
Like rain
Cause if your eye's on the ground
When the night comes down
You only see the stars when they fall like rain


As we wait for the light to fade
I keep asking why
All those stones that we threw
That the shadows grow
And close every road we try


I won't run when the storm clouds come
I won't turn away


Cause if your eye's on the ground
When the night comes down
You only see the stars when they fall like rain
Like rain
Cause if your eye's on the ground
When the night comes down
You only see the stars when they fall like rain


[Vocal Solo]

I look up at the sky above
Full of sweet release
From the dreams that I chase
Trying to find some face
In a world that I don't believe, no


I won't run when the storm clouds come
I won't turn away


Cause if your eye's on the ground
When the night comes down
You only see the stars when they fall like rain
Like rain
Cause if your eye's on the ground
When the night comes down
You only see the stars when they fall like rain
Like rain, yeah
You only see the stars when they fall like rain

20 juli 2014

Strand Of Oaks


We beluisterden ter voorbereiding van deze review nog eens de eerste albums van Strand Of Oaks. Hun debuut uit 2009, Leave ruin, klonk erg veelbelovend en leverde hen de status op van een interessante, in het oog te houden folkgroep met dat tikkeltje meer. Helaas konden Pope Killdragon uit 2010 en Dark shores uit 2012 de verwachtingen niet helemaal inlossen en zo dreigde het alter ego van Timothy Showalter het etiket “eeuwige belofte” opgespeld te krijgen. En toen kwam de bom die Goshen '97 is, de vooruitgeschoven single met J. Mascis van Dinosaur Jr in een gastrol (en hier nog "lied van de week").
Ineens lijkt alles wel op zijn plaats te vallen. Het ruigere geluid van de beroemde gitarist voegt aan Strand Of Oaks net datgene toe wat de Amerikaan buiten zichzelf laat uitstijgen. Dat het geen toevalstreffer betreft, blijkt meteen uit de tweede op dit schijfje. Heal klinkt erg poppy met een randje New Order. Het spectrum van de singer-songwriter wordt verbreed en we horen ook meer diepgang in de songs. De combinatie van het beste uit de eerste twee nummers op de plaat maakt van het lied erna, Same emotions, een al even geslaagd werkstukje. Zo lijkt wat nog moest ontkiemen op het voorheen gepresteerde oeuvre eindelijk tot wasdom gekomen. Vol bewondering staan we erbij en luisteren we ernaar.
Het is dan ook jammer dat met Shut in teruggekeerd wordt naar de niet onaardige muziek die Showalter tevoren maakte. Slecht is dit zeker niet, doch het niveau blijft niet gehandhaafd. Woke up to the light is op het eerste gehoor in hetzelfde bedje ziek, al geven meerdere luisterbeurten vooral de details bloot die een meerwaarde betekenen. De hoofdtelefoon biedt soelaas voor wie ten volle de kracht van dit met klefheid flirtende lied wil beleven. In hetzelfde rijtje hoort ook Plymouth thuis. Daartegenover staan dan weer songs als JM, For me en Mirage year die openbloeien tot potige rockloeiers. Wait for love is wat dat betreft een type-voorbeeld: episch is in deze een goedgekozen term.
We blijven op het einde achter met het gevoel dat er misschien nog wel nét iets meer inzat, maar wat een vooruitgang heeft Strand Of Oaks al gemaakt. Wij zijn ervan overtuigd dat de Amerikaan eindelijk boven de radar uittorent om niet langer onopgemerkt te blijven.

Je kan deze recensie ook hier lezen op Indiestyle.
Beluister hieronder het volledige album:

19 juli 2014

Lied van de week: week 29 - 2014

Hunger of the pine - Alt-J


Alt-J bracht in 2012 al een heerlijk album uit, An awesome wave, en ik ben heus niet de enige die al uitkijkt naar de opvolger This is all yours. Het is nog wachten tot 22 september maar deze single belooft alvast veel goeds.

Je kan het album hier alvast bestellen (en dan krijg je meteen de digitale download van dit nummer).

Lyrics:


Sleeplessly embracing
Butterflies and needles
Line my seamed-up join
Encased in case I need it
In my stomach, for my heart
Chain mail

Hunger of the pine
Hunger of the pine

Sleeplessly embracing
Yawn yearns into me
Plenty more tears in the sea
And so you finally use it
Bedding with me you see at night
Your heart wears knight armour

Hunger of the pine
(I'm a female rebel)
(I'm a female rebel)
(I'm a female rebel)
Sleeplessly
Embracing
You

Realization grew on me
As quickly as it takes your hand
To warm the cool side of the pillow
I'm there for you, be there for me
I'll hum the song the soldiers sing
As they march outside our window
Hunger of the pine

Sleeplessly
Embracing
Sleeplessly
Embracing
You

(I'm a female rebel)
Sleeplessly
Embracing
(I'm a female rebel)
Sleeplessly
Embracing
You

10 juli 2014

Gespot voor u: Yadayn


Yadayn is de naam waaronder Gowaart Van Den Bossche muziek uitbrengt. De man laat zijn gitaar spreken. Wat dat oplevert, kan je horen op zijn debuutalbum Vloed, dat je hieronder kan streamen.


