Voor vuile bluesrock mag je nog steeds aankloppen bij Jon Spencer, de man die met zijn Jon Spencer Blues Explosion op Orange als een bliksemschicht in mijn muzikaal hart insloeg en het nooit meer verliet. De bandleden werd opgeheven na de dood van Judah Bauer, terwijl ik rustig verder de discografie van Jon Spencer leerde kennen, met onder meer Boss Hog (met zijn vrouw Cristina Martinez), Pussy Galore, Heavy Trash en zijn samenwerking met R.L. Burnside.
Als vanouds start Spencer opener Fanfare (Another point of view) met parlando waarna gitaar en drums losbarsten in het soort rock dat je verwacht in een rokerige kroeg in de vroege uurtjes. Daarmee krijgt Songs of personal loss and protest een passend begin, dat de hele plaat lang doorgezet wordt. Hier en daar krijg je een rommelig buitenbeentje voorgeschoteld als Hangover, dat aaneenhangt van goede ideeën die samen een wat verwarrende song opleveren. De geest van Primus waart door Give it up 4 the devil en Slip away had niet misstaan op de soundtrack van een Tarantino-film.
Natuurlijk schreeuwen alle nummers op een live-uitvoering en gelukkig kan je het allemaal meemaken op Sjock festival in Gierle (11/7) of in Nederland in Patronaat Haarlem (4/7) of dB's Utrecht (5/7 helaas al uitverkocht).
Je kan deze plaat hieronder volledige beluisteren en hier kopen via zijn Bandcamp-pagina:
Geen opmerkingen:
Een reactie posten