De instrumentale muziek van Yadayn laat zich niet makkelijk vatten. Eén van de eerste referenties waar ik aan denk vanaf opener Eb, is natuurlijk I Do I Do. Ook dat Gentse eenmansproject liet op het jongste album de vocalen achterwege en vist in de vijver der fingerpicking waarin John Fahey als held geldt. The night is long that never finds the day mijmert zonder te vervelen en Quilt slaagt erin door toevoeging van elementaire percussie het gitaarspel wat extra cachet mee te geven. Zucht combineert de vrolijkheid van de reflecterende zon op de waterspiegel met een tristesse die vooral in het repetitieve karakter ligt. De titelsong neemt meer dan 12 minuten de tijd om zich te ontvouwen en net het ontbreken van enige haast maakt het beluisteren een ontspannende ervaring. Wie het waagt zich mee te laten drijven op de flow van de song, vaart als herboren de haven binnen, waar een post-rockstorm van bedrijvigheid opsteekt. Eensklaps gaat de wind liggen bij de aanvang van afsluiter Sluimer. Zo eindigt dit zes nummers tellende album even rustig als het begon.

Je kan het album hier digitaal downloaden of één van de 150 genummerde luxueuze digipack met een fysieke CD hier bestellen. 

Lied van de week: week 28 - 2014

Abandon window (Moderat remix) - Jon Hopkins





Vorig jaar bracht Jon Hopkins het fel gesmaakte album Immunity uit. Moderat, zelf ook één van mijn favorieten, zorgden voor deze mooie remix van Abandon window. Die verschijnt als B-kant op de single We disappear. Het nummer wordt heel traag opgebouwd, waardoor de schoonheid ervan zich gestadig openvouwt. Geniet mee!


Je kan de vinyl versie van deze remix hier bestellen. Het album is hier te bestellen.

09 juli 2014

Manic Street Preachers



Het twaalfde album is dit al voor de Manic Street Preachers. Sinds hun debuut in 1992 wisten ze ons steevast te boeien met songs die muzikaal bekoren en tekstueel de tijdsgeest weten te vatten. En gelukkig is dat ook nu weer het geval.
Het titellied vat alvast aan met observaties omtrent de terreur die godsdienstfanatici zaaien om meer algemeen beschouwend toch de positieve boodschap uit te dragen dat het uiteindelijk wel goed komt. Het is een optimisme dat niet telkens terugkomt. In Walk me to the bridge loert zelfmoord om de hoek en de oproep Let’s go to war is al evenmin om vrolijk van te worden. Toch dient zich hier een ideale single aan want dit is een onversneden rockanthem zoals we dat van de Welshmen al vaker voorgeschoteld kregen. The next jet to leave Moscow is een sneer waarvan we de geadresseerde niet hebben weten te achterhalen. Muzikaal wordt uit de bron geput waaraan Midnight Oil zich laafde in hun hoogdagen. Voor liefdesliedjes zijn we duidelijk niet aan het juiste adres bij deze band. De blik is gericht op de wereld (Europa geht durch mich) en af en toe op de afgronden in de eigen ziel (Misguided missile).
Wie zich liever niet verdiept in de soms linkse, soms psychologiserende lyrics, kan zich als vanouds focussen op de melodieën en arrangementen. Divine youth is een prachtvoorbeeld van hoe het trio erin slaagt allerlei elementen die ons bekend voorkomen bij elkaar te brengen op een aangename en frisse manier. Ook met de rest zit het snor. Het tempo is afwisselend, de idiomen van de alternatieve rock zetten ze naar hun hand en de gitaarsolo’s stralen klasse en kunde uit. Het instrumentale Dreaming a city (Hughesovka) reikt net iets verder dan vier minuten die vermoedelijk ook hadden volstaan om het woordeloze verhaal te vertellen. Enkel de lengte weerhouden we als minpuntje. En nu we toch kritiek leveren, moeten we het even hebben over Black square. Dat nummer klinkt immers als een doorslagje van de minder originele songs waarmee sommige eerdere albums gevuld werden. In vroegere tijden zou dit enkel als b-kantje verschenen zijn. Wie de Manics pathos en bombast verwijt, vindt hier een steekhoudend argument. Between the clock and the bed, dat erop volgt, is de mantel der liefde om het schoonheidsfoutje te bedekken.
Dit drietal heeft allang zijn eigen sound gevonden die plaat na plaat verfijnd wordt en bijgeschaafd zonder zijn essentie te verliezen. Daardoor klinkt Futurology niet vernieuwend en zelden origineel. Niettemin verdienen deze mannen alweer hun sterren. Al vermoeden we niet dat je op het einde van het jaar dit schijfje hoog zal zien opduiken in allerlei lijstjes. Teleurstelling wordt ons desalniettemin onthouden en alweer geldt de groepsnaam als een kwaliteitslabel.

Je kan deze recensie ook hier lezen op Indiestyle.
Beluister hieronder het volledige album in de deluxe-versie:


05 juli 2014

Gelezen (62)

De witte tijger - Aravind Adiga



Het is een grappige en tegelijk erg ontluisterende blik die Aravind Adiga ons gunt op Indië. Dat land is me eigenlijk vrij onbekend en mijn interesse ervoor is sowieso eerder lauw, misschien onterecht. Nu ja, een mens kan niet in alles geïnteresseerd zijn en als dat wel al zou kunnen, lukt het toch niet om al die interesses om te zetten in het vergaren van kennis daarover. En dus concentreer ik me bij de bespreking van dit boek vooral op het verhaal. 

Dat verhaal is zeer de moeite waard, want gebracht met een hoop zelfrelativering door het hoofdpersonage, een zakenman uit Bangalore die mails stuurt naar de Chinese premier Jaobang waarin hij tips geeft voor diens aanstaande bezoek aan Indië. Het wordt meteen een bekentenis en pardon. Gelukkig is het wel een zeer onderhoudend verhaal vol vermakelijke details over overleven in een corrupt land waarin democratie op papier bestaat en het kastensysteem enkel theoretisch lijkt verdwenen.

De intrede van Christus in Brussel - Dimitri Verhulst


Evenzeer vermakelijk en bovendien een wat cynische beschouwing over onze hedendaagse Belgische maatschappij is De intrede van Christus in Brussel. Dimitri Verhulst bewees al eerder dat hij goed en mooi kan schrijven. Ik houd wel van zijn taal, zeker in dit boek. 
Het gerucht van de komst van Christus naar Brussel op de nationale feestdag zet gebeurtenissen in gang die de auteur de kans bieden zowat alles wat de voorbije jaren in ons land gebeurde kritisch tegen het licht te houden. Maar niet enkel typisch Belgische toestanden worden op die manier te kijken gezet, de auteur heeft het ook over meer universele waarheden zoals doodbloedende relaties en de vervreemding van elkaar in de steden.

04 juli 2014

Eugene McGuinness


Kula Shaker mag dan voor velen vergeten zijn, tussen de plooien der popgeschiedenis gevallen, Eugene McGuinness weet hen perfect tot leven te wekken op Godiva. Deze opener van zijn vierde plaat heeft wellicht niet toevallig een titel die heel sterk lijkt op die van één van de grootste hits die de britpopsensatie ooit scoorde. Wie zo de deur intrapt, kan altijd op onze sympathie rekenen.
Het tempo wordt hoog gehouden in Amazing grace, dat de al genoemde invloed goed weet te rijgen aan fonkelende melodieën en referenties naar het betere lichte werk. Zwaarmoedigheid wordt immers vermeden door de Brit. I drink your milkshake start als een aardig maar niet bijster bijzonder liedje tot het refrein zich onweerstaanbaar in je geheugen nestelt. Zuiver popgoud is dit. Het verdient een betere uitwerking rondom het refrein en dan zou de Londenaar zomaar een hit te pakken hebben, daar durven we geld op inzetten. Refreinen lijken wel zijn forte te zijn, zoals She paints houses, Deception of the crush en Black stang eveneens bewijzen. Vrijwel voortdurend worden lichtvoetige deuntjes rondgestrooid die zonder meer met onze goedkeuring aan de haal gaan. Fairlight (Slight return) heeft iets meer tijd nodig om ons hart te winnen. Enkel het te kleffe All in all slaagt daar niet in. Het geschuifel op één tegel is niet dat van een jong koppel wier toekomst aan de horizon kiemt als de opkomende zon, maar dat van het bejaarde stel dat nog een laatste keer danst vooraleer het rusthuis, de rollator en de papjes voor de tandenloze monden wachten.
Net als op eerdere albums slaagt McGuinness er moeiteloos in het Britse muzikale erfgoed te restaureren en te eren. Zijn ster haalt wellicht nooit dezelfde hoogte als die van Miles Kane of Alex Turner. Een plaatsje in je platenkast verdient hij toch wel.

Je kan deze recensie ook hier lezen op Indiestyle
Beluister hieronder het album:

Gratis download: Rosie Bans


Een tijd geleden kreeg ik een vraag om mijn in woonkamer te komen optreden. Dat gebeurt al eens, maar het was de eerste keer dat zo'n verzoek me vanover de zee kwam aanwaaien. De Britse Rosie Bans zocht op hele specifieke data dit voorjaar nog een plaatsje in of rond Gent om op te treden. Jammer genoeg paste dat niet (meer) in mijn drukke agenda. Misschien komt ze later dit jaar of volgend jaar naar mijn nieuwe huis (al zal ik daar eerst alles moeten installeren alvorens ik goed kan inschatten wat de huisconcertmogelijkheden daar zijn).
En kijk, deze artieste heeft een nieuwe EP uit (Be bold), die ze gratis weggeeft op haar website. Wie graag een fysiek exemplaar ontvangt, kan die voor amper 4 Britse ponden bestellen. Ook de vorige EP (Pictures) mag je gratis downloaden.

03 juli 2014

Lied van de week: week 27 - 2014

In mijn kop - Kloot Per W en de Beesten


Kloot Per W is een bezig mannetje. Sinds 2013 verschenen er maar liefst 9 releases: cassettes, LP’s, EP’s, single en samenwerkingen. Hij speelt onder meer mee bij Lavvi Ebbel, dat een verzamelaar uitbracht dit jaar en nu weer optreedt. Zelf ken ik hem vooral van The Employees (zij scoorden een hit met Pick it up) en De Lama's (met daarin ook Peter Slabbynck van Red Zebra). 

Deze single verscheen als digitale download bij Starman Records en kan je dus hier kopen.

Lyrics:

In mijn kop is het altijd druk
met Mickey Mouse en Donald Duck
en een oude eik en jij

In mijn kop is het leven druk
met bus en tram en trein en zus
en Koning Boudewijn en jij
in mij

In mijn kop is de weg slecht verlicht
in mijn kop wordt de weg er gezocht
geef ons wat wijn

In mijn kop is het altijd druk
met erwten, boontjes, witloof met hesp
en de kleuterklas en jij
in mij
 
In mijn kop is de weg slecht verlicht
in mijn kop wordt de weg er gezocht
geef ons wat wijn
In mijn kop is het leven druk
een gebroken haardfeest in een droom
een foto van mezelf en mij
in mij


In mijn kop is de weg slecht verlicht
in mijn kop wordt de weg er gezocht
in mijn kop is de weg niet verplicht
in mijn kop wordt de weg er gezocht
in mijn kop is de wet niet verplicht
in mijn kop

Festivalvooruitblik: Rock Werchter 2014

Vandaag start Rock Werchter, dat overigens hopeloos uitverkocht is.

Hieronder vind je een lijstje met tips voor het festival, waarbij ik ook geprobeerd heb voor de hand liggende keuzes te combineren met potentiële ontdekkingen:

1. Tin pan alley - Robert Plant and the Sensational Space Shifters
2. Pursuit - Gesaffelstein
3. Strong - London Grammar
4. You & I - Crystal Fighters
5. Chocolate - The 1975
6. To win the world - Puggy
7. Budapest - George Ezra
8. Wave of mutilation - Pixies
9. Bad kingdom - Moderat
10. Wildfire - Sbtrkt featuring Little Dragon
11. No deal - Melanie Di Biasio
12. Water fountain - tUnE-yArDs
13. Narc - Interpol
14. Laura Palmer - Bastille
15. Kids - MGMT
16. You're the one that I want (Grease cover) - Angus & Julia Stone
17. Reservoir - Metronomy
18. Princes - Oscar & The Wolf
19. Stoned and starving - Parquet Courts
20. Ta fête - Stromae


02 juli 2014

Wiltman


Anderhalf jaar geleden maakte ik kennis met Wiltman. Ik besprak toen hier zijn EP Lo-files 01. Intussen belandde de derde release in mijn brievenbus. Lo-files III is de zeer toepasselijke titel. Benieuwd naar het intussen afgelegde pad ging het schijfje mijn speler in.
Het eerste wat opvalt bij The weight is dat de referenties naar Ry Cooder gebleven zijn. Toch klinkt dit volwassener dan elk nummer van de eerste EP. Een maturiteit heeft zich genesteld in de klankkleur die tegenover die eersteling een grote sprong voorwaarts betekent. Dat de melodie zich nog sterker profileert, is hier wellicht niet vreemd aan. Meegevoerd door de gitaar belanden mijn gedachten bij Fleetwood Mac.
Was het debuut nog een puur instrumentale bedoening, dan eisen de vocalen in Lost in your game een hoofdrol op die hen ligt. De stem van Wim Kesteloot schurkt zich dicht tegen de instrumenten aan. Ietwat stoppelig als een baard van drie dagen gaat ze de dialoog aan met de muziek tot ze elkaar vinden in een symbiose die me dit keer laten afdwalen naar late zomeravonden op een haast verlaten strand, terwijl de zon allang onder de horizon is gaan slapen. Terwijl het outfaden de logische keuze was bij de opener, ben ik toch wel benieuwd of een andere manier van afsluiten voor deze song niet passender zou geweest zijn.
Friedrich eindigt daarentegen wel vrij abrupt, nadat de luisteraar vergast is geweest op een rijke soundscape. Beklijvender vind ik echter 38 Anderson Street, dat in de toplaag van de compositie (waarin de gitaar de boventoon speelt) de sfeer van zijn voorganger voortzet, maar waarin daaronder onrust broeit in een onderlaag die wat zenuwachtig maakt, die de luisteraar uit de comfortzone haalt en die het als honing binnenglijden van de melodie verhindert.
JJ Cale, een belangrijke inspiratiebron voor Wiltman, is prominent aanwezig in Small changes. De stem ligt weliswaar dicht bij Leonard Cohen met een warme gloed die het loepzuivere geluid van de gitaar omcirkelt. Ik betwijfel of deze artiest aan singles doet. Anders was dit een verstandige keuze geweest, met zelfs kans op (bescheiden) succes. Ik roep dit dan ook onbetwistbaar uit tot het hoogtepunt van deze EP.
Losers verenigt net als eerdere songs de instrumentale capriolen met samples uit een film, waardoor (in dit geval zelfs vrij plots) een sfeer opgeroepen wordt die verwart. Ik herken enige verwantschap met Angelo Badalamenti, de man die menige film van David Lynch van een passende soundtrack voorzag.
Als een ondergaande zon op het eind van een roerige dag besluit Moja bieda dit iets meer dan twintig minuten durend kleinood. De ziel wordt gebalsemd, de wonden gezalfd en het hoofd wordt te slapen gelegd. Hier past niets anders dan de rustige fade out...
Tot slot wil ik nog iets zeggen over de vormgeving. Net als bij de eerste EP siert vooraan een detail van een gebouw de hoes, terwijl de achterkant een foto toont die dat eerste beeld in een ruimer perspectief plaatst. Vooraan lijkt nu een soort containerachtig bouwsel in de velden dienst te doen als een woning, mede dankzij de (gefotoshopte?) details met  patronen, alsof het een soort gordijnen of andere versieringen betreft. Achteraan constateren we dat het een soort wellicht in onbruik geraakte toegang betreft tot een bouwvallige stal, met betonplaten en krakkemikkige dakpannen. Het idee om op deze wijze twee foto's tegenover elkaar te plaatsen, bevalt me enorm.

Beluister hieronder de hele EP, die je zowel als mp3 als op cd kan bestellen. Alle informatie daarover vind je hier.


30 juni 2014

Gratis download: Charnia

De Wase band Charnia maakt drone/sludge/doom/ambient. Al die genres naast elkaar zien staan, maakt nieuwsgierig. Wie zijn nieuwsgierigheid evenmin kan bedwingen, krijgt hieronder alvast een (gratis te downloaden) voorproefje. 
Ze treden bovendien ook op tijdens de Gentse Feesten:

29 juni 2014

Twintig parels per maand: juni 2014


In deze nieuwe reeks (Twintig parels per maand) stel ik telkens 20 nummers voor, recent of minder recent, die (vergeten) parels verdienen genoemd te worden.
We trappen af (voetbalmetaforen zijn erg actueel) met deze songs:

  1. Hot hot hot - Buster Poindexter: een vrolijk zomers deuntje om mee te starten, van de man die ik leerde kennen van zijn cover van Hit the road Jack.
  2. Mr Wendal - Arrested Development: toen Speech nog met zijn band muziek maakte, was dit de eerste single waarmee hij me verblijdde. Na al die jaren dit terughoren, is zalig. Dit ruikt echt helemaal naar onbezorgde tijden, al verdraait nostalgie natuurlijk mijn herinnering aan die jaren.
  3. 500 (Shake baby shake) - Lush: op het album Lovelife stonden ook nog Single girl en Ladykillers (twee songs waar ik heel veel plezier aan heb beleefd), maar deze leek een beetje door de mazen van het net geglipt en half vergeten.
  4. Daydreamer - Menswear: Britpop die naadloos aansluit bij het vorige nummer, van de plaat Nuisance. Verder heb ik niets meer vernomen van deze band, maar hey, dit blijft een aangenaam nummertje.
  5. Deep dark truthful mirror - Elvis Costello: met Spike leerde ik Elvis Costello voor het eerst echt kennen. Dat ze Veronica vaak draaiden op MTV, heeft zeker geholpen. Dit is wat rustiger en zeker ook zeer de moeite.
  6. Rugla - Amiina: deze IJslandse dames maakten de prachtplaat Kurr, één van de mooiste van 2007 zelfs. Hier word ik telkens een beetje stil van...
  7. Radiation ruling the nation (Protection) - Massive Attack vs Mad Professor: een jaar nadat Protection uit was, liet Massive Attack de plaat onder handen nemen door Mad Professor, die één van de meest fantastische dubplaten (No protection) als resultaat afleverde.
  8. 9 samurai - Kode9 + The Spaceape: mijn eerste kennismaking met dubstep sloeg in als een bom. De diepe bassen vragen erom extreem luid afgespeeld te worden...
  9. Amped - Freq Nasty: Freq Nasty is een artiest die ik leerde kennen omdat hij ook op het Skint-label zat, waar ook Fatboy Slim zijn deuntjes bij uitbracht. Dit is heerlijk voor deze tijd van het jaar.
  10. Lifetimes - Slam: we gaan een beetje verder in dezelfde trant. Slam zat dan weer op het ongelooflijk coole Soma label, dat in de komende maanden wellicht nog aan bod zal komen. Dit is hun meest bekende lied.
  11. Iron galaxy - Cannibal Ox: wie zijn hiphop graag avontuurlijk heeft, kan ik The cold vein van Cannibal Ox zeker aanbevelen. Zij laten zich niet opmerken met stoerdoenerij over "ho's" en "bitches" en roepen "kijk eens goed wij zijn", maar ze maken intelligente muziek met niet voor de hand liggende samples.
  12. De goeie in 't vloeien - Osdorp Posse: nuance moeten we dan weer niet verwachten van de Amsterdammers van Osdorp Posse, pioniers van de nederhop, maar dit is gewoon magistraal.
  13. Heygana - Ali Farka Touré: Malinese blues, het is iets helemaal anders. Via zijn plaat The river, waarover ik hier al eens schreef, leerde ik deze Afrikaanse grootheid kennen. Doe er nu ook uw voordeel mee...
  14. When the generals talk - Midnight Oil: voor Midnight Oil internationaal doorbrak met Diesel and dust (hun hit Beds are burning bent u vast nog niet vergeten), hadden ze ook al de mooie plaat Red sails in the sunset gemaakt en dit is één van de beste nummers daarop.
  15. Feel the pain - Dinosaur Jr: exact twintig jaar geleden werd deze single uitgebracht als eerste song van Without a sound. Vintage Dinosaur Jr is dit en meer moet dat niet zijn.
  16. Christian woman - Type O Negative: nog een vreemde eend in de bijt van mijn platencollectie is dit erg gothic aandoende Type O Negative. In 1993 had ik echter nog nooit van gothic gehoord (dat zou pas ongeveer een decennium later zijn, schat ik zo). En toch was er iets aan het overdreven dramatische van deze song dat me vanaf de eerste beluistering bekoorde.
  17. Fallin' - Teenage Fanclub and De La Soul: de soundtrack van Judgment Night staat vol goeie tot zeer goeie samenwerkingen tussen (ruim genomen) "metal"bands en hiphoppers. De sample van Tom Petty maakt het hier helemaal af.
  18. The Siamese cat song - Bobby McFerrin: wie deze man enkel kent van Don't worry, be happy, mist wat een fantastisch talent hij bezit. Op een soort tribute-album voor Disney (Simply mad about the mouse) geeft hij zijn eigen draai aan dit liedje uit The aristocats.
  19. Chomp samba - Amon Tobin: deze Braziliaan brengt ons stilaan terug bij waar het deze maand (en nog een deel van juli) vooral om draait: het WK voetbal in Brazilië. Amon Tobin zag ik ooit op 10 Days Of Techno (dat toen nog zo heette) staan, uren voor hij er zelf een set zou spelen/draaien. Zijn optreden was veel te laat die nacht en heb ik dus gemist en daar heb ik achteraf wel spijt van. Gelukkig kan je zijn met heel veel couleur locale gekruide drum 'n bass wel nog steeds beluisteren wanneer je maar wil.
  20. Umbabarauma - Soulfly: en met deze song van Brazilianen over voetbal zijn we dus helemaal waar we moeten zijn. Soulfly startte als een nieuw project van Max Cavalera van Sepultura toen hij de band verliet in 1997. De song is eigenlijk een cover van Jorge Ben.

25 juni 2014

Lied van de week: week 26 - 2014

Goshen '97 - Strand Of Oaks


Vreemd hoe ik in het begin van deze single van Strand Of Oaks vooral moest denken aan Dinosaur Jr, hoewel hun muziek vaak sobere folk genoemd wordt. Het gruizelige geluid hebben beide bands alvast gemeen. Ik ben erg benieuwd naar het hele album, waarover ik hier lees dat het erg de moeite zou zijn. En meteen wordt veel duidelijk: J. Mascis speelt mee op de openingstrack van de plaat.

Je kan het album Heal hier kopen.

Lyrics:

I was riding in the basement
Buying Cassios with my friend
Then I found my dad's old tape-machine
That's when the magic began


I was lonely, I was havin' fun
I was lonely, but I was having fun


I don't wanna start all over again
I don't wanna start all over again


Singin' pumpkins in the mirror
Pointin' mitfalls under my bed
Before I was fat, a truncheon leaf
Everything still had a head


I was lonely, I was havin' fun
I was lonely, but I was having fun


I don't wanna start all over again
I don't wanna start all over again

23 juni 2014

Gratis download: sampler Her Name Is Calla

Over Her Name Is Calla schreef ik al kort hier. Zanger van die fijne band is T.E. Morris, wiens album And you were the hunter ik al besprak vorig jaar. De band heeft nu een sampler op haar Bandcamppagina, die je gratis (of voor een zelf gekozen bijdrage) kan downloaden:

22 juni 2014

Het kost teveel?

(foto: www.de-vlinder.nl)

Deze voormiddag hoorde ik een zoveelste voorbeeld op de radio van hoe overheden (in dit geval een gemeente) besparen op openbare diensten omdat ze "teveel kosten". De gemeente Asse heeft immers beslist dat een schooldag een half uur vroeger zal stoppen, door de middagpauze in te korten, want het middagtoezicht kost de gemeente en als ze de leerkrachten middagtoezicht laten doen (als ik me het goed herinner, kan dat maximaal een half uur) en de avondopvang inkorten, wordt algauw een besparing van 300.000 euro gerealiseerd.
Misschien moeten we meteen maar ook het onderwijs afschaffen en vervangen door kinderarbeid: in plaats van dat het ons kost, zal het nog opbrengen ook... Wellicht vind je dat ik overdrijf, maar de essentie van het hele verhaal wordt er wel pijnlijk duidelijk mee. Als openbare dienstverlening kost (en dat doet ze per definitie), wordt dat volgens de wetten van het marktdenken gezien als verlies en verlies moet gemeden worden. Winst immers is wat we nastreven. 
In tijden waarin winstbejag en winst nastreven het mantra is, het alfa en omega van alle levensdomeinen, wordt amper nog geluisterd naar tegenstemmen als deze die beargumenteren dat een "grote" overheid juist economisch goed is (zie dit artikel). 
En wat betekent deze beslissing nu concreet voor sommigen in Asse (waar ook nogal wat arme gezinnen wonen, zoals ik ooit door mijn job mocht aanschouwen). De school is al gedaan om 15u. Ouders (en dus ook alleenstaande moeders) hebben dan de keuze: al om 15u hun kind afhalen van school of méér opvang betalen (want de prijs gaat ook enigszins omhoog), hoewel de avondopvang dus ook gewoon een half uur vroeger stopt. Wie dan geen netwerk heeft dat mee de zorg voor de kinderen kan opnemen, moet dus een half uur vroeger thuis zijn (en stoppen met werken). Wat doet zoiets met de arbeidskansen van een al kwetsbare groep werkzoekenden, denkt u? En wordt het dan duidelijk hoe asociaal het besparingsdenken in feite wordt?
Het wordt hoog tijd dat we de maatschappelijke discussie ten gronde voeren of we vinden dat openbare dienstverlening iets is wat moet opbrengen (of hooguit zo weinig mogelijk mag kosten, enkel een kleine "verliespost" mag zijn) dan wel of het een maatschappelijke investering is gericht op het welzijn van iedereen. Maar ja, solidariteit is ook al zo'n ouderwets woord zeker?

21 juni 2014

Gelezen (61)

Massa - Joost Vandecasteele


In deze roman van Joost Vandecasteele komen thema's als eenzaamheid, informatie, de onoverzichtelijkheid van de hoeveelheid mensen op aarde en het internet ruim aan bod. Margot is een jonge vrouw die alle liefde en passie achter zich laat en zich van de andere mensen distantieert. Haar gave om informatie te ordenen en weer te geven levert haar een job op met veel rijkdom en het toetreden tot een zeer geheime en geheimzinnige wereld.
Vandecasteele slaagt er goed in het verhaal interessant te houden met plotwendingen maar ook door een goede uitwerking van het hoofdpersonage. Dit boek is een interessant experiment met een tijdperk dat ergens tussen het recente verleden en een mogelijke nabije toekomst ligt.

Jane Eyre - Charlotte Brontë


Deze klassieker van Charlotte Brontë leest als een erg modern verhaal en bevat denkbeelden die je niet verwacht halfweg de 19e eeuw. De schrijfster toont zich een progressieve feministe met de woorden die ze het hoofdpersonage bijwijlen in de mond legt. Voor liefhebbers van Jane Austen en de andere Brontë-zussen is ook dit boek om duimen en vingers van af te likken. Het liefdesverhaal is haast een Griekse tragedie, al vallen er gelukkig een pak minder doden. De 559 bladzijden vlogen erdoor, altijd een goed teken natuurlijk.

20 juni 2014

Lied van de week: week 25 - 2014

The refractory - Wovenhand


Hoewel het WK in Brazilië zowat al mijn aandacht opeist buiten de werkuren, luister ik toch ook nog af en toe naar muziek. Wovenhand heeft een nieuw album uit, Refractory obdurate, dat ik jammer genoeg nog niet kon beluisteren, maar ze komen in september naar Leffingeleuren en dat op zich was genoeg reden voor me om alvast naar dit nummer meermaals te luisteren deze week.

Je kan het album hier kopen.

Lyrics:

(Verse)
Any ground will do to bury
One the earth does not anticipate
Drinking in the spirit wide shouldered
Wide mouth perfect mason
The no good thing in me
The seller of the Sun
The cast douve mosabe
The lawless one
The shakers a shamble

 

A standing fire ever doth intercede
Rip the roof off and lower me down
Forever in my time of need

 

Son of the foaming see
Her kiss just three days away
From me
Nevertheless

 

(Verse)
We are not His witness
Nevertheless
This thing I have known
He likes it cedar wood made
Sealed with pitch
The many rooms inside
Come on soothsayer
One ball remains
He sees red six He has hated
Yeah even seven
Lying in wait
In the shadow dim lit
Ascended on high
Taking captivity captive my audience
Do you hear what I hear?
Way up in the sky, little lamb?
I stand corrected
The refractory may rest
In the shadow dim lit
We remember one bull remains
Way up in the sky little lamb
You even seven

 

Forever my time of need come

19 juni 2014

Owen Pallett


Onlangs nog werd Owen Pallett met Arcade Fire genomineerd voor een Oscar voor beste soundtrack. Samen verzorgden ze de muziek voor Her van regisseur Spike Jonze. Wanneer we nu zijn nieuwe plaat, In conflict beluisteren, kunnen we ons niet van de indruk ontdoen dat de Canadees beelden voor ogen had tijdens het componeren.
Al sinds hij albums maakte als Final Fantasy en zeker vanaf het moment dat we de fantastische single Lewis takes action hoorden uit Heartland, de voorganger die al werd uitgebracht onder zijn eigen naam, zijn we fan. Wat Pallett uitricht met instrumenten zoals de viool die je in een symfonie-orkest verwacht, is soms onvoorstelbaar mooi en vrijwel altijd bijzonder. In zijn cv vallen dan ook heel wat elementen terug te vinden die verwijzen naar een klassieke opleiding. Hij componeerde reeds opera’s. Filmmuziek prijkt ook prominent op zijn erelijst. Geen wonder dus dat we al die referenties ook terughoren in opener I am not afraid. En meteen erna bewijst hij niet vies te zijn van wat electronica, die in dit geval erg eighties klinkt (In conflict). De man heeft er nooit een geheim van gemaakt dat hij zijn muziek ziet als beïnvloed door zijn homoseksuele geaardheid en dat de liefde een rode draad vormt doorheen zijn werk. Ook voor dit werkstuk wordt deze als thema centraal gesteld, al verkent de muzikant veeleer bizarre vormen van liefde, als expressievormen binnen krankzinnigheid waarin het gevoel voorbij de normale grenzen gevoerd wordt. Dat resulteert in songs over zowel depressie als verslaving, die blijkbaar beschouwd worden als alternatieve manieren om “graag te zien”. Zelf kiezen we ervoor die hele uitleg te laten voor wat hij waard is en vooral de muziek te laten spreken.
Brian Eno en het Tsjechisch filharmonisch orkest dragen aan deze plaat bij en het palet dat ons geschilderd wordt, vertoeft dan ook voortdurend in de buurt van traditionele soundtracks en van klassieke muziek, al wordt het avontuur niet geschuwd. Zo roepen The sky behind the flag en Song for five & six vooral visuele associaties op. Deze cd vormt een buitenbeentje in onze collectie. Infernal fantasy benadert pop via een omweg en Chorale groeit uit tot een symbiose tussen ambient en symfonieën, met de blazerssectie van het orkest in een hoofdrol.

Je kan deze recensie ook hier lezen op Indiestyle.
Beluister hieronder het album:

14 juni 2014

Aankondiging: live-album van Kitchen Of Insanity

Kitchen Of Insanity is zo'n Belgische band die slechts bij enkelen nog bekend is. Tussen de plooien der tijd gevallen en door velen vergeten, is de tijd gekomen om hen terug op de kaart te zetten. Op 23 juni wordt immers een live-album van de band uitgebracht: Live in Ghent 1991.
Hun sound vertoont gelijkenissen met The Doors, Nick Drake, Scott Walker en John Cale. Ooit speelden ze de finale van Humo's Rock Rally (in 1990). Op 21 juni stellen ze de nieuwe release voor in Cartoon's Café in Antwerpen (samen met de release van Lies and logic van Asmodaeus). 

Hieronder alvast een clip van één van de songs van Kitchen Of Insanity:


Facebookpagina van Kitchen Of Insanity
Meer info via Starman Records en Walhalla
Klik op oranje tekst om de links te volgen en blauwe links voor de mp3's.